טקסט

¶1”פדה ושלום נפשי מקרב לי כי ברבים היו עמדי” איז ד ך מבאר דער ”מעל הגאולה, אין” מאמרי המודפס אין שערי תשובה, דיבורי המתחל פון ”פדה בשלום” די כמה אופנים וו ס ס'קען זיין אין קרוב וו ס איז ענינו מלחמה, די כמה אופנים וו ס ס'קען זיין אין פדה וו ס ענינו איז דער נצחון,

¶2לאחרי הקרב, ביז וו נענט ווי ער איז מסיים אין די 'תכלית השלימות' בזה וו ס ס'וועט זיין אין ימות המשיח על ידי משיח צדקנו, און דעמ לט אויך אין 'תכלית השלימות' וו ס ס'איז ד אין ימות המשיח, וו ס דעמ לט איז ד ך אויך ד כמה תקופות, וכמבואר אין קבלה אויך די כללות החילוק,

¶3די תקופה וו ס אין בימות המשיח לעולם הזה ”אלא שיעבוד מלכיות בלבד” און דערנ ך איז די תקופה פון וגר זאת אין כבש כפשוטו, ביז ”את רוח הטומאה אעביר מן הארץ” אויך כפשוטו, על אחת כמה וכמה ברוחניות הדברים,

¶4און וואו איז דער 'תכלית השלימות' אין ”פדה בשלום” ביז ווי ער טייטשט ד ס פ ז ד ס איז דער א טטייטש פון פסוק, וועט ד ס זיין דוקא דעמ לט און ווי געז גט אין ימות המשיח און אין ידי תקופה גופא, אין 'תכלית השלימות' שבה.

¶5אף על פי כן ברענגט ער פריער אויך די לע כסלקא דעתך, וו ס די כ”סלקא דעתך בתורה” איז ד ך ד ס אויך חלק פון ”תורת אמת”, ביז ווי דער ענין איז כפשוטו,

¶6א ”קא סלקא דעתך” איז אויך שייך ז גן, דוקא אין ן ענין וו ס ה ט ע עס שייכות, ביז וו נענט ז מ'ד רף ה בן התבוננות, ז מ'ז לד ס שולל זיין, ס'איז בער ניט שייך ז גן ”קא סלקא דעתך” ווי די דוגמא בזה אין שער היחוד והאמונה, אויף חכמה למה ששבו ידים וו ס דערפון איז אויך פ רשט נדיק בעניננו, ז

¶7אף על פי וו ס ער איז דערנ ך שולל די ”קא סלקא דעתך” איז בער אויך איז ד ס ”קא סלקא דעתך” אין תורה, ווי תורה איז ”תורת אמת” על דרך זה אויך אין די לע דוגמאות וו ס ער ברענגט ד רטן, אין די לע דרגות וו ס ער רעכנט ד רט אויס.

¶8על דרך זה קען מען נ ך ז גן בדרך אפשר בעומק יותר אז אפילו אין דער דרגא הכי תחתונה, פון דער פדי נ ך נידעריקער פון פדי בשלום, נ ר פדי דוקא מתוך מלחמה, וויב לד ז ד ס איז ן ענין של פדי איז דעמ לט איז ד ס בלשון השת,

¶9ז כל גאולה איז חד שמהו ז וויב לד ז ד ס איז ן ענין של פדי וגאולה, איז אויך אין איר ד פון דער 'תכלית השלימות', וו ס ס'איז ד אין די ”פדיה בשלום” ווי זי וועט זיין לעתיד לבוא.

¶10ביז ווי דער ענין איז בפשטות, ווי ער איז ד רט מבאר בארוכה, ז ”פדיה בשלום” לאמיתתה וו ס ד ס וועט זיין, כאמור, בפשטות, אין קלימות פון ימות המשיח איז ד ס פ רבונדן מיט ז מסירת-נפש, וו ס זי איז פון 'יחידה שבנפש',

¶11און נ ך העכער אין יחידו גופא, אין דער דרגא הכי עליונה שבזה, ז גט מען ד ך ביחד עם זה ווי ער ז גט אין תניא, ז בשעת איד איז לומד תורה און מקיים מצוה, וועלכע ריצה ז ל ניט זיין, אין וואס פ ר מעמד ומצב ער ז ל ניט זיין,

