טקסט

¶1אזוי יעדער מדינה האט דאך אירע ענינים, און במילא איז אפילו אויב מצד עצמא האט מען דערצו ניט געווען געוואוינט איז עשית לקרתא איז וועלנדיק ניט וועלנדיק קלעפט זיך עפעס צו.

¶2און דאס איז דאך אין ביידע אופנים, ווי די גמרא און מדרש זאגט, אז דער וואס איז עובד דורך א ”חנות של בורסיקע” איז אויב ער האט אפילו גארנישט ניט געטאן איז רוחק כל עט און דער וואס איז עובר דורך אנותו של בתן איז אויך רוחק כל עט.

¶3די מדינה האט א טבע, אז אויף יעדער ענין זוכט מען א תכלית.

¶4די נפקא מינה איז דער זוכט א תכלית אין געלט, יענער זוכט א תכלית אין געשעפט, אבער גלאט אזוי אן ענין לשמה.

¶5אן א תכלית מבחוץ הימנו איז דאס ליגט דאך עפעס ניט אין שכל, ”אם כן למא זה אנכי” לכאורה איז דאך דאס אליין גענוג בשעת ס'קלייבן זיך צוזאמען אידן,

¶6כדי שמח זיין אין חד וואס ”פדה בשלום נפשינו” 'ואור וחיות נפשינו ניתן לנו',

¶7איז דאך דאס אליין א ”תכלית מצד עצמו”, וכידוע דער סיפור אין גמרא אויף פון די טריי בתכי, אז דערפאראז זיינען זיי געווען ”בני עולם הבא”, וואס זיי האבן געמאכט אידן פריילעך סתם, על אחת כמה וכמה אז דאס איז א שמחה פון 'אור וחיות נפשנו נתל לנו'.

¶8די גמרא זאגט דאך אבער, אז איצא ”בהדי שותא פלחא” אז א פרוי, אין וואס זי זאל זיך ניט פארנעמען, און אפילו בשעת זי האלט אין מיטן רעדן, וואס ס'איז דאך ”עשרה קבין דברים ירדו לעולם” איז דאך תשעה נתן ונשים, און דאס איז דאך אן ענין וואס מ'קען ניט זאגן אז מ'זעט במוחש אבער מ'הערט במוחש, אפילו יו תשקית לו אויך,

¶9דאס איז פון די פישע קשיא, וואס מ'זעט במוחות שוחד, איז פונדערטוועגן האט דאך שוין אפגעטאן א דבר גדול, דער רבי'ן אליין, איז פונדערטוועגן איז נאך דא דער ענין פון פלחא, אז מ'וויל נאך האבן א זייטיקן פאר די איזט אויך דערביי.

¶10דער נמשל אין דעם איז, אז דאס וואס מ'האט זיך צוזאמען געקליבן, און מ'האט געמאכט א חלוקות השס, במילא וועט דאך יעדער איד לערנען בשמחה און מיט א געשמאק די מסכתא וואס ער האט אויף זיך גענומען נוסף אויף אלע זיינע איבעריקע שיעורים איז נוסף על זה וויל מען נאך האבן נאך א פארדינסט, און איך וויל ניט זאגן קיין זייטיקן,

¶11אפשר איז דאס גאר דער עיקר'דיקער און דער פנימיות'דיקער, אז ס'זאל ניתוסף ווערן א לימוד אין תורת החסידות, וואס דאס איז די תורה פון דעם בעל השמחה, פון דעם אלטן רבי'ן, און דורך אים אויך פון תורת המגיד והבעל שם טוב,

¶12און ווי דאס איז נתבאר געווארן אין די מאמרים און אין די חסידושים און די הוספות פון די נשיאים אין אלע מקומות.

¶13אזוי ווי מ'האט ערשט גערעדט, אז צו 'לימוד התורה' וואס איז שייך צו יראת-שמים און אהבת השם זיינען שייך נשים אויך, וועט איימיצער דא איבערגעבן דאס אין ערב נשים אויך, אפשר וועלן זיי מפסיק זיין א קצע מינוט, צי א פינף מינוט, און מ'וועט דאס נעמען אויף זיך אויך.

