Text

¶1בהוספה אין צוגאב וואס ס'איז גערעדט געווארן צו דער פריערדיקער קבוצה, וואס אין דערויף זיינען דאך נכלל איר אויך, און אידן בכלל, ווארום דאס איז דאך ברכות כלליות פארבונדן מיט מתן-תורה, וואס זי איז דאך געגעבן געווארן צו יעדער אידן און צו אלע אידן עד סוף כל הדורות, און די ברכות זיינען דאך אויך גענומען פון תורה וואס אין תורה איז אויך מדגיש, אז תורה אחת לכולנה איז דאך אויך דא ברכות מיוחדות אין צוזאמענהאנג מיט מאורעות מיוחדים, על דרך זה אויך בנוגע צו דער קבוצה וואס דאס איז פארבונדן מיט בר-מצוה אדער בת-מצוות, זיי האבן דאך א מאורע מיוחד איין מאל אין זייער לעבן וואס זיי דערגרייכן דעם גיל, וואס דעמאלט ווערט מען א מחוייב און נאך ריכטיקער א זכאי אין תורה ומצוותי און נאך מערער, וואס רצוא הקבוש ברוך הוא לזכת את ישראל הרבה להם תורה ומצוותי האט דער אויבערשטער געגעבן יעדערן פון אייך, און יעדערן פון אונז און גאנץ ישראל, א ריבוי תורה ומצוות, כדי ס'זאל זיין א ריבוי זכיות, איז דאך פארשטאנדיק, אז ס'איז דא ברכות מיוחדות מיט א מאורע מיוחד, און ס'איז אויך פארשטאנדיק, אז ס'האט א הדגשה מיוחדה ווען מ'טרעפט זיך אין די ימים הסמוכים צו חג השבועות מאן מתן תורתנו, וואס בא מתן תורה זיינען דאך יעדער איד און אלע אידן עד סוף כל הדורות געווארן מחוייב און באקומען תורה ומצוותי בתוקמא ווי דערנאך איז דאס אין חיים הפרטיים פון יעדער אידן, א בת-מצוה אדער בר-מצוה, אז ס'קומט אט דער זמן ווערט דאס נאך מערער, בהדגשה ובגלוי, דער גליק וואס דער אויבערשטער האט געגעבן תורה ומצוותי וואס ווערן אנגערופן בשם מצוות על שם לשון צוותא וחיבור, אז דורך דערויף

¶2פאראיינציקן זיך, ביז וואנענט אז מ'ווערט איין זאך, על ידי אורייתא, ווערן ישראל איין זאך מיט קובה. וואס ס'איז דאך פארשטאנדיק, אז די אלע ענינים שטייען בגלוי מערער, נאך מערער, און מיט א שטארקייט נאך מערער, און מיט א לעבעדיקייט נאך מערער, אז מ'קומט ערשט פון זמן מתן תורתינו, ווען מ'האט געהערט די עשרת הדברות, ברוב עם הדרת מלך, אין א בית הכנסת און אין א בית המדרש, און בשעת מעשה זיינען אויך געווען אנשים, נשים וטף, און אין אן אופן, אז זיי זיינען אלע געווען ווי א קהל אחד אלע פאראיינציקט אויף באקומען תורה אחת, געגעבן מהוי'אחד, וואס כאמוש ווערט דאס דערנאך נאכאמאל אונטערשטראכן און מיט א ספעציעלע שטארקייט און לעבעדיקייט, ווען מ'ווערט א בר מצוה, אדער בנוגע צו מיידלעך, ווען זיי ווערן א בת-מצוה. און פונקט אזוי ווי תורה איז דאך געגעבן געווארן דעם גאנצן אידישן פאלק און יעדערן פון אידישן פאלק, אין אן אופן אז בכל יום יהי'בעיניך חדשים אז אויב זאל אויך אייך דער אויבערשטער בענטשן יעדערן פון אייך, און דורך חייך אויך איירע עלטערן וואס האבן זיך אזוי מחנך געווען, און די מלמדים אדער די מלמדות ומדריכים ומדריכות וואס האבן זיך אזוי מדריך געווען, אז בכל יום, אז יעדער טאג פון אייער לעבן, וואס דער אויבערשטער וועט זיך בענטשן אויף האבן אריכות ימים ושנים טובות מיט א סך יארן, על אחת כמה וכמה א סך חדשים און נאך מערער א סך טעג, זאל יעדער טאג שטיין ביוך פרייש די לעבעדיקייט און די ניייקייט ווי ס'איז געווען בשעת ס'זיינען געווארן בר-מצוה אדער בת-מצוה, און ווי ס'פירט זיך בטבע האדם, א זאך וואס איז ערשט דעם ערשטן מאל האט מען נאכמער חיות אין דעם, און נאכמער לעבעדיקייט אין דעם, און נאכמער זריזות אין דעם, ביז וואנענט, אז אויב אפילו