¶12און אין וואס פ ר ענין און תורה און מצוה ד ס ז ל ניט זיין, אפילו אין ענינים הכי פשוטים, ובלשון הגמרא וו ס אילו לא ניתנה חס ושלום תורה איז ט דעמ לט למדנו מלפנו מחיות הארץ איז אויך ווי ז גט ער ד ך אין תניא, ז ד ס איז ן ענין פון מסירת-נפש,

¶13ז איד שטייט דעמ לט ווי ער שטייט לאחרי חיים חיותו בעלמא דין, וו רום ער איז זיך עוסק אין די ענינים פון תורה ומצוותי וו ס דעמ לט איז ד ך ביי אים דער עיקר די 'יחידה שבנפש', ה טער ד ס אויך ווען ער איז לומד תורה ומקיים מצוות, אפילו אין אופן הכי תחתון,

¶14און אפילו במעמד ומצב הכי תחתון איז אין דערויף אויך ד דער ענין פון מסירת-נפש בתכלית השלימות.

¶15ביז ווי מ'זעט ד ס אויך בפשטות, כמבואר בארוכה אין חסידות בכמה מקומות, אויך אין די שיחות פון רבותינו נשיאינו, ז איד איז קבלת עולני,

¶16און ז יעדער איד געהערט צו ”צבאות השם”, און דער ענין פון צבא איז דער ענין פון 'מסירת נפשו', ביז אויך 'מסירת נפש' כפשוט,

¶17ז ער איז מוסר גופו ז ”במה נחשב הוא” לגבי דעם ענין פון נצחון במלחמה, ביז וו נענט ז מ'ז גט, ז ד ס איז דער תנאי,

¶18ז מ'ז ל פ רשטיין תורה בהבנה והשגה, ד רף מען ה בן דערצו דער ”טומאת ישרים תנחים” וו ס ד ס קומט רויס דורך הקדמת 'נעשה לנשמע' וו ס ד ס איז ד ך דער ענין פון מסירת-נפש, און ז נ ך קודם פון נשמע 'והבנה והשגה', און ן קיין שום אונטערשייד איז ביי אים ד דער ענין פון נעשה ובלשון הידוע,

¶19ז ד ס איז דער ביטול צו דעם ”בעל הרצון”.

¶20בדוגמא לזה איז ד ך אויך דער ענין פון ידיעת הענינים, וו ס ס'איז ד ך ד אין דערויף די ביידע אופנים, ווי ער ז גט אין לקוטי תורה, און מבואר בארוכה אין די דרושים שלאחרי זה, ז ס'איז ד אין לשון החקירה די ידיעת החיוב און די ידיעת השלילה, וו ס ביידע ווערן נגערופן בשם ידיעה און דער אופן פון ידיעת השלילה איז,

¶21ז ס'איז ד ”קא סלקא דעתך”, ז ד ס איז דער ענין, דערנ ך איז ער אים שולל, און דערנ ך ווערט ”קא סלקא דעתך” אויף העכערן ענין, וו ס ד רט איז ניט שייך די די ראיות וו ס ער ה ט געה ט אויף שלילת הענין שקדמו, איז ד רטן זיינען זיי זיי ניט שטער ניט,

¶22במילא איז ד די ”קא סלקא דעתך”, ז ד ס איז דער ענין און ד ס איז ער אויך שולל, ביז וו נענט ווי ס'ווערט אויך רא געבראכט פון ספרי חקירה, ז דורך ריבוי התעספות אין דעם אופן הלימוד אין ידיעת השלילה קען ער צוקומען צו ידיעה וו ס זי איז בקרוב ובקירוב צו דעם אופן פון ידיעת אכיל.

