Text

¶1איז דאך א המשך פון דער יום הגאולה פון דעם מיטעלן רבי'ן, ”רחובות הנהר”, וואס מפני סיבות האט מען געדארפט דאך מאכן דעם פארברענגען מוציא שבת קודש האט מען זיך פארלאזן אז מסתמא וועלן דאס מאכן די חסידים ”ביתר שאת וביתר עוז”, ובפרט ווי בשנה זו איז דאך געווען סיי האנשים און סיי הנשים,

¶2און ווי ס'קודם ווי מ'רעדט, און ס'זיכער איז דאס נאך מערער וויפל מ'רעדט, איז דאס אין אן אופן פון א ”נרות להאיר” און א פעולה נמשכת, און א פעולה נמשכת במיוחד אין צוזאמענהאנג מיט דער תנועה פון דעם מיטעלן רבי'ן, וואס ענינה איז דאך 'רחובות הנהר' אז יעדער זאך זאל זיין אין אן אופן של התרחבות,

¶3על אחת כמה וכמה מ'האלט שוין אין אן אופן וואס כלו כל הקיצין און שוין נאך די ענינים וואס ס'איז שוין דא נאך דערויף ווי אלע פארענטפערן וכו' איז שוין ניט געבליבן קיין רגע אפילו אויף צו ווארטן, אפילו אויף א כהרף עין,

¶4און ס'דארף שוין קומען די גאולה האמיתית והשלימה בפשטות, ”למטה מעשרה טפחים”, וואס חסידים זיינען קאל בלוטיק, איז ליידער איז מען קל-בלוטיק צו נאך ענינים, במילא ווייס איך ניט וואס ס'וועט זיין דער תכלית דערפון, ס'איז א זיכערע זאך מ'וועט זיך ניט רעכענען מיט די קל-בלוטיקייט זייערע, און מ'וועט זיך רעכענען מיט דערויף מיט זייער פנימיות, וואס דאס איז דאך זייער עצם און זייער תכלית,

¶5ובפרט ווי מצד די אתכשרות און מצד די פעולה פון ”רחובות הנהר” איז דאך פארשטאנדיק, אז אין וואס על דרך זה אויך בהוספה, וואס ס'האט זיך גערעדט שבת,

¶6וואס ס'איז דאך יום הגאולה בפשטות, און אויך גערעדט זיך ווי אזוי ס'דארף זיין דער המשך גלייך נאך דערויף, אנהויבנדיק נאך בשבת עצמו, לאחרי ההתוועדות הכללית, אויך בהמשך אין די התוועדות, און דערנאך יעדער ”כל חוג וחוג” אדער כל

¶7כל קרייז וקרייז בפני עצמו, עאכו וכמה דערנאך נאך מוסיף זיין כהנה לאחרי הבדלה בשעת ס'קומט דער זמן פון סוציא דדוד מלכא משיחא, עאכו וכמה אז דערנאך קומט מען ארויס פון דער לילה פון סוציא דדוד מלכא משיחא,

¶8מ'האט דערנאך דעם טאג, וואס דעמאלט דארף דאס זיין כל הענינים ביתר עוז וביתר אור וביתר קלארקייט, וויבאלד אז דאס איז שוין א ענין פון טאג, לאור יום, און פארשטאנדיק אז דערנאך אז ס'קומט דער לילה שאחרי היום, דארף דאס דעמאלט זיין נאך אן עלי' לגבי דער קלארקייט פון דעם טאג,

¶9ניט חס ושלום ווייניקער, נאר אדרבא ונאכמערער, ועל דרך זה מיום ליום.

