Text

¶1אידן, ווי ער האט זיך געזעט מיט איבערגעבן, אז מיר אליין האט ניט קיין קאפן, אין לקרע פון דעם וואלט מען זיך זיין, ס'זאלן קיינע פריגן וים אוכל בטשו אין נאך, ווי ער האט נאך ניט איבער געבן? אזוי ס'איז דאך דער כלל פון פותחין בברכה במשך כל השנה, על אחת כמה וכמה אין טעג פארבונדן מיט דער ראש השנה, ובפרט ערב יום הכיפורים, וואס יום הכיפורים ווערט דאך אנגערופן בכתוב וידור חספל, ווי געבראכט אין לקוטי תורה אויך בשם ראש השנה, איז דאך פון אלע ברכות איז מען מעשטן צוגעפאסט צו דעם נוסח הברכה וואס דער אויבערשטער האט אויסגעקליבן, און בשעת ער האט אנגעזאגט און געגעבן כהנים, אז זיי זאלן בענטשן יעדער אידן און אלע אידן

¶2בכל אות מוצא, אין ארץ הכהנים, ווי ס'איז דאך דא ערטער וואו מ'בענטשט ברכת כהנים כל יום, אדער על כל פנים אויך דארטן, און אויך אין די ספרדישע קהילות, אין חוץ לארץ בכל שבת, און אויך בכל הקהילות איז דאך מתפשט געווארן אין דער פרי, ווען ס'איז ניטא דער חשש פון אן ענין פון וואס דעמאלט איז די דעת סבולא א זיכערע זאך זאל זיין דער ענין פון ברכת כהנים, און דאס זאל זיין בפרעהסי ובקול רם. ודוקא בלשון הכתוב, וואס דאס איז דאך אויך א תנאי אין ברכת כהנים, אז כותב ארוך הוא ווי תורה לערנט אפ. וואס דער נוסח בזה איז דאך, און ס'איז דאך פארשטאנדיק, אז אין דעם נוסח איז אריינגעשטעלט די אלע ענינים עיקריים, און אויך די ענינים וואס זיי זיינען ניט אויף אזויפיל עיקריים, איז, ולכל לראש, אט דאס איז וואס ברכת כהנים טוט-אויף, אזוי איז דאך דער חילוק, אז ס'איז דא דער ענין התפילה וואס טוט-אויף א רצון חדש, איז מען דאך מסיים די ברכת העמידה, סיי בשבת און סיי ביום-טוב און אבילה בימות החול, איז מען דאך מסיים מיט דער בקשה פון יהי רצון לפניך הרצון חדש. און

¶3אס איז דאך אבער א זאך וואס מ'דארף אויפטאן און פועל זיין, און וועט דאס אין דערויף קיין שאלה ניטא, אז מ'טוט דאס אויף עשרת ימי תשובה, וואס דעמאלט איז דאך דער נתינת כח פון דיר שהוי'באמצעו כראול ביותר קרוב, גייט דאך דאס אויף גאנץ עשרת ימי תשובה, על אחת כמה וכמה אין די זמני וואס תורת חיים און תורת אמת האט דאס קובע געווען, אויף די זמני תפילה פון עשרת-הבתשובה, און על דרך זה אויך איז מען דאס מתקן געווען גלייך אין ברכת השחר פון יעדער אידן, האט מען אויך אריינגעשטעלט און געדארפט זיך אויסקלייבן אן ענין פון תורה, האט מען זיך געקענט אויסקלייבן אדער פון עשרת הדברות, אדער שמעי ישראל, דער ענין פון מקבל עליו עול תורה און עול מלכות שמים, און דערנאך מקבל עליו עולי מצוות פון והיו שמים וכיוצא בזה, האט מען דוקא אויסגעקליבן, אז בכל יום ויום, אין תחילת היום, נאך כודש התפילה, אין פרחס השחר, זאל מען זאגן דעם פולן נוסח, און אויך מיט דער הקדמה און מיטן סיום, וואס די הקדמה לזה איז דאך, אז דאס איז דער אויבערשטער, בתורתו הנצחיות וואס איז געגעבן געווארן על ידי משה רבינו,

