Text

¶1דארט דער אויבערשטער האלטסן און מצליח זיין נאך מערער, ווי ס'שטייט מפורש, מיט תורתו הקדושה, אז כל המברך מתברך בבלכתו של הקב,"ה וואס זי איז נאך מרובה על העיקר, און דער זינט דעמאלט איז דאך דורכגעגאנגען אזויפיל יארן, איז דאך דער אויבערשטער זיכער מוסיף ומעדה בקודש על אחת כמה וכמה אין א זאך וואס איז פארבונדן מיט א ברכה פאר יעדער אידן און פאר אלע אידן, ובפרט נאך אין ימי סגולה, ווען המלך בשדה בכלל, און בשעת מ'האט שוין געזאגט זיבן מאל לך הוי'הצדקה און ס'שטייט ערב ראש השנה, וואס דעמאלט איז דאך דער אויבערשטער מעיד בתורתו, אז די גאנצע אומה ווייס אז זיי האבן שוין זוכה געווען בא דין, זאל צוקומען אין דער זכי כמה פעמים ככה, ביז למעלה ממדידה והגבלה, און אראפקומען ביז למטה ממש, בגשמיות, וואס דארט איז דירה לו בתחתונים איז דאך פארשטאנדיק, אז דוקא דארטן איז מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה, שלא בערך מערער וויפל אין די עולמות עליונים, ועוד ועיקר זאל זיין השנת גאולה האמיתית והשלמה על ידי משיח צדקנו. און ממלא זיין משלת לבבם לטובה אין די אלע ענינים וואס זיי ווינטשן, אין די אלע חתומים כאן, זאל דאס מקויים ווערן בא יעדערן פון זיי בתוך כלל ישראל, מידו המלאה הפתוחה הקדושה והרחבה, און ווי געזאגט פריער, נאך בתוספתו, וואס זי איז מרובה על העיקר, ובפרט נאך אז יעדערער האט זיך זיכער צוגעגעבן אין דעם ענין פון צדקה, ווי גערעדט בארוכה, אויף מאכן פון יעדער אידישער הויז א בית של צדקה, דורך דערויף וואס מ'קלאפט דארט אריין אדער ער קלאפט אין אן אופן א צדקה פושקע אין אן אופן וואס על פי הלכה

¶2דאס איז א חלק פון דעם בנין, ווערט דער גאנצער הויז א בית של צדקה, איז דארטן דער לך הוי'הצדקה נאך ביתר שאת וביתר עוז, כמובן וגם פשוט, אנהויבנדיק פון דער צדקה העיקרית פאר כל ישראל, מתוך כלל ישראל, און כולל כל הדורות כולם, גאולה האמיתית והשלימה, במהרה בימינו ממש, ולא עיקבם, אפילו כהרב עין, און מ'איז ממשיך דעם תסמח און תשמח און הקהל אין אן אופן פון תשמוד, אלע ענינים איז מען ממלא יעדערער מתוך שמחה וטוב לבב, און דער אויבערשטער איז ממלא כמה פעמים ככה, ועד ברי די אויך בשמחה, ווי בבלי המלך בשדה און בצח, יעדער איד און אלע אידן זאלן אים מכתיר זיין, זאל דאס זיין מתוך קיום כל הענינים וועגן וועלכע ס'רעדט זיך אין דעם צעטל, מיט די אלע חתומים, ווערט דאך דאס כמה פעמים עשרה מישראל, איז דאך כמה פעמים שכינתא שרוי'ביניהם אפילו לשונם עוסקים עניני תורה ומצויות, ווי דער אלטער רבי זאגט אין אגרת הקודש, על אחת כמה וכמה אז מ'איז מקיים ווי דער בעשם טוב שרייג בצוועתו, וואס אף על פי וואס אינו לשונה איז דאך דאס זיין דער תוכן הריכטיקער גלייך פון אנהויבס שויתי הוי'לנגדי סמיד, און דערנאך איבערגעגעבן אויך דורכן מגיד און אנקומען צו דעם אלטן רבי'ן און מיטעלען רבי'ן און דעם צמח צדק און רבי'ן מהרש און רבי'ן נשמתו עדן און נשיא דורנו דעם רבי'ן דעם שווער, אז ס'זאל זיין דער עוז שבעת הימים למטה ממש, תיכף ומיד ממש, נאך אין די לעצטע טעג פון גלות, און מ'זאל גלייך מתוך שמחה ותשמחה און הקהל, נאך קודם השנה הבאה, גלייך אריינטאנצן אין דער המשך בזמן ומקום,

¶3און דערנאך גלייך אויך אין די שנה הבאה, הלך מחיל אל חיל ביז יראה אל אלקים בציון ובפשטות אין גאולה האמיתית והשלימה תיכף ומיד ממש.