¶14און בהנוגע אל הפועל, אז אט דאס איז שיעורים וואס מ'האט אין דעם עד עתה איז אט די התוועדות זאל פועל'ן אז ס'זאל צוקומען אין דערויף א תופס אין לימוד תורת החסידות, און ווי חסידות מאנט אז דער לימוד זאל זיין לשם פנימיות אז דאס זאל נקלט ווערן אין פנימיות, איז במילא וועט דאס זיכער פועל'ן,

¶15ניט נאר אויף מחשבה וואס ער וועט טראכטן דעם ענין הנלמד, און ניט נאר אויף דיבר וואס די תשעה קבין דברים וועט מען א טייל פון זיי ווייניקסטנס אויסניצן אויף די ענינים וואס ס'רעדט זיך דא און ווער רעדט נאך פון דעם צענטן קו וואס ס'איז געבליבן פארמאנסביל קענען זיי זיך זיכער ניצן אויף דעם,

¶16און ס'מוז אויך פועל'ן זיין אויף מעשה, אז ניט נאר יום-כיפור און ראש-שנה און יום-טוב און שבת נאר אפילו אין א פשוט'ן וואכעדיקן טאג זאל זיין אויף אים ניכר, אז דאס איז א איד וואס האט געלערנט חסידות, און חסידות האט מיט אים געלערנט.

¶17וכידוע דער סיפור וואס חסידים דערציילן, אז אמאל איז מען אוועקגאנגען פון א פארברענגענגען אין רוסלאנד, און אין רוסלאנד בכלל איז איז א פחד פון א פאליסמען, פון א פאליטייטסקע, אויף א אידן איז געווען אין לשער, בפרט נאך ביינאכט, וואס מ'זעט ניט צי האלט ער די כלי זיין באהאלטן אין קשר ניט, צי האלט ער דאס הויבן אויף,

¶18און אויף א בן-נח איז דאך דא א ספק ס'קען מען אים שטעלן אויף חזקה, און רובי קען מען קיינמאל ניט וויסן, ס'איז דאך א ישיני למיעוטא איז דעמאלט איז דער פחד געווען נאך מערער.

¶19פון א חסידישן פארברענגען וואס ס'האט זיך גערעדט דער ענין פון נתהוות יש מעין, און וואס דאס איז מכריח, אז ”אין עוד מלבדו” אפילו לאחר שנתהוות היש ווארום אלץ קצו 'בטל במציאות'.

¶20גייענדיק אין גאס, איז געווען שוין א ביסל נעענטער צו פארטאג, און מ'איז ערשט געווען פון פארברענגען האט מען משמיע געווען כלי בניגון, אין שטעטל אויך.

¶21האט מען אויפגעוועקט דער וויילער, דעם פאליסמענטער איז געגאנגען אפשר ארומקוקן וואס ס'טוט דאך אין שטאט ער איז דורכגעגאנגען געזען, אז ס'גייען עפעס און מ'שרייט איבער דער גאנצער געת האט ער א געשריי געטאן, קטא אידי אט!

¶22צי פאפרושיות ווער גייט דאס?

¶23דער חסיד איז געווען אזוי פון דעם פארברענגען האט ער א געשריי געטאן, ביטול אידי אט!

¶24צי דאס גייט ער איז ”בטל במציאות” צום דבר הוי וואס איז אים מהוה ומחי,' און א פאריטזקא האט ער מורא געהאט זאגן א ליגן,

¶25האט ער אים געזאגט ווי ער האט דעמאלט געפילט קטעין יד איז ביטול יד אוועקגייענדיק פון א חסידישן פארברענגען דארף עפעס צוקומען אדער אין לימוד תורת החסידות, אדער אין א תוספת בהדרכותיה ומנהגיה,

¶26און ווי ס'זאל ניט זיין די אלע שיעורים מיט די ענינים וואס מ'האט געהאט ביז איצטער איז נאך דא דין מקום, און מספיק, אז מ'זאל קענען מוסיף זיין כהנה וכהנה, און ס'זאל וויל באקומען.

¶27לחיים לחיים.