¶23ביז וו נענט אויך אויף דער לשון הידוע ז ”אילו ידעתיו הויתיו” און אף על פי כן ז גט מען ד ך, ז ד ס איז ן ענין וועגן וועלכן מ'ד רף דן זיין, און מ'ד רף שוקל זיין,

¶24ביז וו נענט ז כידוע אין דערויף אויך דער פירוש, ז וויב לד ז ”ישראל אורייתא וקוב"ה כולא חד” הוא במילא איז ד דער היוויתיו דורך דערויף וו ס ס'איז ד דער ידעתיו אין אורייתא אין ן אופן ווי תורה וויל ז ס'ז ל זיין דער ענין פון לימודה,

¶25ביז אין ן אופן ווי תורה וויל דער ענין פון ידיעה און ער הויבט ד רטן ן בתחילת הפירוש ז דער ענין פון קרוב איז ד וו ס ד ס איז ן ענין של מלחמה,

¶26ן קיינע ס'איז ד ד של שייכות וקירוב בזה, דערנ ך איז ער מדייק, ז אין מלחמה גופא איז ד ך ד כמה לשונות, בשעת מ'קלייבט אויס אין מלחמה גופא דעם לשון קרוב איז ד ס ב ווייזט, ז ד ס איז מלחמה וו ס זי איז פ רבונדן מיט ן ענין של קירוב.

¶27און ד ס גופא, דורך דערויף וו ס נתקרב זה אל זה איז ד ס טר גט-צו און ד ס ברענגט רא און איז מזרז און מגדיל דעם ענין פון די בדיאה.

¶28און דערנ ך ז גט ער, ז ס'איז ד אין דער ענין פון נצחון ובדיאה, איז אויך ד וו ס ד ס איז כללות העבודת האדם, איז ד ך די כללות העבודה אין שני אופנים איז ”מלמעלה למטה מלמטה למעלה”, אין דעם אופן פון תפילה און אופן פון תורה, וו ס דורך ביידע אופנים טוט ער אויף דעם ענין פון הליכה,

¶29וו ס הליכה איז ד ך ד ס געמיינט הליכה אמיתית שלא למעלה מכל מדידה והגבלה, איז דערפון פ רשט נדיק, ז ד ס איז ן ענין של פדי איז אין דערויף גופא אויך דער חילוק פון שנת פון ”שעת צלותה שעת קרבה” משא"כ תורה ווערט נגערופן שלום ומנוחה.

¶30אף על פי כןי לפני זה אויך איז ד די ”קא סלקא דעתך”, ז ”פדה בשלום” איז ד ס דער ענין פון תפילה, ביז וו נענט ז ווי רא געבר כט אין ירושלמי, ז כברבים היו עמדי אז אנשי אויף שלום ה בן מתפלל געווען לו נצחונו של דוד.

¶31און ד די הדגשה, ז ד ס איז געווען דורך דער ענין התפילה.

¶32זוי אויך אין ”פדה בשלום” ווי דער בעל הגאולה, דער לטער רבי, שרייבט אין זיין אגרת קודש הידועה, ז ווען ער ה ט געז גט דער ”פדה בשלום” איז ט דעמ לט איז געוו רן דער ענין הבשורה טובה וועגן יצאה בשלום,

¶33וו ס אמירת תהלים איז אמת ט קע ד ס איז תהלים חלק אין תורה, בער אמירת תהלים ענינו איז ד ס דער ענין התפילה, ובלשון הכתוב זמירות ישראל וו ס זמירה איז ד ס ן ענין פון תפילה,

¶34עאכו"כ כידוע די סיפורי רבותינו נשיאינו, ז דער ענין פון פדיאה בשלום איז ד ס געקומען על ידי תפילות תלמידיו וחסידיו, וכל ההולכים במקבותיו, ביז וו נענט ”כל הדור כולו”,

¶35בער דערנ ך קומט מען על ידי ידיעת השלילה, ס'איז ד ד העכערער אופן אין דעם ”פדה בשלום” אף על פי וו ס אויך אין דעם פריערדיקן אופן איז ד פון 'תכלית השלימות', כמדובר לעיל, און ד ס איז דער ענין הפדיאה בשלום דורך תורה,

¶36וו ס בכיה ”דרכי נועם וכל נשיא בותיה שלום” ביז וו נענט ז אויך איז ד ס וו ס זי איז מנצח אין דעם קרוב, איז ד ס בדוגמא ווי ס'איז געווען ביי שלמה'ן ער איז געווען במקומו, און אהינצו ה טן אים געבר כט די לע מצותי קדושה פון מלכה שבב וכיוצא בזה, כמבואר בארוכה בכמה מקומות.