¶3צי ווייזט זיך אויס אז ס'איז דא אין דערויף שוועריקייטן? איז פארקערט, וויבאלד אז מ'זעט אז דער אויבערשטער האט געגעבן די מצוה, און האט געגעבן א קלייניקע שוועריקייט דערביי באווייזט דאס, אז דער אויבערשטער האט אים געגעבן אזויפיל כח, אז די שוועריקייט איז אינגאנצן ניט תופס מקום, און דאס וואס זי פארנעמט אן ארט כדי ס'זאל זיין נאכמער געשמאקער, בש ער לערנט תורה און מקיים מצוות, אדער די זעלבע זאך ווען ס'טוט פון א מיידעלע ווען זי ווערט בת-מצוה האט דאס נאכמער לעבעדיקייט און נאכמער געשמאקקייט און נאכמער תענוג, וויבאלד אז מ'האט דערביי אויך געהאט א ספעציעלע אנשטרענגונג, אז ניט נאר ניט נתרשם, ניט נתפעל ווערן פאר א שוועריקייט, נאר אדרבא דאס רופט ארויס נאכמער החלטה, און נאכמער באשטימקייט און שטארקייט, אז ס'איז א זיכערע זאך אז מ'דארף אזוי טאן, און ס'איז א זיכערע זאך אז דאס איז דער אמת'ער גליקלעכער וועג, סיי בגשמיות און סיי ברוחניות, וואס דעמאלט גיט דער אויבערשטער נאכמערער מעגלעכקייטן, אז בשמחה ובטוב לבב, ומתוך מנוחת הנפש און מנוחת הגוף, און מתוך תענוג אמיתי זאל מען נאכמערער מוסיף זיין אין קיום המצוות בכלל, און קיום לימוד התורה במיוחד יעדערער פון אייך, און ווי דערמאנט פריער, דורך אייך, זאל זאל אויך צוקומען בא די אלע וואס האבן זיך אוועקגעשטעלט אין דעם ריכטיקן חינוך און אין דעם ריכטיקן וועג, און האבן זיך צוגעבראכט צו דעם גיל, אז ס'זאל זיין בר מצוה, בר מצוה, אויך דער אפטייטש פון גיל, אז דאס איז פון לשון גילה ושמחה, אז דאס איז א פריילעכע זאך, און ווי ער זאגט אין תיקוני זהר, אז דאס איז בדוגמא פון א שמחה גדולה ביותר, ווי א שמחת פון א חתן, וואס דעמאלט ווערט מען דאך א באנייטער לעבן אין אלע פרטים, על דרך זה אויך בא יעדער בר-מצוה און בא א בת-מצוה, זאגט מען, אז דאס איז זיין אדער איר אמת'ער

¶4געבורסט טאג, אני היום ילידתי תיחה, און דאס רופט ארויס אויך די גרעסטע שטורעם פון שמחה, ביז וואנענט אז ס'ווערט א שמחה בלי גבול, און דאס גיט נאכמערער שטארקייט און זיכערקייט און הצלחה אין מקיים-זיין מצוות, און לערנען תורה אלס איינע פון די מצוות, וביתר שאת וביתר עוז,

