פסקה
פסקה rh-ngh1svp0
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-6bkfz7k4
- order
- p
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אז מנהג ישראל איז מען מגלים אכילת גגים לאכילת בשר, ווי ער איז מבאר אז דאס איז א העכערער בירור, במילא איז עד כדי כך אז דאס ווערט למטה א לייכטערער בירור, גייט מען מן הכל אל הכבוד, און דא איז דער ענין פון כבוד דער עיקר בהמשכה פון דעם ו'פון יעקב'ן אין כבוד, ווערט דאס דער ענין פון כבוד כמדובר כמה פעמים, טוב אלא תורה און אין כבוד אלא תורה, וכמדובר בארוכה אויך לפי ערך אין דער התחלת הדיבור בהתחלה פון ליג בעומר, און איצטער דער סיום אין דעם סוף-בסיום וחותם פון ליג בעומר. און יהי רצון, אז ס'זאל גלייך פון דעם סיום און פן לערנען דעם שיעור און מסיים-זיין אויך און אפלערנען דעם דין, אז וויבאלד אז מ'האט שאין דעם בית המקדש וכל הענינים שבבית המקדש, ובמיוחד די קרבנות שלבית המקדש האט מען נאך דעם דיוק, אז זיי זיינען תמימים ומובחרים, און מובחרים מן המובחרים את כל חלבו ממנו, ווי דער רמב ם ברענגט אויך די ראיות שבדבר וכו ועוד והוא העיקר, אז מ'האט גלייך די גאולה האמיתית והשלימה, ולא עיקבן אפילו כהרף עין, ור'שמעון בן יוחאי איז ניט נאר כדא לשמח עליו, און מ'דארף באוויידן אויף אים מיטן אסבע, נאר ווי ער פסק'נט אליין אפ אין מסכתא מגילה, וואס אכתי עבדי אחשורוש אנן און קרוב לסיום וחותם המסכתא, אז בכל מקום שגלות שאה לשכינה עמהם, על אחת כמה וכמה אז מ'גייט ארויס פון גלות, און מ'גייט ארויס טאנצנדיקערהייט, איז דאך פארשטאנדיק בפשטות, אז מ'גייט מיט א ריקוד גדול, צוזאמען מיט עצמות ומהות, צוזאמען מיט אלע ספירות, צוזאמען מיט אלע עולמות, וואס דאס באווייזט דאך אן ענין של ריקוד אויף א שמחה הכי גדולה, בדוגמא פון שמחת חתן וכלה, ווי תיכף ומיד ממש קומט מען צו חתן וכלה ווי דאס גייט אויפן אויבערשטן מיט אידן, און מ'גרייט זיך אויך אין דער המשך פון ספירת העומר, וואס מ'האט שוין געציילט פריער דעם למ'ד שבעולם,
- proofread
- 0