¶37וו ס על דרך זה איז ד ך אויך די כללות החילוק צווישן תפילה און תורה, וו ס בשעת ער איז מתפלל איז ט דעמ לט רעדט ער זיך וועגן בקשת צרכיו,

¶38במילא ד רף אויך זיין דער ענין וו ס אין וו ס די צרכים ב שטייען, און ער בעט אויף זיי וכיוצא בזה, אין דערויף איז ד ך די מצות עשה ”מן התורה, בשעת” ער לערנט תורה, איז אפילו ווי ער לערנט תורה ווי זי איז זיך מתלבש אין עניני 'עולם הזה' בכלל, ביז אין עניני 'עולם הזה' בפרט אויך אין תענות וו ס זיי זיינען היפך האמת,

¶39איז ד ך בער ווי די טענה שטייט אין לימוד, איז זי ד ך ניט ן ענין פון היפך האמת ד ס איז ן ענין פון בירור הלכה אין ”תורת אמת”, ווען ווערט זי היפך האמת ז זי גייט רויס פון תורה, און זי קומט רא אין עולם החיצוני, און זי קומט רא בפיר, פון ט דעם וו ס 'יצרו אנסו' ערשט דעמ לט ווערט ד ס ן ענין פון היפך האמת,

¶40בער אין תורה גופא ז גט מען, ז ד ס איז טענה של אמת און ד ס איז טענה וו ס איז היפך האמת און אין דערויף איז ד ך תורה מתלבש.

¶41וו ס בכללות, לגבי 'כללות ענין' התפילה, איז ”פדה בשלום” ונקט זוי ווי אין תפילה גופא, איז ד ך ד די ביידע חילוקים תפילה של חול, און תפילה של שבת, וו ס ”וקראת לשבת עונג” ניט דער ענין פון מלחמה איז אף על פי כן איז ד ס אויך חלק אין דער עבודת התפילה,

¶42משא"כ 'כללות ענין' התורה איז למעלה פון דעם ענין פון לעומת זה, וו רום אין תורה אפילו די טענות היפך האמת ווי זיי שטייען אין תורה זיינען זיי הלא-כדברי ד ס איז דער ”דבר הוי' זו הלכה” הלכה וו ס איז מברר און פסק'נט דעם דין צווישן ן ענין של אמת און די ענינים וו ס ס'איז היפך האמת.

¶43ביז וו נענט ווי ער ברענגט ד רט די דוגמא אין אין מלחמה כפשוטו, דער חילוק פון מלחמת דוד, ביז אין ענינים ווי שלמה ה ט מברר געווען,

¶44ז ב דוד'ן איז געווען דער ענין פון דם רב שפכת און משא"כ ב שלמה איז שלמה השלום יהיו בימיו על דרך זה איז ד ך אויך ד אין דער חילוק פון נגלה דתורה און 'פנימיות התורה' ז נגלה דתורה איז ד מחלוקת ורמינהו וכיוצא בזה,

¶45ביז וו נענט ז ס'ד רף זיין דם רב שפכתא ער איז שולל מעיקרא די טענה שאינה של אמת, ביז וו נענט ז ער ז גט, ז ד ס איז בדותה היא וכיוצא בזה וו ס ד ס איז ד ך דער ענין, ז אין ”עולם השכל” איז ד ך ד ס דער ענין פון דם רב שפכתא ער איז שולל לגמרי א ט די קא סלקא-דעתך און ה ט ד ביי אים ענין פון דער סברא דער פון דער תענא,

¶46משא"כ אין 'פנימיות התורה' איז ד ך ווי סתמא לא קושיא ולא רמינאו וכו ולא מחלוקת כמבואר בארוכה אין רי' מהימנא און דער ביאור בזה אין אגרת הקודש.

¶47ביז וו נענט, ז אויך אין 'פנימיות התורה' איז ד ך ד דער אופן הלימוד וקודם לימוד תורה על ידי משיח, וו ס דעמ לט איז אין ן אופן פון הלימוד אין ן אופן של ראי כמבואר בארוכה אין די דרושים פון שביעי של פסח און אחרון של פסח.