¶5פריערדיקע קבוצה, און בא דער ערשטער קבוצה, ווי מ'זאגט אין ברכת כהנים, אז יברכך הוי'וישמוריך ביז ויתן לך שלום מיט אלע ברכות וואס ס'שטייט אין צווישן, כולל ובמיוחד די ברכה פון שלום, וואס שלום כאן איז הכל כאן. ובפרט נאך אז מ'פארענדיקט זיך ווי ס'פירט זיך ביי אזוינע געלעגנהייטן, אז מ'גיט יעדערן פון אייך, און די אלע וואס באגלייטן אייך, א שליחות צו צדקה, דורך געבן א פאפיר אויף צדקה, און דערנאך גיט מען דאס אפ אויף צדקה בפועל, ובהוספה מדילי., ווי פארבונדן אויך מיטן מנהגה הטוב, אז בר מצוה אדער בת מצוה פירן זיך, אז אין דעם טאג ווען זיי ווערן בר-מצוה אדער בת-מצוה, גיבן זיי נאכמערער צדקות וויפל זיי גיבן יעדער טאג פון יאר, אויב דאס קומט אויס שבת אדער יום-טוב גיט מען דאס ערב שבת ויום-טוב, און גלייך נאך שבת ויום-טוב, ווי גערעדט מערערע מאל. און די אלע ענינים זאלן נאכמער מוסיף זיין אין די ברכות פון דעם אויבערשטן, אין וועלכע יעדערער פון אייך נויטיקט זיך, מידו המלוכה הפתוחה הקדושה והרחבה, ביז צו די ברכה כללית, און איר אלע בתוך כלל ישראל, צו די ברכה הכללית פון גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, וואס אט דעמאלט ווערט די כללות'דיקע בר-מצוה און בת-מצוה פון דעם גאנצן אידישן פאלק, ובשמחה ובטוב לבב, לעד ולעולמי עולמים, מיט אלע ברכות פון אבינו שבשמים, און וואס ער גיט דאס שוין איצטער, וויסנדיק אז דאס רעדט זיך וועגן אזוינע וואס זיי זיינען מקבל געווען אויף זיך בשמחה ובטוב לבב די החלטה טובה פון לערנען תורה און מקיים זיין מצוות, יעדערע בכל עניניו וככל האפשרויות שלו.

¶6ובפרט נאך אז מ'פארענדיקט דאך דאס, כאמור, מיט נתינת צדקה, און די אלע ענינים היילט נאכמערער צו די צדקה וואס אבינו שבשמים גיט יעדערן פון זיין עם הנבחר אנשים, נשים וטף, אז ער מאכט מיט זיי דעם הקלו קלייבט זיי אלעמען צוזאמען, און אין אן אופן פון תתשמ ח תסמח ותשמ� אז יעדערער פון אייך יצטייט בשמחה, און איר מאכט אויך פריילעך אלע ארום זיך, דורך זעענדיק ווי אזוי ער פירט זיך אויס ווי אידישע קינדער ואידישע בר מצוה אדער בת מצוה דארפן זיך אויפפירן, וואס דורך דערויף פארשאפט מען דאך דעם גרעסטן פארגעניגן, אנהויבנדיק לאבינו שבשמים, און אויך צו די עלטערן וואס זיי געפינען זיך אב ואם כפשוטם, און צום גאנצן אידישן פאלק, ובקרוב ממש, זאלן אלע צוזאמען מקבל-זיין פני משיח צדקנו, און ממשיך-זיין די גיגית פון בר-מצוה און בת-מצוה, בערי יהוד ובחוצות ירושלים, בגאולה האמיתית והשלימה תיכף ומיד ממש.

¶7וואס דעמאלט בעצמו איז געווען די פשוטה.

¶8כגעזונט. און אין אבער געווען מסתמא וואס ס'איז געווען דער סתם אז דאס איז געות ניט פאר די כלים תשמונות, און ס'איז געווען די סתם אז...

¶9מ'וויל נאך געזאגן די סוו אנציק זיין כפיכות והולכות שיקט דאס אן, זאל מען דאס אפגעבן אויף צדקה איז דאך זיין ברכה והצלחה, האמיר ברכה והצלחה, קען מען זיין, ברכה והצלחה, קען מען אים ברכה והצלחה, אמיר, וואו דא מראת אב עטו חם וברכך וברכך.

¶10צאצטו אייך.

¶11וואס דאס וועט טערן? משפחה משפחה בשדה, איז א משפחה בשדה, און איז דאך א גזעה אז דער חומש זאל זיך אים מקויים ווערן ווי איש למנה וצמתי איז דא בפשטה, נאר גדול נדיב לעסי וטובר כא ניסן בא לעולם ודא למט הוי מרחא מרחא מוסי וואס מ'וועט אים באקומען, נאר אויך ואחר ווי שוין באקומען קינדער, און דאס איז געפארן די ערשטע קינדער פון נתרבה, און דער חומשה איז דאך וואס זי א מתקי צדף ציבה איז דא ספר מצוה. אמן, דאקע שם. ברכה והצלחה.

¶12און דערנאך איז דאס ניט געקומען טאנצן? זאלן די ערשטע אבן? נאך ס'זאל זיין צוויי מאל אזוי איז שוין, נעקסט אן זאל זיין צוויי מאל.

¶13השלחה, ברכה בהצלחה, אמן ברכה והשלחה, ברכה בהצלחה, אמן גם אתם, אמן, ברכה והשלחה.

¶14צו געזינטע. אמן, בהפרחה רבה. אמן. דרכה וועסן איז דא א חלושה?