פסקה
פסקה rh-nbrxdx8w
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-crw7evdr
- order
- I
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- און ס'ווערט אויך אין אן אופן פון ואתהלכה ברחבה, אז מ'איז אנגעקומען אין א הר, נאר דאס איז א הר דקדושה, כאמור אתהלכה ברחבה, און אין אן אופן פון סיני, ווי אראפגעבראכט אין תורה אור אויף דעם פסוק, אז דאס איז תושע אז ס'ווערט אפגעשוואכט על ענינים הפכיים, ביחד עם זה האט מען נאך דעם ראשון פון זיי, כדי ס'זאל זיין דער יתרון האור מן החושך, ביז וואנענט אז דאס פועל'ט אויך ווי אידן געפינען זיך, אז חלק אלוקה ממעל ממש, נאר מ'האט נאך צו-טאן מיט רפידים, מיט א מעמד ומצב וואס ס'קען זיין אן אפשריות פון רפוא יודעים מדברי תורה, איז זאגט מען אויך, אז טאקע ויתא מרפידין מ'האט דעם רושם, אבער מערניט אין דעם אופן כדי ס'זאל זיין דער ויתא מרפידין און מ'קומט אן אין הר סיני, אין ויחן לשון יחיד, כאיש אחד בלב אחד און ויחן שם ישראל נגד ההר וואס דאס גייט דאך ההר הידוע, אז דער כאיש אחד ובלב אחד איז בתכלית השלימות אויף קבלת התורה בשמחה ובפנימיות. והימים האלו נזכנים ונעשים ביז אין עשי'בפועל, לאחרי מן הכלה לכבוד הפיור איז דאס כחדשים, דערנאך ווערט דאס חדשים ממש, אז ער טאפט דאס אן אין ממשות, ביז אויך מיטו מים גשמיים און ידים גשמיים, און חלק אלוקה ממעל ממש, מ'וועט ביידע אפטייטשן אין דעם, אז דאס איז ממש אלקות, ובאחד עם זה ממש, אז מ'טאפט דאס אן אויך אין חוש המישוש, והיו עמך ואות את מוריך אין עיני בשר און עיני גשמיות, איז דערביי די אמיתית ענין הראי פון מוריך
- proofread
- 0