¶48וו ס דער ענין פון ראי איז ד ך, ז ס'איז ניט שייך קיין ענין פון לעומת זה ס'קען ניט זיין ז מ'ז ל אים מחליש זיין אין זיין ידיעה, וויב לד ז ער ליין ה ט ד ס געזען, משא"כ ז ס'איז ד דער ענין פון שמיען

¶49וו ס ט דעמ לט קען זיין ער זיך שומע זיין מפי שני, און ד ס ז ל פועל זיין ביי אים חלישות אין די התעמתות וו ס ס'איז ביי אים, ביז וו נענט ז ס'קען אויך פועל זיין דער דם רב שפחת ז ער נעמט רויס דעם ג נצן חיות און איז אינג נצן מבטל ט די סברא מיט ט די ”קא סלקא דעתך”.

¶50וו ס ד ס איז ד ך אויך ד בכמה ענינים, אויך אין 'פנימיות התורה', ן ענין פון ”קא סלקא דעתך”, ולאחרי זה ז גט מען, ז דער אמת'ער ענין און די אמת"ע ידיעה איז ווי ס'קומט דערנ ךו דלא כנעל כרגיל אין די דרושים פון דעם בעל הגאולה.

¶51וו ס אף על פי ווען ער ז גט אפילו דלא כנעל איז ד ך ד ס מערניט ווי ער איז שולל ט די סברא, אין דעם רט, ד ס ה ט בער ן רט במקום שני נ כמערער אפילו אין דעם ענין גופא, איז אפילו ז מ'קומט לידי מסקנא,

¶52ז ד ס איז דילא קיין מל איז אף על פי כן איז בלייבט פ רשריבן, און מ'לערנט אויך די ”קא סלקא דעתך” דערפ רוו ס בשעת מ'לערנט, איידער מ'קומט צו 'הבנה והשגה' עליונו יותר, וו ס ד ס איז העכערער עולם אין ”עולם השכל”,

¶53איז ט דעמ לט ה ט זי ד רט ן רט לאמיתתו של דבר, על דרך זה אויך בשעת מ'ז גט דעם כללות החילוק פון נגלה דאורייתא און 'פנימיות התורה', ווי ער ז גט אין ראי' מהנה, כמדובר לעיל, ז ד ס ווערט נגערופן עץ החיים און ד ס ווערט נגערופן ניט עץ החיים נ ר עץ הדעת, כמבואר בארוכה ד רט דעם ענין לפרטיו,

¶54על דרך זה אויך איז ד דוגמתו אין 'פנימיות התורה' אין ”נשמתו דאורייתא”, כמובן אויך דערפון וו ס וויב לד ז מ'ז גט, ז ס'איז ד חילוקים אין דעם גוף ד רף ד ך זיין דוגמתם דער חילוק אויך אין דער נשמה ווי ד ס איז אין עולם התחתון, על דרך זה אויך אין זאת התורה אדם ועל

¶55דרך זה איז אויך אין דעם בירור אין דעם אופן און תורה, וו ס ד ס איז ”פדה בשלום” וו ס בכללות איז ד ס דער חילוק ווי ס'איז געווען פון ”נעים זמירת ישראל” ב דוד'ן און ווי ס'איז געווען דערנ ך דער בירור און דער ”הלאות הניצוצות על ידי” שלמה איז דערנ ך קומט ער אויך צו העכערע ידיעה,

¶56ז אויך ניט ד ס איז אויך די שלימות, ז וויב לד ז מ'ד רף ברענגען במקום רחוק, און ד ס ווערט אויפגעט ן דורך דערויף וו ס ס'איז הינצו דערגרייכט דער שם השלימה, און ס'ד רף נעמען משך זמן און טירחא וכו דער 'תכלית השלימות' אין דערויף איז ווען ס'איז ד דער ”פדה בשלום”, ז ס'איז ניט די ג נצע מציאות פון לעומת זה,

¶57בזמנענט ז ס'איז ג רניט שייך ז געגען ניט ניט נ ר דער ענין פון אתכפיא, אפילו אויך ניט דער ענין פון אתהפכיא, וויב לד הצלוח הפומה אהוה מן הארץ ביחד עם זה ז גט מען ד ך, כמדובר לעיל,

