טקסט

¶1י ד' כסלו ”אחר תפילת המנחה”, בגמודן התחתון תשל' למוד טס ס'שטייט

¶2דאך אז דאס איז דער ענין פון 'ורב חסד' זאל זיך 'למטה מטה' ס'איז דאך אויך דעם אנדערן ענין, און זאל זיך 'למטה מטה' דעם ענין השאלה בשלימות המטי בכל ימים ובחקים ובשקים וברוקנות כם יאחד, דער רבא האט געדרוקט, אז דער נשיא ישראל זאל ערן פירן די הדת החסידים און הלנוי תסת בעמר מניע דעם כל הדת ישראל, אז דו ס'זאל זיין והלכו גויים האורח די אלע ישראל כלליים,

¶3האט דערויף דערויף געדרונט, אז ער האט מתקן געווען דעם 'כלל ישראל', וואס מנהג זיך, ביאת משיח צדקנו, איז טועכן אויך דאס איז, וואס דערויף דערויף געדרונט האט ערשט מיט נאך מוסיף געווען, זיי וועלן מתקבל ווערן די גאנצע וועלט באהבה, בהצן וחורת בלב שלום,

¶4און ס'וועלן מתקבל ווערן די האהבה וחורת ובהצן, בלב שלום, און ס'וועלן מקריב ווערן דער קבוד, דער עיר, א ההי' היובי לברי ישראל ס'וועט זיין כל ישברי עליו בביוח מלכא משיחא במהרה ממש.

¶5ווי גערעדט נעכטן בארוכה אין כל המברך ומתברך פון דעם אויבערשטן אליין, וואס תוספתו מרובה בברכתו, ”תוספתו מרובה על העיקר”, און אראפקומען ”למטה מעשרה טפחים”, וקרוב ממש, און הערן בשורות טובות איש מריאה.

¶6און ווי ער האט נאך אויפן געהאט א חסוק?

¶7און ווי ער האט וואס מ'האט ניט געווען די התוועדות, און דאס האט ניט געווען די התוועדות