transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1וואס דאס איז דאך אויך פון ביאורי רבותינו נשיאינו, אז בנוגע צו חנוכה איז א לקלחת ”נור חנוכה דוקא משתשקע החמה”, משא"כ נרות בית המקדש איז דאך געווען מבידי יום,
¶2על דרך זה אויך נרות שבת, אז דער ענין פון חנוכה וואס ס'טוט אויף, טוט זי אויף אז ”משתשקע החמה” אט דעמאלט ווערט ”והוי' יגיה חשכי” אז דער חושך ווערט נתהפך לאור,
¶3און דער אור ווערט אין אן אופן וואס ער איז ”כליא ריגלו דתרמודאי” ווי חסידות טייטשט דאס אפ, מיוסד אויף קבלה, אז תרמוד איז לשון מעורדת ווערט כליא אינגאנצן בטל דער ענין פון אפילו אפשרית המרידה,
¶4און ס'ווערט דער ”והוי' יגיה חשכי” נאך אין זמן פון ווי ס'איז געווען אין חנוכה און ווען ס'איז געווען נאך ממשלת יון הרשעה מערניט וואס מ'האט אים מנצח געווען,
¶5דערנאך איז נאך אלץ געבליבן תחת ממשלת פון אנדערע אומות העולם, ביז אין גלות זה האחרון, אז בקרוב ממש וועט מען קומען צו קיום היעוד פון ”ולילה כיום יאיר” וואס דאס איז דאך אויך פארבונדן מיט דער סדרה וואס מ'האט אנגעהויבן לייענען אין דער מנחה
¶6אין אות ראבי דראבים פון שבת קודש ”פרשה ויושב, ויהי מקץ שנתיים ימים” און ווי ער ברענגט דארף אין אור התורה, די פירוש פון אריז"ל אין לקוטי תורה,
¶7אז דער ”יהי מקץ שנתיים ימים”, קצת אבער אויפן 'קץ הימין', וואס דאס איז דאך וצמח ”לגורלך לקץ הימין” וואס דאס גייט אויף ביאת משיח צדקנו,
¶8וואס דעמאלט וועט זיין דער קינא של שמונה נימין, בדוגמא ווי חנוכה איז א ענינה וואס דאס איז שמונה ימים, און וואס דאס איז פארבונדן מיט ביאת משיח צדקנו, כאמור, וואס ער איז פון די שמונה נשיכים, אז בא יעדער אידן ווערט מקויים דער ”דרך כחב מיעקב ושבט מישראל”, ווי ער טייטשט אפ אין מאיר עיניים און מרומז אויך אין ירושלמי,
¶9אז דאס גייט אויף יעדער אידן, אז בא לחד מישראל האט מען געזען באה כוחבה אז דאס איז אן ענין יעדער איד, און מ'ברענגט אראפ דעם פסוק ”דרך כוחב מיעקב”.
