Paragraph
Paragraph rh-rhfe9kc7
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-pr4jw2a1
- order
- JN
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- זה, און ניט סתם נפרדים, נאר מן הקצה אל הקצה, פון אן ערבא שאין בה לא רעך ביז הלולא שיש לו טעם ורעך, מצד די פירות שבו, וביחד עם זה ווערט דאס א מצוה אחת, און ווי דער רמב אמ ברענגט ראיות אויף דערויפן, און מדגיש בזה, אז דאס איז לכאורה קען מען קאר זאגן אין פירוש הפשוט שבכתובים, אז דאס איז פיר באזונדערע מצוות, ווי דער לשון אין פסוק איז, אז ולקחת איז פריער דא דער ענין בנוגע צו כפות מרים און דערנאך שטייט באזונדער מיט אבא המוסיף, אדער ס'קען גאר זיין אבא המפסיק ופרי עץ האדר, און דערנאך בנוגע צו הדות אן אף הוצבות, און אויך ווערבן אחר. אף על פי כן ברענט ער ראיות, און הוכחות, אז זיי זיינען א מצוה אחת. על דרך זה איז אויך בנוגע צו תמימה, איז דאך דא אויך דער חידוש, לכאורה וויבאלד אז דאס איז געמאכט געווארן, אז כל הענינים על ידי תמים הוי איז וואס איז דאך דער חידוש וואס דער ענין איז תמים ובפרט נאך ווען ס'רעדט זיך וועגן חכמתו ורצונו, וואס דאס איז תורתו של הקב'ה, אדער וועגן מצוות שלו וכיוצא בזה, זאגט מען, אז אין דערויף איז אויך דא מן הקצה אל הקצה, אז בגלוי איז אין בו לא טעם ולא רעך און דאס איז יש בו טעם ואין רעך, און מ'דארף האבן דוקא אלע פיר צוזאמען, און דוקא דעמאלט ווערט דאס ניט מקיים בבת-אחת פיר מצוות, נאר מ'איז נאכמערער מדכיש-ער איז מקיים מערניט ווי איין מצוה.
- proofread
- 0