פסקה
פסקה rh-nst3n79f
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-qwn5ptks
- order
- oj
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ווערט דאס א תוספת ברכה, ביז א ברכה באין ערוך על כל עניני השנה כולה, אויך ווי דאס איז אין עניני שנת העיבור נאך מערער וויפל מ'האט משער-געווען ביז איצטער, און אויך וואס אט דעמאלט איז מען אויך ווערט דאס א בנין במקומי עצה, און דערנאך, אז ס'קומט צו פארן יעדערער צו זיך אין דער היים, נעמט ער אט די צדקה פושקע, דאס איז אויך ממשיך און דאס אויך קובע בביתו ממש, ווי דאס איז שוין הגלאי למפרע, אז דאס וואס ער האט געטראכט אלס בעל-הבית האט ער דאך געהאט על פי שולחן-ערוך דעם כח טאן בביתו, אלץ וואס ער וויל, אפילו ווען דער בית געפינט זיך אין מרחכים בגשמיות איז דאס ברשותו, במילא קען ער דערנאך אויך טאן מיט דער צדקה פון קומענדיק א היים, אויך בנוגע ווי ער וועט דערמיט טאן אין דער היים, אדער ער דארף דערצו ניט אנקומען ער האט שוין דארטן בלאו וך א צדקה פושקע. וואס דאס איז אויך אן ענין של בנין, איז דאך אויך פארבונדן מיט אן ענין של תיקון, איז אויך כאן המקום לתקן א זאך וואס למרבית הפלא האט מען זיך ביז איצטער ניט געשטעלט, און דוקא אין די סידורים וואס זיינען א גדולה, און מ'האט דאס מגי' געווען און איבערגעקומט און געמאכט הגהות און סימנים, און דוקא אין אן ענין וואס איז פארבונדן מיט קריאת התורה, האט מען דאך געדארפט איז דארט א גאנצער פסוק וואס דארף שטיין, און דוקא אין די סידורים וגויים שטייט דאס ניט, און ויהי רצון, אז דאס זאל אויך מסוכם ווערן בפשטות ניט נאר אין דעם זאגן וואס קען דאס זיין, ולאו הכי זאגט ער מצד דער רגילות שבדבר, וואס דאס איז אין דעם זאגן בהוצאת הספר תורה נאך קודם קריאת התורה, זאגט מען דעם ענין פון רוממו צוויי מאל, וואס דאס איז בכל הסידורים. מ'זאגט לך הוי'הגדולה והבבורה והתופרת והנוצה וההג תחילת בשמימו וארץ רוממו הוי'אלקן
- proofread
- 0