¶10כפשוטו גייט דאך דאס אויפן ענין פון משיח'ן, וואס דערפאר זאגט ער דארט מבאר, אז אין יעדער אידן איז דא דער ניצוץ של משיח, און אין משיח'ן אין דער נשמה כללית איז דא דער ניצוץ הנשמה פון יעדער אידן, וואס דאס איז יחידי שבנפש,
¶11וואס ”בבואו דבבואו לית להו” וואס דאס ווערט נתעורר אין יעדער אידן, על ידי עבודתו במסירת נפש, א נשמה בגוף, ומתוך הרחבה, וואס דאס ווערט א ישיבה בשלבה, און דעמאלט האט ער דעם ענין א מסירת-נפש האמיתי, מסירת הנפש והרצון והתענוג,
¶12און פועל"ט אויף, אז ס'ווערט נתגלה די נשמה כללית, משיח כפשוטו, א נשמה בגוף, איש אדם מבית ”דוד, עוסק בתורה” כדוד אביו ויקוב ”כל ישראל עליך בדרכה ולחזק בדקה”,
¶13וילכין מלחמת ה' וינצח, ”ויבנה בית המקדש במקומו, ויקבץ נצחי ישראל” און מ'איז מסיים ”והיתה להוי' המלוכה”, אז דער מקושנתיים ימים וועט זיין בעגלא דידן, בדוגמא ווי ס'איז געווען בא יעקב'ן וואס האט געזאגט ואלה מיר שיין בהר ציון איז מען דאך מפרש, אז דאס וואס ער האט פריער געזאגט, אז ער איז שוין מוכן,
¶14”וישלח יעקב מלאכים אל עסיו אחיו” דערפאר וואס מצידו איז שוין געווען מוכשר און דער זמן דער ענין אז ס'זאל אראפקומען זמן משיח בגלוי ”למטה מעשרה טפחים”, און נוסף זאל ווערן אחיו ביז מיט דער גאנצער שלימות הבירורים, כמבואר בארוכה אין די דרושים פון וישלח יעקב וואס דעמאלט איז דאך דאס געווען אין תחילת העבודה,
¶15און קודם מתן תורה, און מצד יעקב און משא' כן הצן עלות עלי, בזמן פון עקבתא דמשיחא און נאך די אלע ענינים בלתי רצויים וואס מ'איז שוין דורכגעגאנגען בכל מקום,
¶16ובפרט אין די מדינות מאחורי מסך הברזל, און אויך איצטער ווי דער מעמד אין ”ארץ הקודש”, ”ארץ אשר” אני ”הוי' אלקיך בה מראשית השנה ועד אחרית שנה”,
¶17וואס ס'איז נאך דא די מציאות פון ”רגשו גויים ולאומים יהגו” איז שוין דער ענין ווי נשיא דורנו זאגט, ”אהינו זה עומד אחר כתלנו” די לעצטע רגעים פון גלות.
¶18ובקרוב ממש וועט מען זוכה זיין די גאולה האמיתית והשלימה, און פון די נרות חנוכה וואס אין בטלין לעולם, וועט מען זען ”מראו לכם נרות ציון” די נרות שבבית המקדש, אין בית המקדש השלישי, וואס ער איז אויך דער בית המקדש הנצחי,
¶19וואס ער איז אויך דער מקדש אויף וועלכן ווי ער טייטשט אפ אין מדרשים ”מקדש אדנ' כוננו הוי” זאגט מען דאך אין זהר אז דאס גייט אויף בית המקדש השלישי און דאס איז כוננו הוי אז דאס איז ווי דער אויבערשטער איז א נצפה ולמעלה מגדר זמן,
¶20אזוי אויך דער מקדש, אזוי אויך אט די אלע וואס העלפן אים בויען, דורך דערויף וואס מ'בויט אין בית מקדש הרוחני, אין דעם ”ושכנתי בתוכם על” ידי 'לימוד התורה' וקיום מצוותי.'
¶21און דערנאך גייט מען מדרגא אל דרגא, ביז מ'קומט צו דער דרגא, ווי גערעדט פריער, אז די ביידע אפטייטשן אין 'מגורי אביו', אז ער האט דעם ”יצר של יראת שמים” בגלוי, ווי ער זאגט אין תניא,
¶22און אין דערויף זעט מען אויך די מגורי ווי אזוי יצרותיהם עמלו דאס איז אנגעפילט מיט די 'ניצוצי קדושה', וואס ער האט צוזאמענגעקליבן פון 'ארץ כנען', און געמאכט דערפון ”ארץ מגורי אביו” וועט דאס אויך וועט אין זיי נמשך ווערן, ווי געזאגט פריער,
¶23סיי דער להנתא לאהב ויש און סיי ותותיהם עמלו, אז דער ווערט בלשון הזהר, ”ישראל ואורייתא וקוב"ה כולהו חד”,
¶24ווערט דאס דערנאך בגלוי, ביז וואנענט אז ”וראו כל עם הארץ כי שם הוי' נקרא עליך” קומט דאס אראפ בגלוי, אז מ'זעט ווי אזוי יעדער איד, אז סידין צדיקין ”שיקרו בשמו של” הקב"ה און וקוראים לפניהם קדוש, בקרוב ממש בביאת משיח צדקנו.