פסקה
פסקה rh-qn5zf7jm
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-1ybyad0m
- order
- S
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ביוסד וואס דער אלטער רבי ברענגט אראפ אין שולחן ערוך אלס א פסק דין, אף על פי וואס אין שולחן ערוך שטייט דאס מערניט ווי אין מגן אברהם וכיוצא בזה, אז ר'אליעזר הוייבוא פרוטה לעני וואו האט דער מצלע, על אחת כמה וכמה אז די תפילות פון די ט'ימים וויל מען דאך ביתר שאת וביתר עוז, אז זיי זאלן זיכער אנגענומען ווערן, און אנגענומען ווערן בזריזות הכי גדולה, ותיכף ומיד ובשלימותם איז דאך זיכער, אז דער ענין פון צדקה האט אויך אן ארט, אנהויבנדיק די הוספה בזה, אויך אנהויבנדיק פון ראש-חודש נחמיו. ובפרט נאך, אז כל עניני צדקה בימינו אלו, איז דאך דאס ווי דער אלטער רבי האט נאך געזאגט בימיו, אז בימיו איז געווען דער ענין פון תלמוד תורה כנגד כולם, משא'כן בזמן פון דעם אלטן רבי'ן, און אויך לפני זה, ווי פארשטאנדיק פון אגרת הקודש איז דעמאלט איז דאס דער ענין פון גמילות חסדים, ובמיוחד דער ענין הצדקה, על אחת פון כמה וכמה וואס פון זינט פון אגרת הקודש פון דעם אלטן רבי'ן איז שוין דורכגעגאנגען נאך כמה וכמה קיצין, אף על פי וואס שוין דעמאלט איז שוין געווען כלו כל הקיצין במכל-שכן בקל בחומר, ווי דאס איז געווען אין זמן השעס, איז דאך מידי דור בדור, צוגעקומען נאך אן ענין, און ווידער אמאל כלו כל הקיצין על אחת כמה וכמה בימינו אלו, אז מ'האט שוין כמה וכמה דורות לאחרי אגרת הקודש פון דעם אלטן רבי'ן, איז דאך אין דערויף דער ענין, אז דער עיקר פון כל הענינים וכנגד כולם איז דאס דער ענין הצדקה, ביתר שאת וביתר עוז.
- proofread
- 0