transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1דער ענין פון חלוקת השעס איז דאך פארבונדן מיט מבצע תורה כפשוטו וכתוכנו, ווארום בשעת מ'איז מסיים ”כל השעס כולו” איז דאך דער ענין פון גדול לימוד א לימוד גדול, ביז וואנענט אז ס'ווערט נשלם כל השעס, במילא איז אויך ווערט דערנאך ”גדול לימוד שמביא לידי מעשה” דער ענין פון 'קיום המצוות',
¶2וואס דערפאר איז אויך א ענין שהזמן גרמא, ובפרט אין א ענין פון א מצוה שהזמן גרמא, א מצוה עוברת, וואס דעמאלט איז דאך ווי ער זאגט אין ירושלמי און אויך אין מסכתא קטן געדוע די צוויי סוגיות בזה, אז כל חפציך לאישוב בה, אפילו חרצו שמים, אז תורה איז דוחה כל שאר הענינים,
¶3און דערנאך איז דאך דא א ”מצוה עוברת, מצוה” שהזמן גרמא, ווי ער זאגט אין הלכות תלמוד תורה פון דעם אלטן רבי'ן, און מיוסד אויף אין ירושלמי בכמה מקומות,
¶4אז מצוה שהזמן גרמא, א מצוה עוברת, איז אויך דער ענין פון 'לימוד התורה', ווי ער זאגט אין ירושלמי בתחילתו בהנוגע צו ר' שמעון בן יוחאי, וואס ס'איז דאך געווען ”תורתו אומנתו”, איז אף על פי כן זאגט ער גאר ווי תמיעה,
¶5היתכן צו זאגן אז דער שמעון בן יוחאי איז בנוגע צו עשיית לולב, איז בנוגע צו ענין פון סוכה מיט כמה ענינים וואס ער רעכנט דארט אויס, וכמדובר אמאל בארוכה, אז ניט ער זאגט אפילו נטילת לולב, אפילו עשיית לולב, ניט ער רעדט וועגן שבעת סוכה, אפילו עשיית סוכה האט אויך דער שמעון בן יוחאי מקיים געווען בעצמו, אף על פי וואס ”תורתו אומנתו”.
¶6וואס דערפאר איז אויך ”כאן הזמן והמקום” אויף לעורר, און מזרזין אלא למזורזין, וואס ס'איז א זמן גרמא דער ענין פון חנוכה, אין די מבצעים גופא דער מבצע פון חנוכה, אויף צוגרייטן די אלע ענינים הדרושים לזה כדי מ'זאל קענען דורכפירן אט דעם מבצע בתכלית השלימות בכל מקום שיד איש מגעת,
¶7עאכו"כ צו די וואס געפינען זיך אין בית הרופאים, אין א שפיטאל, חס ושלום רחמנא ליצלן, אט די וואס געפינען זיך אין בית האסורים, חס ושלום, אויף לנחמו מיגונם, אז אף על פי וואס מ'געפינט זיך אויף א שעה קלה אין בית האסורים, איז דאס מערניט ווי א שעה קלה,
¶8ובקרוב ממש וועט זיין באופן של מנוחה ושמחה וטוב לבב, דער שחרור גמור, און דאס וועט זיין אויך א הכנה צו שחרור גמור פון אידן פון מבי גלותא, פון דעם גרויסן בית האסורים פון גלות, און נאך אין זמן הגלות גופא פון די בית האסורים פון מדינות וואס ווערן אנגערופן מאחורי מסך הברזל,
¶9וואס דארטן איז דאך בדוגמא פון א בית האסורים, אין א גרויסן בית האסורים, וואס דאס איז דער 'כללות ענין' הגלות, אז כאמור גרייטן זיך צו אט דעם מבצע, ובמיוחד בנוגע צו בית ערופים ובית האסורים, ובמיוחד בנוגע צו אט די וואס געפינען זיך אין דעם אופן וואס זיי זיינען מגין על 'ארץ הקודש' ועל עם קדוש,
¶10בכל מקום שהוא, עאכו' כמה אין 'ארץ הקודש' עצמה, ארץ ישראל לגבולותי', אין די גבולות השלימים פון צפונה ”ימה וקודמה וצפונה ונגבה”, און בקרוב ממש אין אן אופן פון ירחיר הוי' את גבוך, עאכו' כמה נאך בזמננו זה אין ארץ ישראל לגבולותי',
¶11און צוזאמען דערמיט און נאך פאר דערויף, ו”מצוה גוררת מצוה” ס'איז א תועלת אויך אין מבצע חנוכה, בשעת מ'טוט און מ'וועט טאן נאכמערער אין די שאר המבצעים, אנהויבנדיק ווי גערעדט פריעך בארוכה אין מבצע חינוך, אין מצוה אהבת ישראל, און מבצע תורה, און מבצע תפילין, און מבצע מזוזה, און מבצע צדקה, ”בית מלא ספרים” יבנה וחכמי',
¶12די מבצע פון נרוץ שבת קודש ויום טוב, פון די מצוה פון כשרות האכילה ושתי, און די מבצע פון טהרת המשפחה, און ווי כאמור לעיל אין דעם מבצע שהזמן גרמא די הכנות און דורכפירן בפועל דעם מבצע פון חנוכה.