¶4פון תורה שבכתב, דער ענין און דער נוסח פון ברכת כהנים איז וידבר האדינאו על משה למאור, תבר אל אהרן ולבלמיר ולמיר כהתה וארוכה את בני ישראל עמד להם, יברכך אדנ ואשמריך יאיר אז בני פניז אליך ויפוניך, איתר אז בני פניז אליך יתיר לך שלום, ושמר שמי על בני ישראל ואני אברכם, וואס דאס איז דאך אויך דער סיום און חותם פון ברכת כהנים, מיט די ביידע פירושים בזה, ואני אברכים צו כהנים, און ואני אברכים וואס דאס גייט אויף די אלע וואס כהנים האבן זיי געבענטשט, על אחת כמה וכמה ווי זיי כהנים עצמו, וואס ביי זיי קומט זיך אויך צו אויף אברכים וברכך איז דאס דעמאלט ואני אברכים אז דער אויבערשטער בענטשט אט די אלע, און וויבאלד אז ער שטעלט ניט הייסט קיין פרטים בדבר, איז דאך א זיכערע זאך, אז דאס איז כולל די אלע ברכות המפורשות אין די פסוקים פון ברכת כהנים, ס'איז אבער אויך כולל ואני אברכים, מ'אט יעדער ענין וואס גייט אריין בכלל ברכה געהערט דאך דאס צו מקור הברכות, וואס דאס איז דער אני וואס דאס איז דער אויבערשטער, איז ואני אברכים אז בכל יום ויום, בתחילת היום, כאמור, נאך קודם

¶5התפילה, איז זאגט מען גלייך אט די אלע ענינים, און מ'דעמאנט אויך כל צרכי ישראל בפשטות, ווי אויסגעשטעלט אין די חיי ברכות און עשרים ברכות פון ברכת השחר, און דערנאך זאגט מען נאך אן ענין אז סתם אברכם איז דאך פארשטאנדיק, אז נוסף אז ס'איז דאך א דבר הפשוט אז דאס איז כולל די אלע ענינים המפורשים לפני זה, איז דאס אויך כולל אט די וואס אני וואס לא יתגריא, לא בשומת ולא בשם שם ולא בשם קץ ולא ישרמז אפילו, ווערט ער אנגערופן מערניט אז דאס רעדט זיך וועגן אני, דער ישר האמיתי, וואס דאס איז דער אויבערשטער, ווערט ער דערנאך אברכים און ער בענטשט דאס, און אין אן אופן פון גלייך אין פחילת היום, ווערט דאך דערנאך דער כל היום כולו, לאחרי ווי מ'זאגט ואני אברכים וכל קורא ושונה בתורה, איז הקב'ה קורא ושונה כנגדו, זאגט דאך דאס דער אויבערשטער, די אלע פסוקים, על אחת כמה וכמה דער סיום וחותם פסוקים אלו, ביז אויך דער ואני אברכים איז הקב'ה קורא ושונה כנגדו,

¶6און כנגדו, ניט אין אן אופן של הגבלה, אז ניט מער ווי כנגדו חס ושלום, נאר נאך מערער, אז ס'זאל זיין דער אברכם אין דעם אופן ומהישג יד, און בפי מידו המלואה הפתוחה הקדושה והרחבה פון דעם אני האמיתי, וואס דאס איז כולל אין זיך אויך אנכי, איז דאך אויך אותיות אני אריינגעשטעלט אין דעם ווארט אנכי פאר אדרבא, זיי זיינען די התחלה פון ווארט אנכי און אויך דער סיום פון ווארט אנכי ובפרט נאך אז אויך דער כ'פון אנכי איז דאך אויך דער ראשי תיבות כתר, וואס איז כולל אויך אלע ענינים אין כתר, על אחת כמה וכמה לכתר איז פארבונדן מיט אני האמיתי, וואס דאס איז ביז עתיקא דער עתיקא, וכמדובר כמה פעמים, וואס דאס איז נאכמערער מוסיף ווען מ'טרעפט זיך אין א צרת ימי תשובה ביותו קרוב, און אין א צרת ימי תשובה שטייט מען אין א הכנה, ולאחרי תפילת מנחה פון דער הכנה, צוזאמען מיט די אלע אותיות אל'ף-ב'ת וואס אין זיי האט מען אויך מרמז געווען, ווי אזוי די ענינים הפכיים האט מען אויך די מעלה, אז זיי ווערן אן ענין בתורה ובתפילה, האט דאך דאס אויך די מעלה, אז נעשה לו זכיות ממש און נעשה לו

