פסקה
פסקה rh-pervny76
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-wgb4248k
- order
- N
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- איז דוקא אט דעמאלט מוז מען האבן דעם ענין פון א בית וואס נעמט אים ארום פון אלע זייטן, און אזא מין בית פון וועלכן כי תצא למלחמה על אויביך און שא נא הוי'אלקיך בידיך, וואס דאס איז דאך אויך ווי אלע ענינים רוחניים שבתורה, קומען דאך דערנאך אראפ אויך אין ענינים גשמיים שבתורה, און דערנאך איז נשתלשלו מהן קומט דאס אראפ אין ענינים גשמיים של האדם, וואס דאס איז אויך אין צרכי האדם, כמדובר, אט דאס וואס ס'איז דא דער צרכי האדם און די שלימות שבהם איז דער ענין פון אכילה און שתי וואס דערפון ווערן פנימיים, און דערנאך איז דער ענין פון לבושים, וואס דאס איז פארבונדן מיט ענין המקיפים, און דערנאך דער מקיף למקיף, ביז יחידו שבנפש ויחידו שבעולם, איז דער ענין פון בית. וואס דאס איז דאך אויך ענינו פון יחידו שבנפש, יחידה ליחדך איז דאך דאס משיח צדקנו, און אין יעדער אידן האנשים והנשים והטף דער מקיף שבו וואס ווערט אנגערופן בשם יחידה און ער ווערט אזוי אנגערופן על שם פון יחידה ליחדך וואס דערפאר איז אויך אז מ'גייט בויען אן ענין גשמי, ואפילו אן ענין ווי ס'ווייזט זיך אויס, אן ענין חומרי, בשעת דאס בויט אבער א איד ווערט דאס גלייך פארבונדן מיטן בית הכי פנימי, וואס דאס איז פון יחידה ליחדך, מקיף לא מקיף, וואס דאס דערנעמט און פארבינדט און ס'ווערט איין זאך מיטן עצם אויף וועלכן דאס איז דער מקיף למקיף, כמדובר כמה פעמים, און אט אזוי אויך בנוגע למעשה בפועל, וואס כאמור, המעשה הוא העיקר די השתדלות אין ענינים של בני אין ענינים ציבורים איז דאך למאי קא משמע לן, דאס דארף דאך זיין בכל השנה כולה, על אחת כמה וכמה וויבאלד אז דאס איז בענינים של תורה ומצוותי אין ענינים של ציבור,
- proofread
- 0