¶58ז אין דעם ”פדה בשלום” וו ס ער טייטשט אין ירושלמי, ז ד ס איז פ רבונדן מיט עבודת התפילה, און עבודת התפילה פון אנשי אפשלים, וו ס ריער ה בן זיי געה ט שייכות אויף שלום'ען וו ס מנגד אויף דוד'ן,

¶59און ערשט דערנ ך ה בן זיי ב זיך גע'פועל'ט ביז וו נענט ז ברבים היו עמדים און ווי דוד ליין ז גט, ז ד ס ה ט געהלפן, ז ס'ז ל זיין דער פדה און ז די פדיה ז ל זיין אין ן אופן פון שלום איז דערנ ך גייט מען מדרגא לדרגא, ביז וו נענט ז מ'ז גט, ז מעשינו ועבודתינו במשך ”שיטה אלפי שני דהוי עלמא”

¶60ובמיוחד אין זמן הגלות, וו ס ס'איז חושך ויחסה ארץ איז ד ס ווערט די סיבה, ז ס'ז ל זיין ימות המשיח, און אין ימות המשיח עצמם דער ענין פון 'תכלית השלימות'.

¶61וואס על פי זה איז יש לטרות על כל פנים בדרך אפשר, ז ס'איז ד ך ידוע דער מהלך הענינים ווי ס'איז געווען ב די גאולה פון דעם לטן רבי'ן, על דרך זה ב די גאולה פון בעל הגאולה פון עשירי בכסלו, פון דעם מיטעלן רבי'ן, איז ד ך ד ס געווען פ רבונדן מיט כמה ענינים, וו ס לאמיתתם איז ד ס געווען ענינים של מלחמה,

¶62ענינים של אתהפכא, און נ ך נידעריקער ענינים של אתכפיא, מיט השתדלות וכיוצא בזה, אף על פי כן פ רבינדן די ד' הגאולה עצמם, דעם ענין מיט ”פדה בשלום”,

¶63און דערנ ך זיינען זיי מבאר בתורתם, ז דער ”פדה בשלום” מיינט ד ס דער ”תכלית השלימות, אין ימות המשיח” גופא 'תכלית השלימות', און ד ס ז גט, ז דורך דערויף איז געוו רן ביצתו בשלום הוי"ש לום בי טס כסלו, ועל דרך זה אויך פ רשט נדיק בהנוגע צו דער גאולה פון יו ד כסלו.

¶64וו ס ד ס איז דער ביאור בזה, על כל פנים בדרך אפשר, כמדובר לעיל אויך ווי די דוגמא פון מלחמה כפשוטה, ”אין מלכותא דארעא”, ז ד ס גופא, ז ער פ רשרייבט זיך אין צבא, איז ד ס גופא ב ווייזט, ז ער גיט זיך איבער אינג נצן און ווערט אויס ב לעב ס אויף זיך, בלשון הידוע דער ביטול ניט נ ר צו דעם רצון,

¶65נ ר דער עיקר צו דעם ”בעל הרצון”, צו דעם וו ס שטייט בראש ”צבאות הוי” איז דער מהקדמת 'נעשה לנשמע' ביז וו נענט ז ער ווערט אינג נצן בטל צו דעם ”בעל הרצון” איז ט ד ס קומט דערנ ך רא בכל ”נעשה ופעולה שלו”,

¶66ביז אין לימוד תורה וקיום מצוה איזה שתהי"ה און פון וועלכעם אידן ס'ז ל ניט זיין, ובאיזה מעמד ומצב וו ס ס'ז ל ניט זיין ז גט ער ד ך אין תניא, ז ד ס איז מעמד ומצב פון מסירת-נפש, וו ס לע דרגות אין מסירת-נפש זיינען ד ך בדוגמא ווי מ'ז גט אין די דרגות פון יראה, ז לע דרגות אין יראה זיינען ד ס איין דרגא.