¶7עולם העשי ביז אין אן אופן האמרה באצבעו ואומר זה, אז ס'ווערט אן ענין של ממשות, אז מ'האט א שנה וואס ס'איז ניט דא די אלע ברכות והצלחות, ווי דערמאנט פריער, און אויך על סדרה הסדר האלף בית, אויך ווי דערמאנט פריער, וואס דער אלף בית שטעלט זיך דאך אויס בכמה אופנים, דער ראשי-תיבות שלו, איינער פון די אופנים איז דאך אויך ווי יש לומר, אז איז כולל אין זיך יעדער אופן, איז כולל אלע איבעריקע אופנים, ווי מ'איז דערביי מכוין אלע אותיות, האאלף-בי,"' נאר מ'קען דאך ניט, מתיחא דציבורא, און כולל כמה טעמים קען מען דאך ניט אויסרעכענען אלע ראשי תיבות'ן וואס הויבט זיך ברכות וואס הויבן זיך אן מיט אן א', ועל דרך זה בנוגע צו בי,"' ביז דעם אות שין און תי", ס'איז אבער כולל אין זיך אין דעם ענין פון שנה וואס מ'דערמאנט, איז דאס כולל אין זיך אלע ברכות וואס הויבן זיך אן מיט אן א', ועל דרך זה אלע ברכות וואס הויבן זיך אן מיט אן תי", און די אלע אותיות שבינתיים, וואס איינע פון די ראשי-תיבות'ן איז דאך אויך, ווי דערמאנט כמה פעמים במשך פון די עשרת ימי תשובה אויך פון שנה זו, וואס איז דאס שנת אראנו נפלאות,

¶8זאל זיין א שנת אורה און שנת ברכה און שנת גדלות און שנת דיצה און שנת הוד והדיו און שנת ועדו טוב און שנת זכיות גדולות און שנת חיים טובים וארוכים, און שנת טובה, בני מדידה והגבלה כלל וכלל, און שנת יעודו טוב און שנת כלכלה און שנת לימוד והצלחה מופלגה, בפרט נאך אז ים כיפור איז דאס מתן תורתינו די לוחות אחרונות, און דערנאך אויך דער שנת מלכות, ובמילא די מלכות פארבונדן בית דוד, וואס דאס איז דאך דער ענין פארבונדן אויך מיט גאולה האמיתית והשלימה, על ידי דוד מלכא משיחא, און שנת ניסים, ובפרט אז מ'קומט דאך פון שנת וואס ירה שתיבות איז געווען ההגה תהי שנת ניסים, און מ'גייט אריין און האט שוין די תשעה ימים ראשונים, און דורך דער סעודה ביום התשיעה האט מען אויך דעם יום העשירי, כמוזכר לעיל, האט מען דאך אויך די עשרה ימים ראשונים של כל השנה כולה, ביז והעשירי יהי'קודש, האט מען דאך אין דערויף די אלע ראשי-תיבות'ן, על אחת כמה וכמה די ראשי-תיבות'ן פארבונדן מיט ניסים, און פארבונדן אויך מיט א רבי'ן נפלשת.

