Text

¶1כמדובר כמה פעמים, דאך פון די המשכות פון די דלעת דינים איז דאך דאס ממשיך על כל השנה כולה, די עניני מטובה ומצוותי.' און אויך כל הענינים פון פרנסה גשמית, זאל דאס זיין מידו המלאה הפתוחה הגזושה והרחבה אזוי אז פון דעם שמחת בחגיך זאל מען ממשיך זיין שמחה על כל השנה כולה. און מ'פראגט נאך, אז דאס הויבט זיך אן שוין היינט, אלס ערב יום טוב, און דערנאך בהשפה רבה, במשך היו ת, און נאך פריער ס'איז דאך דאס אנגעהויבן שוין פון שבת מברכים, חודש אלול, ולאחרי זה ווען דער מלך בשדה בחודש אלול, ביתר שאת וביתר עוז, און דערנאך בימי הסליחות מיט צוויי שבתות, שתי שבתות כהלחבה, עשה", און דערנאך דער ענין פון ראיכלים השמנים ושסומן תקן בראש השנה, און דערנאך גייט דאס אזוי כל השנה כולה, סיי בגשמיות כפשוטו, וויבאלד אז הקדוש היום לאלקינו און דערנאך אויך כפשוטו, בפשטות, אויך ברוחניות, און זאל זיין אזוי אין אן אופן ווי מ'איז דאס מפרש אחת לאחת,

¶2ניט נאר בכללות, מ'נעמט פאנאנדער די פעקלות האט מען דאס בכל יום ויום, ובכל ענין וענין, אין אלע פרטים, ביז אין פרטי פרטים, ביז אין דעם פרט העיקרי, וואס ער איז אויך דער כלל הכי עיקרי, גאולה האמיתת והשלימה על ידי משיח צדקנו, וואס דעמאלט וועט דאך זיין דער כבץ מדכנו, מרבה גנפס הארץ און גערעדט אויך די גימטאה פון כבץ, ובפרט נאך אז דאס איז דאך פשוטו של כל הענינים, און ס'זאל זיין א שנת ווי דערמאנט כמה פעמים וואס אידן-באם דאס א ראשי-תיבות פון סימן השנה, והיה תה'שנת נפלאות בה, און נאך מערער שנת נפלאות אראנא, בא קול, מקול ל קול, און ס'זאל זיין אזוי אנהויבנדיק, תוכף ומיד, אז נאך פאר כהתחלת פון חג הסוכות, וואלט מען שוין האבן אין ערב יום הסוכות, אין וועלכן מ'געפינט זיך שוין איצטער, ניט נאר די ערב פון ביאת משיח צדקנו, נאר גלייך נאך אין רגע פון דעם ערב משיח צדקנו, גלייך די רגע פון גאולה האמיתית על ידי משיח צדקנו,

¶3און צוזאמען מיט משיח אין מעמני שמיא בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו מיט אלע המשכות, אויף ועודתינו ותורתינו עמנו מכל הענינים, כמדובר כמה פעמים, ביז אין פרטי פרטים וביחד עם זה, ביז אין דעם כלל הכי גדול, כאמור, גאולה המצוות והשלימה על ידי משיח צדקנו, און מ'וועט ממשיך זיין דעם זיין צוזאמען בארצנו הקדושה און דארטן בירושלים עיר הקודש ובהר הקודש ומקדש אדנ'כו נמנו ידיך, און דערנאך אויך שמחת בית השואבה, וויבאלד אז ס'וועט זיין לאחרי גאולת האמיתית והשלימה, במילא איז דאך דעמאלט ניט שייך קיין גזיעות וכיוצא בזה, פראווענט מען שמחת בית השואבה גלייך, במעלה היושן פון נוגע פון לילה הראשונה, האט דאך אויך די מעלה פון ראשון, אנהויבנדיק פון מרוב מראשון מקום מקדשנו, מקדש ארנא כוננו ידיך, וכאמור והוא העיקר לפי הזמן, און ווי דער אלטער רבי ברענגט אויך אראפ אין שולחן ערוך בנוגע צו זמני התפילה, אז אף על פי וואס זמן התפילה בכל מקום ומקום לפי ענינו האט דאס אויך אן ענין דערביי

¶4וואס ס'איז דא די חילוקי הזמנים, במילא איז דאך איצטער אין ארץ הקודש שאין התחלת היו טוב פון זמן שמחתנו, במילא אויך כמדובר אויך די התחלה פון שמחת בית השואבה, וועט מקויים ווערן תוקף ומיד אז יעדערער פון אונז, בתוך כלל ישראל, וועט זיין צווישן די וואס ראו שמחת בית השואבה, ובמילא ראו שמחה, און די שמחה ווערט נמשך בכל השנה כולה, און ווי דערמאנט שריער דער ראשי-תיבות, אז הי'ט ה'שנת נפלאות בא און נפלאות בקול מקול קול, וואס דאס איז דאך בגימטריא כבט, מיט אלע כל ישבי'עלי'אין אן אופן פון התיישבות און אין אן אופן פון עלי און אין אן אופן אז אויך די יובלות נוהגים, וואס יובל איז דאך פארבונדן מיט קראתם דור לארץ בכל ישועי איז דאך דאס על אחת כמה וכמה דריי פון דעם גלות אין די גאולה האמיתית והשלימה, ביז וואנענט אז מ'האט דאס בפועל, מראה באצבעו ואמר זה און בא קול מקול קול, הלוך והוסיף ואור ושמחה, ביז אין אן אופן וואס ליהודים היתה אורה ושמחה וששון ויקר איז כן תהי'לנה מתחיל מרגע זה, ועד סוף כל ענין הזמן

¶5וכל ענין המקום, אבער אין אן אופן פון הלוך והוסיף ואור ושמחה עד אין כוס. פארן זיי דאך געזונטע הור, בזמנו ובמקומו, און הערן פון א פשורות-טובות ביזן פארן און נאכן פארן, ועוד ועיקר, הלוך והוסיף ואור ושמחה און איז דא א מאמשל זמן ההמשכות.

¶6און דערנאך איז דאך דאס ניטא.