Text

¶1מ'דערמאנט פריער בנוגע צו דעם אלטן רבי'ן, וואס ביי אים איז געווען בהדגשה וואס ער איז געווען בלשון השס עסכם בדברים בנוגע צו קריאת התורה, בנוגע צו שחיטה, בנוגע צו שיעורים וכמה וכמה ענינים,

¶2ביז בנוגע אויך צו אליין מקבץ זיין די אלע דיעות אין ”הלכה ברורה אין שולחן” ערוך, וואס דאס איז דאך אין ענין התורה, ועד"ז אויך אין ענין התפילה, דורך צוזאמענשטעלן,

¶3און ווי חסידים דערציילן, צוזאמענגעקליבן פון זעכציק נוסחאות א נוסח השוה לכל נפש בסידורו, ווי דאס איז דאך גערעכנט איינע פון די צען זכיות, כמסופר ומבואר אויך אין די שיחות פון נשיאי רבינו נשיאינו, ביז צו נשיא דורנו דעם רבי'ן דעם שווער.

¶4וואס בקשר להאמור לעיל בנוגע צו לימוד תורתו על דרך זה אויך בנוגע לתפילה, וואס אף על פי וואס ס'איז דאך נראה נראה ופשטה וידוע די הוראה פון נשיא דורנו, אז בשעת ס'זיינען געפארן זיינען שלוחים צווישן החני אספרדים אין מרקב וכיוצא בזה,

¶5אויף לערנען ד רטן ור בכלל, ון ור חסידו במיוח ט מען זיי נ עז ט, ז זיי זאלן זיך מ עס זיין ין פצת ידו ון פצת מעינו ון פ ור וכו מ'ז ל בער נ ך ניט נרירן ין מנהג בו ינו,

¶6וו ס ס יז עווען ין יענע קהילות קדושות, ין מרק ון ון ון יס וכיוצא בזה, בנוגע צו זייער נוסח התפילה וכו מנהגים,

¶7חו ו ט י וו ס זיי בן ליין עוו לט ערנ ך משנה זיין, בער ניט ורך ין ערויף יז ב ט נען י ליחו ון ין ערויף יז עווען פ רקערט, ז יר ו מיוח ו.‰ˆ עפ ין יז ך ענינים וו ס ס ומט ו מ מ ומ ו מ ו מ ומ ו ז ערויף וו ס זמן רמ, וו ס ערפ ר יז בקשתי און דער וו ס וויל ניט אננעמען ז ל ים זיין ו געזונט.

¶8ז מ'ז ל נעמען בקשר מיטן מ וב בעולם, ווי ערמ נט פריער, ז מלכי יז מתגרו זו בזו ובפרט ין שנים הכי אחרונות, ון ין חדשים ושבועות הכי אחרונות, גייט ס ין ן ופן מבהיל.

¶9וו ס אמת ט קע ס ט י ס ייכו צו ביאת משיח, וו ס ס יז ך יינע פון י סימנים, ס'איז אבער מ'האט שוין יוצא געווען לכאורה לכל הדיעות אין אלע סימנים, אפילו אין דעם סימן,

¶10פון אופן פון מלכיות מתגרות, און אף על פי כן גייט דאך דער מצב אין דעם כיוון ווי מ'זעט דאס מוז מען עפעס צוגעבן, אנהויבנדיק אז די הוספה זאל זיין אין ן ענין וואס איז פארבונדן מיט בקשה להקב ו דאס הייסט מיט תפילה,

¶11אעפ' וואס ביז איצטער האט מען זיך אפילו אין דערויף ניט נוהג געווען, וויבאלד אז ס'איז צוגעקומען א מצב בעולם בכלל, און אויך במדה ידועה האט דאס אריינגעדרונגען צווישן אידן.

¶12און דאס איז דער ענין פון מלכות מתגרות, וואס די עצה לזה איז דאך אהבת ישראל, ועל ”דרך זה דער ענין המנוחה” בכלל, וואס ווי אזוי ניט ווערן שייכות המנוחה כדרוש וכדבעי, בשעת אין שם לא קנאה ולא תחרות,

¶13לא השגה זבול וכו' וכו איז דערפאר וואלט געווען א דאלער הכי נחט בהתאם צו דעם מצב שנשתנה בעולם, און וויבאלד אז דאס רעדט זיך אין א מקום וואס דארט איז ניט שייך דער ענין פון הפסק אז יעדערער,

¶14ניט קוקנדיק אויף זיין הנהגה עד עתה זאל ער מוסיף זיין לס א הקדמה לתפילה, ט דאס וואס דער אריז ל טלייבט בלאו הכי ס'איז דאך אבער דא ניט אלע וואס דאווענען אדער זיינען מתפלל לתנוסח האריז ל,

¶15על דרך זה ווי ס'איז דא אפילו אין נוסח הסידור פון דעם לטן רבי'ן, כמה מכוונות האריז ל וואס ער האט ניט אריינגענומען, האט ער אבער אריינגעשטעלט, אז אין תחילת התפילה זאל מען זאגן אט דאס ווי ס'שטייט אין כתבי האריז ל אז ער איז מוכן ומקבל על עצמו ל”קיים מצוות עשה פון ואהבת לרעך כמוך”.

