transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1איינערער מ'גייט מכריז זיין בנוגע צו ברכה אחרונה, און נאך מכריז זיין דעם ענין עיקר און סכום סיכום כל הדברים, אז נוסף אויף כל הענינים האמורים קומט מען אויך צום ענין שהזמן גרמא ועיקר, אז יעדערער זאל טאן ככל התלוי בו אויף אריינשרייבן וואס מערער אידן אין קויפן אן אות אין איינע פון די ספרי-תורות,
¶2וכאמור, יפה רגע ”אחד קודם, וכל” הזרי איז הרי זה משובח, ”וכל המרבה הרי זה משובח”.
¶3וואס אע' פי אז ס'איז דא כמה וכמה ענינים וואס מ'קען טאן און מ'דארף טאן און מ'מוז טאן איז א זיכערע זאך, וויבאלד אז דאס איז א ענין שהזמן גרמא, אז יעדערער אויב ער וועט נאר וועלן וועט געפינען א זמן מוכשר און א זמן פנוי, וואס ער וועט קענען טאן אין דעם און מצליח זיין אין דעם, און מצליח זיין נאך מערער וויפל ער איז זיך משער.
¶4ובפרט נאך אז ער וועט דאס טאן ”בסבר פנים יפות”, און ניט ווי איינעם וואס מ'איז אים מכריח אויף צו טאן עפעס א זאך וואס האט ערשט נתחדש געווארן וכו נאר דאס ברענגט אראפ משיח צדקנו בהקדם, און דאס באווארנט די וועלט פון ענינים בלתי רצויים, נאך אין די לעצטע טעג פון גלות דארף מען ניט האבן קיין הסברה פאר יעדערן, וואס ער איז נארמאל,
¶5אויף וויפל מ'דארף זיך אין דערויף אריינווארפן און טאן 'בשמחה ובטוב' לבב, און אין אן אופן פון ופרצתא און מ'האט די הבטחה אז ס'וועט זיין ומצאת נאך א סך מערער וויפל מ'שטעלט זיך פאר.
¶6וואס האט מען אן ענין של הכנה און דעם אלטן רבי'ס ניסן?
¶7מאכן א ברכה אחרונה וועלן זיכער מאכן א ברכה אחרונה.