Paragraph
Paragraph rh-nn9qa421
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-4kp0kcd0
- order
- V
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- כל המקדים, כאמור, מ'וועט דאס אנהויבן בעת רצון אין די ד'ימים שבין יום הכיפורים לחג הסוכות, אדער על כל פנים בחלמוד סוכות, אט די וואס שרייבן בלאו הכי חלמוד, אדער אט די וואס באטראכטן דאס אז דאס איז א דבר העביד, ווארום ס'קען זייער זיין אז ער וועט ניט רעדן מיט אט דעם אידן, ווארום ער טרעפט אים חלמוד איז ווער ווייס צי וועט ער אים טרעפן לאחרי און כדי צו רעדן מיט אים דארף ער וויסן, אדער ער דארף יענעם אנשרייבן, פרטים בדבר, במילא ווערט דאס דעמאלט א דבר העבוד. על אחת כמה וכמה אט די וואס בלאו הכי שרייבן זיך על המועד איז דאך הכי פשוט, אויף מ'מעג דאס אויסניצן אט די געלעגנהייט אויף לעוספו בכל ענינים האמורים. וכאמור, והוא העיקר, אז ס'זאל זיין טאפארו דא פלאחא בלשון הידוע, ובפשטות מיינט איז, אז ס'זאל זיין די מעשה בפשטות והוא העיקר, און גלייך אנהויבן און טומלען, אדער ניט טומלען, נאר בדרכי נועם, ובדרכי שלום, ובוד שמחה וטור לבב, פועל זיין אויף יעדער צו וועלכן מ'קען דערגרייכן בכל ענינים אמורים, כולל אויך אז ער זאל ווערן א נרות להאיר, גלייך אנווייזן אלע פרטים, כמדובר לעיל טבע האדם, אז מ'רעדט אפ א זאך בכללות ווערט דאס דערנאך נשתקף. ווי דער מיטעלער רבי וועגן דערויף מאריך בהנוגע צו התבוננות אין תפילה, אז אפילו דארטן איז ניט מספיק התבוננות כללית, מ'דארף האבן אויך א התבוננות פרטיות, ביז פרטי-פרטיות. בהנוגע צו מעשה בני אדם איז א זיכערע זאך, אז מ'רעדט זיך צוזאמען ווי ער איז בזמן יתעוררות קען דאס חס ושלום דערביי בלייבן, אפילו אז דערנאך איז דאס נמשך און מ'נעמט אן א החלטה קען דאס בלייבן בא די החלטה בכללות, און החלטה בכללות איז בנוגע לפועל, לירא את הוי'לשמע ולעשות את כל דברי הוי קי קומט ניט ארויס אין פועל, ער ווייס ניט וועגן וואס צו טאן און וואס צו זוכן און ווי אזוי צו טאן און מיט וועמען צו רעדן, אז יענע
- proofread
- 0