Paragraph
Paragraph rh-ny9ncwfs
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-3g073qkc
- order
- h
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- כמדובר ומפורש אין מפרשי השס. און יהי רצון אויפן רעדן אין די אלע ענינים, ס'זאל גלייך צוקומען אין די וואס האבן שוין געלערנט דעם מאמר, זאלן ממשיך זיין בזה, און פועל זיין אויך אז מהם יראה וכן יעשו אנשים נשים וטף, אט די וואס מאיזו סיבה שונה ומשונה האבן דאס נאך ניט געטאן, אף על פי וואס מ'האלט שוין אין סיום פון חותם פון יד ג'תמוז, ובפרט נאך, אז וויבאלד אז ס'האט טאקע ארויסגעגעבן האט מען דאס אין צוזאמענהאנג בשנה הבאה, אבער די כוונה בזה איז דאך געווען בנוגע צו ימי הגאולה בכלל, אנהויבנדיק פון י'בית תמוז, אדער אפילו פריער ווען מ'הויבט זיך אן גרייטן צו ימי הגאולה, זאל זיין די הכנה לזה הכי מתאימה, אט דער מאמר מיט די אלע פרטים וכו.' און דער עיקר, כאמור, פון א חי יתנו לבו איז ויהי רצון אז דאס זאל גלייך מוסיף זיין, נאך אין די לעצטע רגעים פון גלות, און דאס זאל גלייך ברענגען, אז מ'וועט זוכה זיין צו הערן אזכיר את שמי וברכתיך ניט בכל מקום סתם, נאר אין דעם מקום הידוע אין קודש הקדשים דער כהן גדול, וואס דעמאלט איז דאך, און בכלל נאך אז לעתיד לבוא איז דאך יש לומר, אז די כהנים הזידוכה נען בית המקדש, על אחת וכמה וכמה, וויבאלד אז ס'איז ניט רוח הטומאה אעביר מן הארץ דארף מען דאך ניט באווארענען אט די וואס זיי קענען ניט-גוט אויסנוצן דאס וואס זיי הערן דעם שם המפורש, ווי מ'זאגט אים ככתבו איז דאך דעמאלט פאלט דאך אפ אט דער שער דיש לומר בפשטות, אז גלייך ווי ס'קומט די גאולה וואס דער מעמד ומצב פון אז ס'איז רוח הטומאה אעביר מן הארץ הויבן גלייך אן די כהנים דוכענען, וואס ברכת כהנים איז דאך מן התורה בכל יום ויום, מערניט מצד צער הגלות, צער פון דעם מעמד ומצב אין גלות וכיוצא בזה, איז דא ערטער וואס מ'דוכנט מערניט ביו ת, אדער על כל פנים ביו ת וביום השבת וכיוצא בזה, אבער אזוי איז דאך דער ענין פון דוכענען איז דאך א חיוב מן התורה בכל יום וכמה פעמים ביום,
- proofread
- 0