¶10ובמיוחד וואס כמדובר לעיל האט מען דאך אויך גערעדט אז מ'זאל זיך גלייך אנהויבן גרייטן צו ”קיימא סיהרא באשלמותא” פון חודש כסלו, וואס דאס איז דאך דער ”יום חמשה עשר בו”, און וואס דאס קומט בסמיכות אויך צו דעם שבת וואס צווישן יו' כסלו און יו' טס כסלו,

¶11און אלס א הכנה מיני' מתברכין כולי אים ער האט אין זיך דעם כח אויף מוסיף-זיין נאכמער אין דעם יט' כסלו בכל ענינים השייכים לזה, וואס פון די ענינים השייכים לזה איז דאך אויך די הוספה וואס קומט דערנאך ארויס אין די ימי חנוכה, אז דאך זיין א חנוכה הולך ומוסיף ואור,

¶12וואס אף על פי וואס מ'האט דאך די הגבלה אז מ'הויבט אן מערניט ווי מיט איין און איינציקע ליכטל, ניט מיט מערער, און דערנאך איז מען מוסיף אבער די הוספה איז דאך ביז מ'האט אלע שבעה נרות,

¶13און די שבעה נרות פארבונדן דאך מיט ”מנורה זהב כולה”, וואס דאס איז דאך כולל אלע אידן, און מ'איז מוסיף אויך דעם נר השמיני, דער שומר ההיכף,

¶14וכמדובר כמה פעמים, ווי אזוי דאס שפיגלט זיך דערנאך אפ אין די הכנות לזה בא יעדער אידן און ביי אלע אידן, וואס די הכנה צו חנוכה הויבט זיך דאך אן, כמובן בפשטות, פון ראש חודש אין וועלכן חנוכה קומט אויס, וואס דאס איז דאך ראש חודש כסלו,

¶15וואס דאס איז דאך שוין געווען, און שוין נאך דערויף שוין געווען שני שתי שבתות אויף מוסיף זיין בכל הענינים, על אחת כמה וכמה אין די הכנות צו ימי חנוכה,

¶16און דערנאך אויך אין אזא אופן, אז די הכנות זאלן זיין מיט אזא שטורעם, אז דער שטורעם זאל נאכמערער מקדים זיין די גאולה האמיתית והשלימה, וואס דעמאלט וועט דאך זיין די מנורה בבית המקדש בפשטות, נוסף אויף די מנורה פון די שמונה נרות,

¶17וואס ווי ס'ווייזט אויס מכמה מקומות, איז נרות חנוכה אין בטלין לעולם וועט מען צינדן אויך שמונות נרות חנוכה אויך לאחרי שיבנה בית המקדש, און מ'וועט צינדן די מנורה בא שבע נרות, וועט מען אויך צינדן א מנורה פון שמונה נרות, וכמובן וגם פשוט פון כמה מקומות, ו”אין צורך כלל להאריך בזה”.

¶18און וויל מען אויסנוצן נאכאמאל אויף דערמאנען וואס ס'האט זיך גערעדט בשבת בנוגע צו די אלע פעולות פארבונדן מיט יוסד כסלו, און ווי זיי קומען דערנאך ארויס לאחרי השבת, און אין יעדערע פון זיי אין אן אופן פון ”רחובות הנהר”,

¶19אויך כולל די פעולות פארבונדן מיט ”רחובות הנהר” אין די תורה פון דעם בעל הגאולה, אנהויבנדיק פון די דברים חדשים וואס ס'האט זיך ערשט אפגעדרוקט, נוסף אויף די דברים וואס ס'איז אפגעדרוקט נאך פון פריער,

¶20איז דאך אויך קען מען דאך זיי לערנען, און מ'דארף דאך זיי לערנען, ווי מ'דארף לערנען תורה אין אן אופן פון ”לאפשו לה” אז מ'איז מוסיף א 'דבר חדש', אפילו אז ער לערנט דאס מאה פעמים ואחת אדער ואחד, ווי די צוויי גירסא'ס בדבר, לערנט ער דאס אין אן אופן פון ”לאפשו לה” ווערט דאס א לימוד חדש אין דער תורה ישנה שלו, וואס איז שוין געווען געדרוקט כמה שנים,

¶21אבער ס'קומט דאך אן נאך לייכטער אין די תורה וואס האט זיך אפגעדרוקט לאחרונה, ולאחרונה ממש, בסמיכות צו דעם יום ההילולא שלו, וואס דאס איז אויך דער יום ההולדת שלו, וואס דאס איז אויך דער ערב פון דעם יום הגאולה שלו, און וואס דאס איז דאך איצטער דער ”איסרו חג” פון דעם ערב, און וואס ס'ווערט אויך אן 'איסרו חג' פון י' כסלו,

