Text

¶1מיט די אלע ברכות וואס דערמאנט פריער, איז גייט דאך דאס אויף כלל ישראל, בכלל, און אויף די וואס זיינען איצטער דא במיוחד, וויבאלד אז דאס איז אין די זעלבע בית הכנסת ובית המדרש און בית של גמילות חסדים של מעשים טובים, ובפרט נאך אז זיי האבן נאך אן ענין מיוחד וואס דאס ווערט בר-מצוה אדער בת-מצוה, האט דאך דאס א שייכות מיוחדה צו זמן מתן תורתנו, וואס דעמאלט איז דאך יעדער איד און אלע אידן, ובמיוחד די אידן שבדור ההול, זיינען געווארן בר-מצוה און בת-מצוה בשעת מתן תורה, דורכן אויבערשטן אליין, וואס ער האט געזאגט ידרין במיוחד לשון יחיד, אנכי הוי'אלקיך לשון יחיד.

¶2נות מצוה זאל דער אויבערשטער איז זיי געבן כוחות מיוחדים אויף זיין מצוה ועושה, אז ס'זאל זיין דער מצוה אין לשון צוותא וחיבור די התחברות און דער סיוע פון דעם אויבערשטן אליין, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס וואס קומט דערנאך דער ועושה איז דאס אן עשי ביתר שאת וביתר עוז, וויבאלד אז זי הויבט זיך אן דורך מצוה, דורך א צוותא וחיבור וואס דער אויבערשטער איז דאך כביכול שטייט בצוותא וחיבור מיט דעם וואס איז געווארן בר-מצוה אדער בת-מצוה, און ביידע צוזאמען לערנען תורה, הקבושה ברוך הוא קורא ושני כנגדו אדער כנגדה. ועל דרך זה אין דעם קיום המצוות זאגט מען דאך אויך, אשר קדשנו במצוותיו וצונו אז בשעת איידער מ'מאכט די מצוה זאגט מען פריער נאך די ברכה, אז ס'ווערט דער צוותא וחיבור מיט דעם מצוה המצוה, צוזאמען מיט דעם וואס ער איז מקיים די מצוה, צי דאס איז א בר-מצוה אדער א בת-מצוה, ואשרי חלקם פון די עלטערן און פון די מחנכים ומחנכיות, וואס זיי האבן זיי מחנך געווען און געפירט אויף דעם וועג, און האבן זוכה געווען אויף צו האבן פון זיי

¶3אמת'ען נחת, זען ווי אזוי דער זון אדער די טאכטער אדער די אייניקלו אדער די אייניקלו וואס זיינען געווארן בר-מצוה אדער מות-מצוה, ועל דרך זה אויך מחנכות ומחנכות, וואס ווי תורה האט זיך אפגעפאסענט, אז כל המלמד את בן חבירו תורה מעלה עליו הכתוב כאילו ילדו, און ווי דער לשון אין דערויף איז מעלה עליו הכתוב, אז דאס איז אן עלי'ביתר שאת וביתר עוז פאר דעם מחנך און דעם מחנכת, און מיוחד ובכשכן וקל וחומר ווען דאס רעדט זיך וועגן א פטער מוטער אדער אן עלטערן ברודער אדער אן עלטערע שוועסטער, און א באבע זיידעס און ברכות און באבעס און זיידעס, און כל עם ישראל כולו. ובמיוחד נאך, אז ס'איז גאר מנהג ישראל, אז א בר-מצוה אדער א בת-מצוה איז ביום ההוא, אדער אין די ימים הסמוכים, בפרט ווי דאס קומט אויס דער טאג פון בר-מצוה אדער בת-מצוה אין א שבת אדער אין א יו'טוב, איז בסמיכות ליום זה גיבן זיי א הוספה אויף נתינה לצדקה הרגילה ביתר שאת וביתר עוז בקשר

¶4מיט דעם מזל-דיקן טאג, וואס מ'האט די מעגלעכקייט, און מ'איז דאס מקיים בפועל דער צוותא וחיבור מיט דעם אויבערשטן אליין, מצוה המצוות פון נותן התורה, און אין אן אופן, אז ס'ווערט דערנאך נמשך כל החיים כולם, און אריכות ימים ושנים טובות, אנגעפילט מיט ושם נעשה לפניך כמצות רצונך אז תיכף ומיד קומט די גאולה האמיתית והשלושה, וואס דעמולט איז שם איז נצרפניך כמצות רצונך אלע ענינים וואס מ'רעכמט דערנאך אויס, ועוד והוא עיקר תיכף ומיד ממש. ובפרט אז צדקה איז זיך מזרז את הגאולה מיט אלע ברכות והמשכות, אז זיי ווערן מקויים למטה מעשרה טפחים, א גוף בנשמה, און אין אן אופן פון גוף בריאה און נשמה בריאה, וואס דעמולט נוצט מען אויס בריאות האמיתיות, ז ס'ז ל זיין קיום המצוות אין לימוד התורה ין ן אופן בריא בכל הפרטים ובכל הפירושים. ועוד והוא העיקר, ווי דערמ נט פריער, ז ס'ז ל זיין ין ן אופן פון נשא את ראש, און ין ן אופן פון בעלותך מנורת זהב כולה, ביז צו תה'שלהבת עולה מאלי'.