פסקה
פסקה rh-rqyke8v2
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-qwn5ptks
- order
- E5
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- דעמאלט האסטו בכח אט דער ענין וואס דער אויבערשטער האט אריינגעשטעלט אין טבע הענינים, און האט אריינגעשטעלט אין טבע הענינים אין אזא אופן, אז דאס האט גאר א טעם אין שכל אויך, אזוי ווי די לבנה האט געזאגט כך וכך, דערפאר האט מען געזאגט לחי ומעתי את עצמוך, איז דאך דאס אן ענין אין שכל. נוסף אויף דעם ענין וואס דאס איז אויך א חוקה. וואס דאס איז דאך אף על פי וואס בכלל זאגט מען, אז אלע מצוות דארפן מקיים-זיין, דערפאר וואס אשר קדשנו במצוותיו וצונו ס'איז דאך אבער אויך פארשטאנדיק, אז אויב נוסף לזה האט ער אויך אן ענין אין שכל, און בפרט נאך אז דאס איז א הסברה בשכל, און בפרט נאך אז דאס איז דער שכל על פי תורה, על פי הקב וש ברוך הוא, וואס ער האט געזאגט, אז וויבאלד אז די לבנה האט געזאגט כך וכך, איז דערפאר דארף זיין דער ענין און דער חסרון אין שנת הלבנה לגבי שנת החמה, זאגט דערנאך אויך דער אויבערשטער, אידן, אז אפעם לבאר שני שנים אדער לשלש שנים באקומען זיי א כח, אז אט דעם ענין וואס דער אויבערשטער האט געמאכט אן אונטערשייד און א שינוי, און אז ס'זאל זיין דרכי ומעטי את עצמוך, אז טאקע דער מעטי את עצמוך האט דאס געטאן מעטי די לבנה אליין, דאס איז אבער געווען אויך צוזאמען מיט א סיוע מלמעלה, דאס וואס זי דארף דאס טאן אליין תשובה איז דאך, בשעת ער טוט תשובה, ניט דערפאר וואס ער איז א מוכרח, נאר ער טוט דאס דערפאר וואס ער קערט זיך אום צום אמת, במילא קערט ער זיך אום צו זיין מקור ושורש. וואס על דרך זה איז דאך בלכי ומעתי את עצמו ביחד עם זה איז דאך אבער אויך ווערט דערציילט, תורת חיים, הוראה בחיים, אז דערביי איז געווען אויך א הוראה מהקב,"ה, על דרך ווי מ'געפינט בא דברי סופרים, וואס חביבין דברי סופרים יוסף מדברי תורה,
- proofread
- 0