¶22און צוזאמען דערמיט אויך א הכנה צו ”קיימא סיהרא באשלמותא” פון דעם חודש פון יו' כסלו, און דערנאך אויך א הכנה צו דער שלימות פון יו' טס כסלו און ימי חנוכה, ווי אש להאריך בזה, ואין ותן לחכם וליך כמוד אויך כרגיל בכגן זה, מסיים זיין מיט נתינה לצדקה ובכפליים לתושי',

¶23”לכל אחד ואחד” אויף אויסנוצן דאס אין די ענינים האמורים אדער ב כיוצא בזה, און דער עיקר אבער אויף אויסנוצן דאס מיט א הוספה מיט דילי אויך בכמות, על אחת כמה וכמה באיכות,

¶24און גיין אזוי מחיל אל חיל פון יו ד כסלו אין יו דא כסלו, און פון יו דא כסלו אין יו דב כסלו, און דערנאך יו דקימל און יו דא און חמשה ”עשר בכסלו, קיימא סיהרא באשלמותא"”, און נאך ביז דעמאלט זאל שוין זיין דער ”קיימא סיהרא באשלמותא” שאין ”עתידים להתחדש כמותה” וואס דערפאר וועט ער זיכער ארויספרופן דער גילוי הלבנה בפשטות,

¶25מ'זאל דאס קענען מקדש זיין די לבנה און מחדש זיין די לבנה אין דעם חודש כתב, אף על פי וואס דאס האט זיך פארהאלטן מאיזו סיבה שתהי' זאל זיין אדרבא מערער נאך, נאך די חביבות, וויבאלד אז ס'ה אויף א שעה, מאיזו סיבה שתהי', און ס'זאל זיין דער התחדש כמותה בפשטות,

¶26בגאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, תיכף ומיד ממש.

¶27און מ'וועט ממשיך זיין פראווען אויך די ”קיימא סיהרא באשלמותא” על אחת כמה וכמה די טעג לאחרי זה י' טזקית און ימי חנוכה בארצנו הקדושה אין אן אופן פון ”ירחיב הוי' את גבולך” ובנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו און דארטן עצמו אין ירושלים עיר הקודש, ובהר הבית, און דארטן בבית המקדש,

¶28ובקודש הקדשים, ומתוך שמחה וטוב לבב, אויך אין די הכנות לפני זה, וואס וועט שוין זיין דורך דערויף וואס די גאולה וועט זיין תיכף ומיד ממש, וועט זיין די תחילת ההכנות אויך אין א מעמד ומצב פון א גאולה אמיתית און א גאולה שלימה.

¶29ובפרט אז מ'געפינט זיך דאך, כמדובר, בקיצור על כל פנים, בשבת העבר, אז מ'לעבט דאך איצטער מיט דעם חלק אין חומש וואס איז פרשה וישלק און די פרשה ראשונה שלה, וואס אט דארט איז רש"י מפרש, וואס דאס איז פשוטם של מקרא,

¶30אז מצד יעקב'ן איז שוין געווען עשיו מוכן אויף גיין צוזאמען מיט יעקב'ן, און גיין אלע צוזאמען מיט כל בני ואלע וואס זיינען שייך צו יעקב און אלע וואס זיינען שייך צו עשיו אין אן אופן ווי דאס איז ”יעקב ועשיו האמורים בפרשה”,

¶31און פון אמורים בפרשה ווערט דאס בפשטות, וויבאלד אז אין פירוש רשי איז שוין דורכגעגאנגען א ריבוי סמן וואס אידן האבן אויסגענוצט אויף ריבוי ענינים אויף מברר זיין נאך ענינים און נאך ענינים, במילא איז מען שוין אויך מברר געווען, ובלשון נשיא דורינו,

¶32שוין מערניט געבליבן צופוצן די קנעפלעך, און אויך די קנעפלעך האט מען שוין אויך זינט דעמאלט צוגעפוצט, ווארום ס'איז געווארן 'לאלתר לגאולה' און דורך דערויף וואס ס'איז 'לאלתר לתשובה' וואס דאס איז דאך בשעתא חדא וברגעא חדא, און מ'גייט ווי ער זאגט אין ”וישלח יעקב מלאכים הלאכים ממש”,

