פסקה
פסקה rh-qxh5wyp5
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-2bg3dpnz
- order
- P
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אמת טאקע, ער ברענגט דאס אריין אין התרגשות, אויב ער האט נאר א אידישע הארס כדבעי, אפילו ווען ער רעדט אין דערויף ניט אין סוכות פון שנה השמינית, נאר ווען ער רעדט אין דערויף אין א וואכעדיקן טאג, אין איינע פון די שש שני עבודה, דאס קומט אבער ניט בשעת ער דערמאנט זיך און זעט, און זיצט אין סוכה, און דאס איז א מקום קדוש וכו און האט נאך דערביי א שרה מישראל וואס שכינתא שערי וכו.' אבער אף על פי כן, כמדובר, האט מען דאס ניט געפונען. בשעת אבער מ'זעט, אז דורכרעדן אין די ענינים, ובפרט נאך מקשר-זיין מיט דעם זמן, און אויך מיט א מקום קדוש פון בית הכנסת ובית המדרש, און גלייך מדגיש זיין, אז דאס דערמאנט אויף דעם און דעם מעמד ומצב וואס ס'דארף זיין די כוונה על מנת למען וואס דאס איז גאר די פשטות הכתובים איז דאס אדער א חלק פון דער מצוה, אדער גאר דער עיקר המצוה, אז דאס זאל פועל-זיין, לעירא אותו, דעם אויבערשטן כל הימים, סיי ביינאכט און סיי בייטאג, און סיי אין שנה השמינית ואין שהקהל, סיי כאמור אין א וואכעדיקן טאג, בימות החול ובחוץ לארץ, כל הימים,
- proofread
- 0