¶9תעות", און על דרך זה אויך דער המשך שבזה דער שנת סימן טוב און שנת עוז און שנת בדות און שנת צדקה און שנת צדיקים, ועמך כולם צדיקים בגלוי, און שנת קדושה און שנת רוממות און שנת ששון ושמחה און שנת תפילה, ובפרט אז דער ענין התפילה איז דאך איקרי גר איז דאך אין יום יום הכיפורים, וואס דעמאלט איז דאך דאס, אף על פי וואס דאס איז די תפילה כל השנה זמנה הוא, ועל דרך זה ענין התשובה וואס ס'איז דאך אויך ראשי תיבות שלו הטי", איז דאך אויך א תשובה יפה כל השנה, ובעיקר איז דאך דא דער קס פון סליחה ומחילה ותשובה איז דאך דאס ביום הכיפורים, וואס איצטער שטייט מען שוין לאחרי תפילת מנחה שהאחדים בזה, און מ'האט דאס אויך דער ענין פון תפילה און תשובה, וכאמור, און על אחת כמה וכמה דער ענין פון כל הנשמה תהללו יצקו וואס דאס איז דאך תהלל אויך א ראשי-תיבות תב און תהילה אויך ראשי תיבות תב, און דערנאך זאגט מען הללוקי, אז ס'איז דאך אויך פארבונדן מיט דעם קאפיטל הידוע פון היינטיקן יאר, פון קאפיטל

¶10פי ט', וואס דארט זאגט ער דאך אויך, כנוצאתי דוד עבדי בשמן קדשי משחתיר, און דערנאך איז מען דאך מסיים ברוך הוי' לעולם עמן ועמים, וואס עמן ועמים איז דאך נצוחייו זיינען גוברים, ובפרט איז בגלוי ווי דאס שטייט אין זמן שמחתנו, אין חג הסוכות, ווי ער זאגט אין מדרש, אז דעמאלט איז נצוחייו בגלוי, און האט מען דאך שוין אויך בפשטות, האט די פשטות, און אויך בכמות, און אויך ברוחניות, עאכו כמה וכמה אין א יאר וואס ער הויבט זיך אן מיט א רעדע נפלאות, דארף מען דאך ניט ווארטן אפילו אויף יום הכיפורים, עאכו כמה וכמה ניט ווארטן אויף זמן שמחתנו, נאר שוין אין ערב יום הכיפורים, ובפרט לאחרי תפילת המנחה, וואס אין דער מנחה איז דאך אויך מוסיף, מערניט ווי אין דער מנחה א תפילה ולקשה וואס זי איז פארבונדן מיט אותיות האלף בית, ואדרבא דער אותיות האלף בית וואס אין דער תפילה איז אין אן אופן של אלף בית כפול, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט כל ענינים פון כפליים, וואס זיי זיינען כפליים לתושי,' און פארבונדן מיט גאולה אמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו,

¶11ווי דערמאנט אויך דער מאמר דברי אלקים חיים הידוע פון י'ג'תשרי, פון מלכתחילה אריבער, וואס הויבט זיך אן פון די געדרוקט שנתפתמו לראשונה, אין אן אופן וואס דאס איז לדורות, ווי דער צמח צדק האט געזאגט דער ענין פון דפוס וואס ס'טוט אויף, ועל דרך זה איז דאך אויך געווען די השתדלות פון דער מיטעלער רבי'ן, אז מ'זאל געבן רחובות הנהר און דאס ארויסגעבן אין דעם די ענינים פון די נקודות פון מתחיל עושין האזרחיים, מיט די תורה פון דעם אלטן רבי'ן בזה, וואס זי איז דאך אויך מיוסב און פארבונדן מיט אותן, וואס דאס איז דאך אויך די דריי טייטשן שבזה, כידוע דער אפטייטש פון בעל שם טוב בזה און דער מגיד בזה, און פון דעם אלטן רבי'ן בזה, ועל דרך זה אויך ווי ס'וועט דערנאך נמשך, נתבאר און במילא אויך נמשך אין די דברי אלקים חייב אין די מאמרי חסידות און שיחות הקודש פון נשיא דורנו פון רבי'ן דעם שווער, וואס אלע ענינים זיינען דאך אלע נתגלה אין אן אופן פון תוקף ומיד ממש, און אין אן אופן פון ממש ממשות, אין דער גאולה האמיתית והשלימה, וואס דעמאלט וועט דאך זיין דער יוצר הוי'ידו און די פנימות