¶33אז בא אידן ווערט נתגלה דער כח זיין אז ער שאפט זיך מיט מלאכים און זייעט טוען פאר אים כל הענינים, און ער פארנעמט זיך מיט לדעת ”דעת בוראם”, וואס דאס איז דאך די עבודה לאחרי הגאולה האמיתית והשלימה, כמדובר כמה פעמים, וואס דאס איז דאך לכא דער סיום פון 'יד החזקה' ”לעיני כל ישראל”, וואס סיום פון ספר הרמב"ם.

¶34ובפשטות ובקיצור, אז דורך דעם טיילן די צדקות זאל מען נאכמערער מוסיף זיין אין די כל הענינים האמורים, און נאכמערער מקדים זיין די גאולה האמיתית והשלימה, אז אזוי אז מ'זאל שוין קענען פון לייענען אין דער פרשה דעם חלק פון א ”יום ראשון של” שבוע זה,

¶35אויף ”וישלח יעקב מלאכים” ולאותיו אחיו אז לאותיו שטייט שוין אין א מעמד ומצב פון אחיו, און גייט צוזאמען מיט יעקב'ן תיכף ביום השני, שלאחרי זה בפשטות, אין שנת תשמוד תיידך,

¶36מיט כל הענינים השייכים לזה, מתוך שמחה וטוב לבב, ו ”שמחת עולם על דראשם”, מתוך הרחבה אין 'רחובות הנהר' אין 'לימוד התורה' און 'קיום המצוות' מתוך הרחבה,

¶37און מתוך הידור, ביז א הידור דהידור, וואס דאס היילט נאכמערער צו דער מהדרין, מן המהדרין, נרות חנוכה, וואס דאס איז דאך אויך דער חידוש אין נרות חנוכה,

¶38אז אף על פי וואס בזמן הש", ס'איז געווען א חילוק פון די וואס האבן זיך מגליק געווען מערניט ווי נר אחד און די וואס האבן זיך געפירט ווי מהדרין און אט די וואס האבן זיך דערנאך געפירט ווי מהדרין מן המהדרין איז דוקא בזמן פון עומק הגלות, אז ס'איז געווארן נאך טיפער אין גלות,

¶39האט מען שוין דעמאלט מכריז געווען, ביז דער רמ"א ברענגט דאס אראפ בפשטות, אז איצטער איז מען זיך נוהג אז יעדער איד גרייט זיך צו חנוכה אין אן אופן אז ער שטייט דעמאלט גרייט און טוט אזוי בפשטות,

¶40אויף פירן זיך מהדרין מן המהדרין, על אחת כמה וכמה אז דער אויבערשטער איז מקדים שכרו באופן כזה אויך מהדרין מן המהדרין אין די גאולה האמיתית והשלימה,

¶41אז ס'זאל זיין תיכף ומיד ממש, און אין די גאולה האמיתית והשלימה אויך אין אן אופן פון מהדרין מן המהדרין, אין אזא אופן אז פון יו' כסלו און יו' א' כסלו און יו' ב' כסלו טאנצט מען גלייך אריין אין דער גאולה האמיתית והשלימה, צוזאמען מיט משיח צדקנו,

¶42און מיט נשיא דורנו, והקיצו ורננו שוכן עפר והוא ביניהם, און אויך לפני זה די נשיאים שלפניו, על אחת כמה וכמה דער נשיא, וואס דאס איז דאך דער שבת זיין טאג און זיין יום הגאולה, און דער ערב שבת

¶43אויך דער ערב פון זיין יום הגאולה איז אויך זיין יום ההולדת, און זיין פון ”כל עבודתו אשר עבוד כל” משך ימי חייו, און מ'גייט אין אן אופן פון ”רחובות הנהר ומהדרין מן” המהדרין תיכף ומיד ממש,

¶44לארצנו הקדושה, כאמור לעיל, בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו בגאולה האמיתית והשלימה בפשטות, תיכף ומיד ממש.