Text

¶1בהוספה צו די ברכות וואס ס'האט זיך גערעדט פאר דעם, איז דאך אויך דער גאנצער חודש מרבים בשמחה, על אחת כמה וכמה אין א שמחה וואס זי איז מצד עצמה שאין א ריבוי שמחה, איידער מ'איז מרבי בשמחה הויבט זיך גלייך אן מיט א ריבוי, וואס דאס איז דאך דער ענין פון שמחת חתם וכלה, איז דאך דאס פארבונדן ביז אין אן אופן פון אין סוף, ביז אין אן אופן ווי ס'קומט ארויס אין הלכה, אז שמחת חתן וכלה איז וויפל מענטשן געפינען זיך דערביי דארף מען נאך מערער מוסיף זיין ווי ששים ריבוא, וכמדובר כמה פעמים, ביז וואנענט ווי מ'זאגט דאך אויך אין דעם מוסח הברכות, אז די ברכה פון דעם שידוך און פון דער חתונה פון די חתן וקלה ווערט דאס א התחלה, ביז וואנענט אז ס'ווערט אויך א הכרזה בגלוי ובדיבור, אז ישמעה בארי יהודה בחוצות ירושלים, קול חתן וקול קלה איז דאס ניט סתם ישמעה, נאר מ'זאגט מהרה ישמעה בארי יהודה בחוצות ירושלים, קול חתן וקול קלה, מיט די אלע פינף קולות וועגן וועלכע ס'ווערט

¶2דערמאנט, און ס'ווערט אויך פארבונדן מיט דעם ענין פון שבע ברכות, וואס שבע איז דאך א מספר וואס איז כולל כל ימי השבוע, וואס זיי זיינען דאך זיבן טעג, און דערנאך הויבט זיך אן נאכאמאל דער חשבון פון יום ראשון ביז דעם יום השביעי, און דאס איז יום השבת, און אזוי איז הולך ומוסיף ונשנה עוד הפעם ועוד הפעם, שאין-כי נאך בהנוגע צו חתן וקלי כל פעם ופעם מחדש, ווערט דאס אן ענין חדש מלכתחילה, ביז אז ס'ווערט נתגלה דער כח פון אין סוף דורך קינדער עוסקים בתורה ומצוותי', און וואס זיי האבן דערנאך די קינדער האבן דערנאך אויך קינדער עוסקים בתורה ומצוותי'עד סוף כל הזמנים וכל המקומות, עאכו כמה וכמה באמצע פון זמן זה, ואדרבא תיכף ומיד ממש, איז פון דער מהורי שם ברא יהודה בחוצות ירושלים ווערט דער מהרה תיכף ומיד ממש, מהרה ממש, ועיקבן אפילו כהרף עין, און נאך אין די הכנות צו דעם חתן כלה, צו דער חתונה פון דעם חתן כלה, ווערט אויך אין דערויף גלייך נכלל,

¶3און ס'הויבט זיך גלייך אן דער ישמה בריא יהודא בחוצות ירושלים, און מ'איז ממשיך אין דעם המשך פון די שבע ברכות, וואס אין דער המשך פון דער חתונה, אדער אין דער המשך פון דער הכנות צו דער חתונה איז מען גלייך ממשיך בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו און דער חתן קלה בראשם, און זייערע משפחות בראשם, און כל המחותנים בראשם און די ששבינין בראשם, ועוד והוא העיקר, אז דאס טוט זיך גלייך אויף בפשטות ממש, און אין שמחת חתן וכלה, ווי ער איז מבאר בארוכה אין דעם המשך פון שמחת שמח, אז דאס איז א שמחה בלי הגבלה, על דרך פון די שמחה פון פורים, בלי כל הגבלה כלל, און ס'ווערט דער מסמך שמחה לשמחה, אז מ'איז הולך וממשיך און מוסיף, מ'האט דאך דאך נאך כמה ימים, אין חודש אדר, במילא איז מען ממשיך אט דער וואו יעדערער האלט, צי מ'האלט נאך אין די הכנות צו דער חתונה, איז מען ממשיך בשמחה אין די הכנות, אין די הכנות באופן שמח יותר, עאכו כמה וכמה די וואס האלטן שוין אין התחלת החתונה אדער ישיבות ימי החתונה אדער ההמשך שלהם, ועוד והוא העיקר,

¶4אז פון די מהרה ישמעה, ווערט דאס ישמעה תיכף ומיד ממש, וערי יהודי בחוצות ירושלים קול חתן וקול כלה, כולל אויך והוא העיקר דער חתן וכלה העיקרי, וואס דאס איז דער אויבערשטער מיט עמו ישראל, אז וועט פראווען אויך ווי ס'שטייט אין מדרש אז לעתיד לבוא, וואס דאס וועט זיין בקרוב ממש דער לעתיד לבוא תיכף ומיד ממש, זיינען די אידן מיטן אויבערשטן בדוגמת פון נישואין, נוסף אויף דעם ענין האירות'ן וואס ס'איז געווען בשעת מתן תורה, און אזוי שפיגלט זיך דאס אפ בא יעדער חתן וכלה, אז ס'ווערט א שמחה בלי גבולות, און זיי ווערן געגענטשט בכל הברכות וואס זיי ווערן אלע נכלל אין מספר שבע און נכלל אין די שבע ברכות, ביז די גאולה פון בהרא יהודא בחוצות יס ירושלים, די המשך פון דער חתונה, כמוזכר לעיל. און ס'ווערט אויך בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו זיינען זיך משתתף אין שמחתם פון די חתן-כלה, און פון דער חתן-כלה פון בכל בני ישראל ובכל מקום שהם, און דער חתן-כלה העיקריים פון דעם אויבערשטן מיט אידן, ותיכף ומיד ממש, ובאופן דהולך ומוסיף ואור. ועוד והוא העיקר, און צדקה איז דאס

¶5נאכמערער מזרז, דורך דערויף וואס מ'מאכט יעדערן פון אייך פאר א שליח אויף געבן אויף צדקה, בהוספה אויף צדקה וואס איר וועט געבן מממון שלו, מער נאכמערער דורך די הוספה בזה, ועוד והוא העיקר, אז ס'ווערט א הוספה אין ברכת הוי'בהנוגע צו דער חתן כלה און אלע זייערע קרובים און די אורים ומורים ושושבינין בראשיתם, ועוד והוא העיקר, תוקף ומיד ממש.