Paragraph
Paragraph rh-qtn1rfpt
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-kxvh042p
- order
- OM
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- זיין אויף כל שבעת ימי פון שמחת בית השואבה, ווארום בשעת מ'ציילט די אושפיזין, איז דער חילוק מערניט וועלכן אושפיזין מ'ציילט אלס ערשטן, אבער אלעמאל ציילט מען אלע אושפיזין ווי זיי שטייען אין זהר, די נפקא מינה איז נאר צי דער ערשטער איז אברהם אדער יום השני יצחק וכיוצא בזה, ועל דרך זה פארשטאנדיק אויך, וויבאלד אז די חסיד'ישע אושפיזין, ווי נשיא דורנו זאגט, זיינען דאס בדוגמא, און זיי זיצן אין דעם ארט, און ווי ער האט אנגעוויזן מיטן פינגער, כידוע הסיפור בזה, דערמאנט מען אויך אלע שבעה חסיד'ישע אושפיזין, אז אלעמאל זיינען זיי דא אין דער זעלבער מסיבה, ס'איז נאר ווער איז דער עומד בראש ועימו, זיינען די זעקס אנדערע, אבער אלעמאל זיינען דא אלע זיבן, במילא איז אויך פארשטאנדיק, אז אף על פי וואס דער עומד בראש און דער גובר און די נקודה העיקרית אויפן לימוד נעמט זיך פון דעם ערשטן אושפיז פון זמן זה, אבער דערנאך דארף מען אויך אפלערנען, און דער עיקר המעשה הוא העיקר זאל זיין עיקר אין זיין מעשים, אז אין דערויף האט ער אפגעלערנט פון אלע זיבן אושפיזין ווי זיי שטייען אין זהר און ווי זיי שטייען אין דער שיחה הידועה פון נשיא דורנו, און אפגעלערנט ווי דער זהר איז וויל און ווי נשיא דורנו האט מדרש געווען א ריבה פעמים, אז דאס מוז אראפקומען במעשה בפועל, נוסף אויף מעשה בפועל ווי מעשה שטייט אין תורה, וואס דאס איז די מסקנא אליבא דהלכתא אליבא דמעשה, ווי תורה אויך מאנט אז ס'דארף זיין מעשה בפשטות, על אחת כמה וכמה בהנוגע צו שמחת בית השואבה, על אחת כמה וכמה אז מ'האט שוין דעם רוב פון שמחת בית השואבה, וואס דאס איז דאך רובו ככולו, כמוזכר לעיל. וואס דאס קומט אויך בהמשך וביחד, וואס ס'איז דאך יעדער ענין בהשגחה פרטית, על אחת כמה וכמה אן ענין וואס קלייבט צוזאמען און ס'נעמען אין דערויף איינטייל א ריבוא
- proofread
- 0