¶13ובהקדמה לזה, אט די וואס דארפן נאך ממשיך זיין און משלים זיין אין די התוועדות פון י'ט' כסלו, און די שבת הבא לאחרי זה, וואס דעמאלט איז דאך טרח אין י' ת' כסלו וועט ער קומען צו אן עלי' גדולה יותר אין דעם שבת ”טרח, בערב שבת יאכל בשבת”, וואס דאס איז דאך אויך בשנה זו דער ענין פון שבת מברכים ראש חודש שלאחרי זה,
¶14און דערנאך אויך אין די התוועדות פארבונדן מיט ימי חנוכה און ער חמשה די חנוכה און ”זאת חנוכה” און בינתיים אויך דער ענין פון התוועדות פון דעם ראשי חדשיכם זאל דאס זיין די אלע מבצעים בתכלית השלימות, ומתוך שמחה וטוב לבב, און די אלע התוועדות'ן בתכלית השלימות, וואס א התוועדות בשלימות איז,
¶15אז ווען ס'איז ניכר בא די אלע משתתפים א שינוי עיקרי ווי ער איז געווען קודם ההתוועדות און ווי ער שטייט לאחרי ההתוועדות, וואס דאס איז דאך א כלל אז מ'וויל בוחן זיין בהנוגע צו אן אסיפה, בהנוגע צו א קאנווענשען,
¶16צי דאס איז געווען אן אסיפה און א קאנווענשען הראוי' לשמה אדער חס ושלום ניט אזוי איז די איינציקע בחינה איז, דער ”המעשה הוא העיקר” אז מ'זעט, אט די וואס האבן זיך משתתף געווען אין דער אסיפה, און די וואס האבן זיך משתתף געווען אין דער אסיפה,
¶17און די וואס האבן זיך משתתף געווען אין ד אדער ”שמו אשר יקראו לו בלשון הקודש והוא” העיקרי אין דעם כינוס זעט מען אין זיי א שינוי בהנוגע למעשה בפועל, ניט אין דיבור,
¶18'מחשבה טובה' און דיבור טובה און נחלטות טובות, נאר ”המעשה הוא העיקר” אף על פי וואס דער אויבערשטער גיט שכר פאר ”מחשבה טובה” און דיבור טובה, און איז מכריע ”עצמו כל העולם כולו” מיט אלע גוטע זאכן קומט דאס ניט צו ”המעשה הוא העיקר”,
¶19און אן אסיפה, ווי כינוס הראוי לשמו איז די אסיפה און דער כינוס, וואס מ'זעט א שינוי אין דעם משתתף בא אסיפה והכינוס במעשה בפועל לפני האסיפה לגבי לאחרי האסיפה, אז ”כן תהי' לנו” בהנוגע צו יעדער התוועדות, אנהויבנדיק פון די איצטיקע התוועדות און די התוועדות האמורה שלאחרי זה,
¶20כולל אויף שמחות בא אידן, כן תרבנה זאל זיין א שינוי במעשה בפועל.
¶21בנוגע צו מעשה המצוות, וואס ווי אזוי קומט מען צו צו א שינוי אין מעשה המצוות איז דאס פארבונדן דורך לימוד ”שמביא לידי מעשה”, א שינוי ההוספה אין דעם לימוד, וואס די הצלחה בזה איז פארבונדן דורך די התבוננות אין עבודת התפילה,
¶22וואס דאס איז די הקדמה צו ”בית הכנסת לבית המדרש”, ואחת כך ”הינהג בן מנהג דרך ארץ”, דער ענין פון 'קיום המצוות', וואס דאס איז דאך דער דרכו פון ארץ, שרתה לעצות רותינו קונה.
¶23און דאס זאל צוהיילן דעם מבצע העיקרי פון ”כל הבריאה כולה”, וואס דאס איז דער מבצע פון דעם אויבערשטן אליין, וואס ער מאכט עולם על מילואו, ווי ס'וועט זיין אין דער צייט פון אלה תולדות פרף ”וישי הולד את דוד” דוד, דוד מלכא משיחא, בביאת משיח צדקנו בקרוב ממש.
¶24הכנה און דערנאך מלכן רבי'ס ניטא.
¶25ער וועט מען מאכן
¶26א ברכה אחרונה? און ס'איז זיכער מאכן א ברכה אחרונה.
¶27ושמחה טובה וועט מען דאס פארברענגען, ולקרוב ממלפדות, בד-דוקא-דור פון ול-סעבן סעבן סעוועיס סאן פארקעו ביו וכוי, ניו-יארק,
¶28פאר די שמעקפות פליז רייט וקאל ערי קא טו ואן טו, פאר ניין טו, פייו ואו, טענקיו.