¶67על אחת כמה וכמה וו ס יראה איז ד ך עמידה בלב עאכו"כ דרגות אין מסירת-נפש, ביז וו נענט ז מ'פ רגלייכט און ז גט, ז די מסירת-נפש פון הקל שבקלים נעמט זיך ד ס פון דעם זעלבן שורש ומקור וו ס ירושה הרבנן מאבותינו ווי ד ס איז ב גדול שבגדולים שבישראל.-

¶68וו ס על דרך זה איז אויך פ רשט נדיק, בהנוגע צו די פרטי הדברים פון ”פדה בשלום” ופרטי הביאורים והדרגות שבדבר, וו ס זיינען ד ך לע פ רבונדן מיט מסירת-נפש, ואדרבא, דער עיקר מסירות-נפש איז ג ר ד אין עבודת התפילה, נ ך מערער ווי אין עבודת התורה,

¶69ד רט איז ער ד ך מוסר רצונו כי עבדא קמי מרי ביז וו נענט ז ס'איז ניט שייך קיין תנועה, משא"כ אין דעם ענין פון תורה איז ד ך אדרבא איז כל עצמותו תאמרנו.

¶70אמת ט קע ד ס איז מיוסד, ז דער ”עיקר ושורש כל העבודה” וו ס ד ס איז דער ענין פון 'קבלת עול', די הקדמת 'נעשה לנשמע' לפני זה, איז ד ך בער ווי ער ז גט אין תניא, ז ד ס איז ווען ס'בייטן זיך די צירופים איז דעמ לט איז ער מעורר דעם ענין פון 'לימוד התורה' ל”שמה, משא"כ באמצע”.

¶71וו ס ד ס איז אויך בכללות אויך די שייכות צו דעם מעמד ומצב פון עקבתא דמשיחא ווען ”החושך יכסה ארץ” און מ'ז גט, ז מ'ד רף זיך פ רנעמען מיט ענינים וו ס לכאורה זיינען זיי ניט אין תכלית 'ניצוצי קדושה' וו ס געפינען זיך ניט אין מקום טהור,

¶72נ ר אין ן אופן פון מרירו למיתקו והחשוכה לנהורא און פון ד רטן זיי פון ד רט רויסנעמען, וו ס ד ס ווערט ד ך אויך פ רבונדן מיט מעמד ומצב וו ס ס'איז ד ך אינו דומה ווען ”תורתו אומנתו” בפשטות, און ער זיצט אין ד' אמות של הלכה, דער אפילו אין ד' אמות של תפילה ”בבית הכנסת ובבית המדרש”,

¶73און מ'ז גט אים, ז דערנ ך ד רף זיין דער ”הנהג בהם מנהג דרך ארץ” ואדרבא ערשט דעמ לט וועט קענען זיין דער ביאור משיח צדקנו, ווען ”יכלו כל הנשמות שבגוף”, און ווען ס'וועט זיין דער ואתם תלוקטו לאחד אחד יעדער איד און לע אידן וו ס זיי ווערן נתלקט, רויסגענומען פון גלות,

¶74ו ”כספם וזהבם איתם” מיט אלע זייערע 'ניצוצי קדושה', וו ס ס איז שייכות צו יעדערן פון זיי, און וו ס זיי ליגן אויך אין זייער כספם וזהבם כפשוטם איז אין דערויף גופא איז ד די מסירת-נפש בתכלית,

¶75ביז וו נענט ז מ'ז גט אויף ”משה אמת ותורתו אמת” איז ער געווען דער ”עניו מפני כל האדם אשר על פני האדמה” און ווי דער לטער רבי איז מבאר בארוכה, דער עיקר פ ר דעם דור פון עקבתא דמשיחא,

¶76זעענדיק די מסירת-נפש אין דעם ”אל יבוש מפני המלעיגים” וכיוצא בזה, כמבואר ד רט בארוכה, און נ כמערער אין די מאמרים פון נשיאינו נשיא דורנו פון רבי'ן דעם שווער.

¶77און ד ס ברענגט ר אויף, ז וישבה הנבין בהוי' שמחה די ”שמחת עולם על ראשם” די שמחה פון גאולה האמיתית והשלימה וו ס זי קומט על ידי יפוצו מעיינותיך חוצה און אין ן אופן פון 'נגאלין מיד' און אין ן אופן פון ”פדה בשלום” ן קיין שום טרחה,

¶78ביז ”והיו מלכים אומנייך ושרותיהם מניקותייך” והביאו את ישראל ווי מ'ברענגט מנחה אין כלי טהורה, וקרוב ממש, נ ך אין די לעצטע טעג פון גלות, און דערנ ך בפועל די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, ובמהרה בימינו ממש.