Text

¶1ט'שבט ער להיות שבט אחר מנחם.

¶2עבודתו אשר עבד משך כל ימי חייו שטייט דאס בגלוי און דאס פועל'ט, ביז אז דאס פועל'ט בקרב הארץ, איז דאך על אחת כמה וכמה ענינים וואס זיי זיינען פארבונדן מיט טוב ישראל ענינים פון טוב פאר אידן, איז דאך אין די ענינים נאך מער ביתר שאת וביתר עוז, אנהויבנדיק פון דעם ענין וואס ער האט זיך אנגעזען איבערגעגעבן אין דעם נאמען נאך פון צמח צדק, אז מ'זאל טראכטן גוט וועט זיין גוט, על דרך זה אויך בהנוגע צו דער ענין פון א יארצייט, אויך פון דעם ווארט פון דעם לטן רבי'ן אויף לעבן מיט דער צייט פון דער פרשת השבוע, און אין דערויף גופא פון דער פרשת השבוע, דעם חלק וואס איז פארבונדן מיט דעם טאג. און אין דעם טאג גופא איז דאך אויך דא א משך זמן, א גאנצער מעת-לעת. איז דאך פארשטאנדיק, אז אין שיעור פון דעם טאג גופא, איז די לעצטע פסוקים האבן א ספעציעלע שייכות און א ספעציעלער תוקף צו די לעצטע שעות פון דעם ט י, וו ס זוי ון נ עז ט, ז מ'ז ל לעבן דערמיט, במילא יז ך פ ר ט נ י, ז ווי ער ט ס עמיינט בפ טו ז ס ז ל ויך פועל זיין ב חיים מיים, יז במיל יז ויך ער ענין הטוב בז ז ל ס ר פ ומען ויך ין טוב גשמי. וו ס זוי יז ויך ער חלק השבוע פון חיטת וו ס יז פ רבונ ן מיטן ט פון ערב יארצייט, פון טס פון פון וואס דאס איז די התחלת הסדרה, און די לעצטע פסוקים פון דער סדרה, אין דעם לעצטן פסוק עצמו, דער לעצטן טייל פון פסוק, וואס דאס איז דאך פארשטאנדיק, האט א קשר מיוחד און א תוקף מיוחד מיט די לעצטע רגעים פון דעם טאג, איז דאך דאס די ווערטער פון ובני ישראל יוצאים

¶3ביד רמה. וו ס ס יז ך ווי עמולט עווען ער פירו נ ך זייענ י ך, ווי ער ז ט פריער ין התחלת כתוב, ז פרעה יז נ ך עווען בתקפו, במיל יז ך ס נ ך עווען י ן ין זמן הגלות ביח עם ז ט זיך נ ע ויבן לייך שוין דעמולט י יציא פון עם גלות, ון אויך לייך יציא פון גלות אין ן ופן, ז ס'ז ל זיין ביד רמה, דערנ ך ז טן מען, ז התורה היא נצחית ובכל יום ויום, כ מור, ווי ער בעל ההילולא ז ט, ז מ'ז ל לעבן דערמיט, ז ס'איז מען ט קע אין נ מען פון עם לטן רבי'ן, בער ער ט ס יבערגעגעבן ורך זיין נמ ו פון עם פ טער, ביז וו נענט ס'איז ער געיינגען און אנגעקומען צו אונז, און ז מ'ז ל לעבן דערמיט, דארף מען לעבן דערמיט, בני ישראל יוצאים ביד רמה נאך זייענדיק ין די לעצטע רגעים פון גלות, וביד רמה אז דאס זאל זיך אויסדריקן לכל לראש דוקא אין גשמיות הענינים, וואס ס'איז דאך פארשטאנדיק, אז די מצריים האבן דאך דער עיקר געוואוסט דער ביד רמה, איז ביי זיי געווען דער עיקר ההכרה והגשה בזה והדגשה בזה די גשמיות הענינים, אזוי איז אויך בנוגע לענינים אלו, איז דאס צום אלעם ערשטן זאל דאס זיין אין ענינים גשמיים, און אין דערויף זאל זיין דער לעבן דערמיט, און דאס זאל אויך פועל זיין, און ס'זאל זיין דער יוצאים ביד רמה, אנהויבנדיק טאקע ברוחניות הענינים, וויבאלד אז מ'איז דאס מייסד אויף הוראות פון פנימיות התורה, דורך דעם נשיא פון פנימיות התורה פון דורנו זה, דערנאך דארף דאס אראפקומען וויבאלד אז אין מקרא יוצא מידי פשוטו אין ענינים גשמיים בפשטות. וואס דאס איז אויך פארבונדן וואס מ'האלט ביים ווארט, וואס דער אלטער רבי זאגט, אז אין טאג פון דעם יארצייט איז אט דעמאלט איז מיטן גאנצן תוקף און מיט כל עבודתו אשר עבד ווערט דאס צוזאמענגעקליבן און צו אויסגעשטעלט

¶4אויף פועל זיין יישועות בקרב הארץ, וואס דאס איז דאך אויך כאמור לעיל די רגעים המיוחדים פון די לעצטע רגעים פון ט'שבט, וואס זיינען אויך שוין די ערשטע רגעים פון יו'שבט, ובפרט וואס על פי הלכה איז דאך שוין איצטער לאחרי שקיעת החמה ולאחרי צאת הכוכבים, במילא איז דאך דאס זאכן וואס פועל'ט אין כוכבים ומזלות און כל עניני הארץ, אנהויבנדיק פון עניני שמים ווי זיי וויקן זיך אויס בארץ. און דאס פועל'ט זיך אויך אויס, אז די אלע זאכן וואס כוכבים ומזלות טוען אויף, וואס כולל אלע השפעות, ולכל לראש די השפעה איז פארבונדן מיט עניני מזון, ארץ ממנו תצא לחם, און וואס דאס איז לחם לבן ענש יסעד, און וואס דאס איז דאך אויך כולל אין זיך די אלע השפעות, עאכו כמה וכמה לכל לראש, אז אלע זאלן זיי פירן און ווירקן און אראפברענגען בפועל דער ענין פון גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו.

¶5ובפרט נאך, אז ווי מ'פארבינדט זיך דאס כרגיל בכגן זה מ'וועט מאכן יעדערן אויף א שליח מצוה פון צדקה, וואס צדקה מקרבת את הגאולה, נאר מפני הסדר, ווי ניט מבלבל זיין און ניט אויפהאלטן איבעריקערהייט וועט מען טיילן די צדקה לאחרי תפילת מעריב, במילא וועט דערנאך ניט זיין קיין בלבולים, וועט מען דארפן אויפהאלטן די איבעריקע צייט, און בכל אופן, וויבאלד אז מ'האט שו החלטה בזה ט מען וין י פעולה בזה, ון ויהי ר ון, ז ס ז ל זיין י פעולה עיקרית פון פועל י ווי בקרב הארץ, ז ס'ז ל זיין י ווי בקרב הארץ, כסוב רננו שוכני עפר ו הוא בתוכם ובראשם ולס נשיא דורנו, ון לע וז מען ייין מ בל מיט מ יח צו ז מען מיט מ יח צדקנו, ל רצונו הקדוש ון רט גופא ין ירושלים עיר הקודש, ובהר הקודש, , און דארט גופא אין בית המקדש ובקודש הקדשים, בצמחה ובטוב לבב, ותיכף ומיד ממש.