¶16וואס כאמור, דאס איז די הצעה שטאמט דאס פון דעם אריז ל, מאיזו סיבות איז דאס ניט ביי אלעמען נתקבל געווארן, דער אלטער רבי האט זיך אריינגעשטעלט בסידורו השוה לכל נפש, אפילו צו אזא מין וואס 'לא ידע מאי קאמר' בכל עניני התורה,

¶17וועט דאס ויך זאגן 'קודם התפילה', וו ס רט יז ך ניט ייך יין ענין של הפסק.

¶18ון ס יז ביידע ענינים. ס יז ך במיוחץ עקבתא דמשיחא, ווען ס ענ י ט זיך דער לו, וו ס ער לו יז ך עקומען ורך דעם היפך פון ”ואהבת לרחו כמוך”, ווי די גמרא ז ט ין יומא, ז ל מען ד ס ז ן בדיבור, וו ס דיבור ליין, י דיבור טוב, יז ך כלו, בקר, רקיע,

¶19ווי דער לטער רבי ברענגט ויך ר פון זייער, ווי אויך פ ר ט נ י בפ טו,˙ בפרט נ ך, ז י ן וועלן ס ז ן, ז י וועט ס ז ן ב מ י מ י ווערט ך ס ן ענין פון ור ון ן ענין ל תפילה, ובפרט נ ך, ז ערנ ך ווערט ער מצרפ למעשה ער טוט זוי בפועל.

¶20וו ס ס יז ב חילת עבו דת התפילה, ועל דרך ז מוסיף זיין ין סוף עבו דת התפילה, וואס דארט יז ויך ער לטער רבי מוסיף אפילו ויף סידור האריזל,

¶21וו ס ניט ין לע סידורי האריזל טייט ס,‰ סיום עבו לת התפילה יז ך מ יז אמירת עלינו, ין ערנ ך ז ט מען יריי פסו ים פון ל יר ביז אים סוף פון ריטן פסו וו ס ס יז ך פ רבונ ן מיט ביטול כל גזירות, ווי ער דערציילט ין אס רבה, ין מדרש רבה אויף אס ר,

¶22ז ס יז עווען י דריי פסו ים, וו ס ב ע ס ס יז עווען עזיר ון מ ט עז ט ינ ו פסו לי פסו יך, ט עז ט ער ער טן פסו ווייטער סינור ון ווייטן פסו, ז ניטער תינור ון אים ריטן פסו יז געוו רן ”מפי עוללים ויונקים” מ ט מרדכי עז ט, ס יז זיכערע ז ך, ז יז יז וין בטל געוו רן.

¶23וו ס ס יז, כ מור, ין רוב סידורים ככולם.

¶24וואס דער לטער, אפילו אין חלק פון סידורי האריז ל, וואס דער לטער רבי מוסיף געווען בסידורו, און זוי ז ט יז ד ין יינעם פון סידורי האריז ל, זלכווע וכיו בז ז ער ל ט עז גט,

¶25שלמה לורי, ז מ'ז ל ויך ז גן נ ך י דריי פסו ים אים פסו פון ך ”צדיקים יודו לשמך יושבו ישרים את פניך”.

¶26און בשער הכולל איז זיידע יז ס מבאר, ז ס וו ס ער יז מ י ז ער ז ט זוי, וו רום ין ”פרי עץ חיים” יז ס ניט,‰ ון ויך ין כמ פון סידורי ריז ל, טער עוו לט נווייזן מ כר לזה, בער ון ערויף י לטער רבי ט זיך ויך עוואוסט, ערפון ופ מוכרח, ז כמ סידורי ריז ל טייט ס ניט,

¶27אעפ", ער האט געזאגט אז דאס איז א ”דבר השוה לכל נפש”.

