פסקה
פסקה rh-r5d2rtn1
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-e4qtmgpn
- order
- Bo
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ביז וואנענט אז דער קומט דאך די עלי' לפי ערך הירידה, וויבאלד אז דאס איז א ירידה אין שאין דוגמתה, וויבאלד אז ס'איז פארבונדן מיט חורבן בית-המקדש מקודש הקדשים וכו', איז דאך פארשטאנדיק וואס דאס איז דאך למטה, אין עולם הזה התחתון עצמו למטה, שאין תחתון למטה הימנו, אין דער ירידה, פון אויך פארשטאנדיק אז דוקא חמשה עשר בחודש אב ובמנחם אב, איז אט דעמאלט ווערט א יו-טוב אזא מין שאין דוגמתו בכל השנה כולה, ביז וואנענט אז מ'זאגט מיט א פשטות, אז לא היו בן טובה מיט א הכרזה מהידעה, סיי בנוגע צום עבר און סיי בנוגע צום עתיד און סיי בנוגע צום הוה שבינתיים, אז דאס איז נאך גרעסער אז לא היו ימים טובים לישראל כחמשה עשר באב. און דערפון וואס ער קומט, אין דעם מאמר גופא שטייט פריער דער ענין פון חמשה עשר באב און דערנאך פון יום הכיפורים, אף על פי וואס על פי סדר הזמנים איז יום הכיפורים, יום סליחה און חילה, איז דאס געווען פון דעם ערשטן יום כיפור אן, דעמאלט איז דאך געווען סלחתי כדבריך
- proofread
- 0