transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1חיים הרבים ס'איז דאך דא די אגרת הקודש פון דעם אלטן רבי'ן, וואס זי איז געדרוקט געווארן 'בהשגחה פרטית' צום סוף פון תניא, וואס דארטן שרייבט ער דאך וועגן חלוקת השעס,
¶2און ס'איז דאך איינגעפירט געווארן אז מ'איז מסיים דעם שעס אין יט' כסלו, און ווי ביי אידן פירט זיך אין א סיום פון תורה איז גלייך הויבט מען אן נאכאמאל פון אנהויבס, וואס דערפאר איז חלוקת השס אויך י' טז כסלו.
¶3אזוי אויך האט זיך דער רבי דער שווער פאנאנדערגעטיילט תניא אין אן אופן אז יעדערער זאל דאס מסיים זיין במשך השנה, און ער האט דאס אויך איינגעשטעלט אז ס'זאל זיין דער סיום י' חס כסלו און די התחלה י' טס כסלו,
¶4וואס במילא איז דאס אויך גלייך ”בא גמרא של” תורה זאל אויך זיין דער התחלתה.
¶5ס'איז דאך דא אזעלכע וואס האבן שוין גענומען א מסכתא אין חלוקות הש", די וואס האבן דאס נאך ניט געטאן וועט מען מסתמא זיי געבן קטלעך איז זאל זיך יעדערער משתתף זיין ברצון הטוב און נעמען א מסכתא אין חלוקות הש", און ווי מ'האט שוין גערעדט א פאר מאל,
¶6און ס'איז דא וועגן דערויף אן אריכות אין אחרונים, אז ”מלאכה שאי אפשר לעשות” ביחיד איז דאך דעמאלט זעט מען דאך אין הלכות שבת, אז שנים שאסוהו חייבים ווארום ביחיד קען מען דאס ניט אויפטאן, ער רעכנט דאך דאס ווי יעדערער האט אויפגעטאן די גאנצע מלאכה, דערפאר דארף מען דאך ניט האבן א באזונדער שיעור לזה און א באזונדער שיעור לזה.
¶7אזוי איז אויך חלוקות השעס מצד דעם גלות מיט די ענינים אין וועלכע יעדערער איז מושכן, מצד דעם ציווי בכל אשר תעשה איז דאך אי אפשר אז ער זאל קענען אפלערנען בעיון דעם כל השעס כולו-איז דאך דאס א מלאכה שאי אפשר לעצותם, נאר דורך השתתפות,
¶8איז ווערט דאס נחשב ”כאילו כל אחד ואחד” האט אפגעלערנט דעם גאנצן שעס מי' ת' כסלו זה עד י' ת' כסלו הבא עלינו ועל כל ישראל לטובה.
¶9אט די וואס זיינען ביכולת אליין אפלערנען איז תבוא עליהם ברכה דער רבי אמאל דערציילט אויף ר' בייזל המלע, ר' עייזל המלע, ער האט דא זיינע ספרים געדרוקט, איז דא חנה ארעיל, און נאך דא כמה פעמים ככה כתבים וואס זיינען נאך ניט געדרוקט,
¶10איז ער איז געווען א בכור, א בכור דארף דאך מאכן א סיום ”מידי שנה בשנה” צו ערב פסח, איך ווייס ניט קען זיין, ער פלעגט פאסט'ן אויך, ביים רבי'ן, ביים שווער איז געווען דער סדר, ער פלעגט מאכן א סיום,
¶11און פלעגט זיך דערמיט ניט באגנוגענען, איז די אלע וואס פלעגן מאכן סיומים וואס ס'האט געהאט אן ארט פלעגט ער זיי רופן צו זיכן חדר און הייסן מאכן דעם סיום בפניו, און דערנאך פלעגט ער פאסטן ערב יום כיפור ערב פסח, הערן סיי מאכן אליין א סיום, און הערן פון אלעמען דעם סיום, און דערנאך פאסטן דעם ערב פסח.
¶12צי ווי אזוי ר' עזל המלער האט זיך געפירט ווייס איך ניט צי האט ער געפאסט צי ניט, אבער בכל אופן ער פלעגט מאכן א סיום פלעגט ער מאכן א סיום אויפן שס.
¶13אחוץ די ענינים די שיעורים וואס ער האט געהאט וואס ער פלעגט לערנען מצד זיינע אנדערע סדרים, איז דאס איז געווען א לימוד צוליב דעם סיום ערב פסח.
¶14בשעת ער איז אנטלאפן צו דעם אלטן רבי'ן, איז ווי ס'איז געווען דער מנהג אין יענע זמנים, איז דער פאטער-זיינער האט געריסן קריעה, רחמנא ליצלן, געזעצן שבעה מיט אלע ענינים אפגעטאן, דערנאך, אויף פסח איז ער געקומען צוריק אהם, און ס'איז געקומען ערך פסח, ערשט ער זעט אז ער מאכט ציום ווייטער אמאל אויף גאנץ שער, זאגט ער, ער איז אנטלאפן און מאכט נאך אלץ א שיום אויף גאנץ שער האט ע
¶15אז די וואס קענען מסיים-זיין כל השת כולו פון איין יו' טעס כסלו ביזן צווייטן זאלן דאס טאן באזונדער, אבער ס'איז דאך דא, בשעת מ'וועט דאס מחלק זיין, איז דאך זיכער זיין אזוינע וואס זיי וועלן מצליח זיין אין א לימוד פון א מסכתא מערער און בעסער ווי ער וועט מצליח זיין, איז במילא וועט נחשב ווערן על חשבונו אויך אט דער אופן הלימוד, ועמקו אדער והתפשטותו,
¶16פון אט דעם וואס האט מער מצליח געווען.
¶17איצטער איז אין א דבר חסר אלא 'מחשבה טובה' והחלטה טובה, מ'זאל נעמען יעדערער א מסכתא, אזוי אז מ'זאל פאנאנדערטיילן דעם גאנצן שעס.
¶18וואו איז דאך דער קחמי? דעם ערשטן איז מען מיר מזכה, מוליך האט זיך באגעבן א קחמי?
¶19חנאווער במילא אזוי ווי יעדער עבודה דארף דאך זיין בשמחה, איז דער וואס ער האט אנגעשריבן די כרתא און זאל זאגן לחיים, מיט א פריילעכן ניגון דערצו.
¶20לחיים ודבעיום.