¶28וכידוע וואס דער אלטער רבי האט געזאגט בנוגע צו חסידות בכלל, אז דאס איז ניט א ענין פאר א חוג מסויים בא אידן, נאר ס'דארף זיין יפוצו און דאס וועט אנקומען, במילא דארף מען דאס מגדם זיין סוף-כל-סוף צו יעדער אידן און צו אלע אידן, איז מהנכים, אז וויבאלד אז ס'איז געווארן אזא מין בלבול בעולם,

¶29אז מ'זאל אויך מוסיף זיין זיך אין א מקום שאין שייך בו הפסק, בסיום כל סדרי התפילה, אויך זאגן אט דעם פסוק, וואס אט דער פסוק איז דאך פארבונדן מיט ”עמך כולם צדיקים” ”אך צדיקים יודו לשמך” און ווי ער טייטשט אפ בפשטות אין 'שער הכולל' די שייכות צו עבודת התפילה, אז די גמרא לערנט אפ אין ברכות,

¶30אז די שעה מתבוננים חסידים ראשונים לאחרי עבודת התפילה, ”שנאמר אך צדיקים יודו לשנך” עבודת התפילה, און דערנאך איז ישבו ישרים, א התיישבות און א התבוננות, ”ביקש יעקב לא שבשלוה” את פניך א שעה נאך דערויף, איז ערש אויך לומר, אז דאס איז אויך בקשר, בפרט נאך מיטן מצב בעולם איצטער,

¶31אז ס'זאל זיין דער מצב אין זא מין אופן, אז ס'זאל זיין מנוחה בעולם ווי ס'קען זיין אין זמן הגלות, ביז מנוחה בשלימות ווי ס'קען זיין 'בזמן הגלות', במילא וועלן אידן זיצן בשלוה וועלן זיי קענען זיין ידעו לשמך עבודת התפילה, וואס ס'דארף דאך זיין ארון מחשבות המבלבלות,

¶32עאכו"כ מחשבות המדאיגות, און ס'וועט זיין דער ”יושבי ישרים את פניך"”, א הכנה קרובה דערויף וואס מ'וועט מוסיף זיין אין עבודת התפילה,

¶33איז דאך לכל לראש אין ענין התפילה, דער דאס וואס מתפלל אז מ'זאל קענען מתפלל זיין און מקריב זיין י קרבנות וו ס תפילות במ ום קרבנות תקנום ז לן ס ענען מ ריב זיין י קרבנות עצמם,

¶34ין ן ופן פון מצות רצונך, וו ס עמולט וועט זיין ויך את פניך וואו זעט מען די עלי ”לרגל לראות פני הוי” יז ס וכ בבי מ קדש.

¶35וו ס ס יז בכללות ויך י ה מור,‡ ז ניט וקנדיק ויף די נהגה ביז יצטער, זאל מען אננעמען די הצעה פון אריזל און פון דעם לטן רבי'ן, אויף זאגן בתחילת התפילה די עטלעכע ווערטער וועגן ”ואהבת לרעך כמוך”, בסיום וחותם התפילה די הצעה פון רשל און פון דעם לטן רבי'ן,

¶36אז מ'זאל זאגן ”אכ צדיקים יודו לשמך יושב ישרים את פניך”, און די החלטה טובה בזה, מ'זאל שוין אראפברענגען די תוצאות ווי אפגע'פסק'נט אין שולחן ערוך, אין הלכות תענית,

¶37אז בשעת מ'איז מחליט בזה ברענגט דאס שוין דעם נצחון אויף וועלכע מ'איז מתפלל ומיתנה וביטול הגזירות, ביז אין אן אופן של נצחון על ידי מלחמה, און דאס איז ניט מספיק, נאר ביז א נצחון על ידי בדי' בשלום, ובמהרה בימינו ממש.

¶38און דערפאר אויך וועט מען איצטער, כרגיל, אויך מסיים זיין לאחרי ברכה אחרונה כדי ניט ומבלבל זיין, פאנאנדערטיילן, האבן אויך דער ענין הצדקה, וואס דאס יז דאך פארבונדן מיט ”פדה בשלום נפשי מקרב לי כי ורדים היו עמדו” טייטשט ער דאך אין מסכתא ברכות בתחילתה,

¶39אין פרק ראשון, אז דאס גייט ”העוסק בתורה ובגמילות חסדים”, ומתפלל אים הציבור, וואס מ'האט געה ט דער ענין פון ור,‰ דורך חזר'ן י ור ו פון נשיא דורנו, אים רבי'ן אים שווערער ון זיין פ טער, וו ס ין ערויף יז ויך יז ויך ין אים מ מר ביז מאמרו ופתגמו פון אים לטן רבי'ן,

¶40מ'ה ט ויך אים ענין התפילה, בפרט נ ך ז מ'וועט זיך מסיים זיין ב ירע, שיבנה ב מ מ ב במ ור בימינו וועט מען אויך ניט האבן ענין הצדקה.

¶41ולפני זה ויך אויך רגיל וועט מען זיך זינגן דעם ניגון, פון דעם בעל הגאולה בהקדמה הניגון הכנה לזה, ון לאחר דעם ניגון פון בנו עד מור האמצעי.

¶42ויהי רצון, אז בקרוב ממש זאל מקויים ווערן, אז בשמחת יצהו, במהרה בימינו ממש, יגאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו.

¶43לחיים.