פסקה
פסקה rh-npb6eeke
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-5tyazte2
- order
- b
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אופן אז דאס ווערט דערנאך א שבעה האומקרך, אין אן אופן נצחי איז דאך פארשטאנדיק דער ענין הכי נעלה בזה. וואס דערפאר איז דאך ווי אלע גוטע זאכן איז האט דאך אן ארט, ואדרבא ס'איז כדרוש בזה, אז מ'זאל דאס פארבינדן מיט דעם ענין וואס דאס איז א כוס אויף אלע ברכות און א התחלה אויף אלע ברכות, אלע ברכות און מוסיף בכל הברכות, וואס דאס איז דאך דער ענין הצדקה. און אין דערויף גופא, בשעת מ'פארבינדט דאס אויך מיט אן ענין פון שלשה, וואס שלשה איז דאך פארבונדן מיט דעם בית המקדש השלישי, מקדש אדנ'כוננו ידיך און פארבונדן אויך מיט כל הענינים, חוט המשולה לא במהרה, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס איז אן ענין וואס איז שולל דער ענין פון א הפסק, על אחת כמה וכמה אזא סארט הפסק, האט מען דאס אויך גלייך ווי דאס טוט זיך אן און ווערט נתלבש אין א דבר גשמי, אין א דבר גשמי גופא וואס געפינט זיך למטה מטה ביותר, וואס דערפאר זאגט מען דאך, אז דאס איז ממון איז ממיד את האדם על רגלו דערפאר וואס דאס איז נאך נידעריקער פון די רגליים, און פון דארטן הויבט דאס אויף. וואס דערפאר איז אויך פארשטאנדיק אויך אן ענין שהזמן גרמא, ובפרט אז ס'איז נאך אויך א שנת העיבור און א שנה מלאה מיט כל הענינים ווי דערמאנט במשך השנה כמה פעמים, ובפרט אין דער זמן הכי אחרון, און ויהי רצון, אז מ'זאל תיכף ומיד ממש, לא עיקבא מאפילו כהרף עין, און ס'ווערט גלייך די תחיית המתים, וואס צדיקים און צדקנים זיינען זיי דאך תחילה, ווי ער זאגט אין זהר און אראפגעבראכט בכמה מקומות, זאל דאס זיין בפשטות,
- proofread
- 0