¶12פון אלע שבעה ארצות, און אויך פון אהי'הים, כמדובר לעיל, וואס דאס ווערט דאך נרמת אין דעם ווארט און אין דעם שם יוסף, און אין אן אופן ווי די גאולה קומט גלייך, קומט דאך דאס אין אן אופן פון כל השומע יצחק לי און ס'ווערט דעמאלט ימלות חוק פינון וואס דאס איז דאך ווי בן שיעור המעלות ווען ס'ווערט דעמאלט דער אזי מלות חוק פינון וואס אז איז דאך פארבונדן במיוחד מיט דער גאולה, אז ישיר משה, וכמדובר כמה פעמים, און ס'ווערט אויך די המשכה אין אלע ענינים רוחניים און אלע ענינים גשמיים, וואס יעדערע פון זיי, וכללות כולם, יחד, הויבט זיך אן מיט אן אות אין אלף-בי ת, און אויך כללות כולם די כללות פון דעם אלף-בי ת, און ס'ווערט אויך, ווי דערמאנט פריער אין דר שתפק, תיבות פון די שנים דערמאנט איינע פון די ראשי-תיבות'ן, אז דאס זאל אלץ נתגלה ווערן תיכף ומיד ממש, נאך קודם תפילת כל נדרין, און נאך קודם דער אכילת הסעודה השני וואס זי איז דאך פארבונדן מיטן תענית פון יום הכיפורים, כמוזכר לעיל, און נאך קודם צו א הכנה צו דער סעודה, וואס מ'עט דאך די סעודה כמנהג ישראל דוקא לאחרי תפילת המנחה,

¶13וכמוזכר כמה פעמים, און ס'ווערט אויך די הקדמה קרובה צו די סעודה פון שור הבר און לבייתן וואס יעדערער פון אונז בתוך כלל ישראל וועט דאס האבן תיכף ומיד, ווארום לא יקבום אפילו כהרב עין, און דערנאך האט מען די סעודה בגשמיות, און אויך די סעודה ברוחניות, ואדרבא, כמבואר אין חסידות און אין פסק-דין פון רמב״ן, אז דער עיקר איז גאר אין גשמיות, בדוגמא ווי דער עיקר השכר איז נשמות בגופים דוקא, כמוזכר לעיל, ועוד והוא בעיקר, אז תעמי'חיים זכוי יהי רצון אז דאס זאל אזוי זיין תיכף ומיד, אין די סעודה וואס מ'גייט איצטער עסן, זאל דאס אויך זיין אין דער סעודה, על דרך ווי אין סעודת שבת, וואס בשנה זו הויבט זיך דאך אן איז דאך יום כפר חל ביום השבת, זאל אויך זיין תעמי'חיים זכו בפשטות זייט דאך דאס אויף די סעודה, אויף די טעימה וואס מ'האט ערב שבת, וואס דאס איז דאך ביום הששי למעשה בראשית, דער יום בריאות אדם הראשון בפשטות איז דאך געווען ביום הששי, און דוקא אין אן אופן דער טעם בזה אז הכל מוכן לסעודה זאל אזוי זיין שוין תיכף ומיד אז דאס איז מוכן לסעודה, פארשפארט בעטן אויף דעם, ס'איז שוין אפגעטאן געווארן גלייך פון ראש השנה,

¶14פון דער שנה וואס דער שתיבה שלו איז אראנו נפלאות, ובפרט אז ס'קומט דאך לאחרי שנת ניסים, וואס זי קומט לאחרי שנת פון תשמוד ידיך וואס זי קומט לאחרי שנת פון תשמר און תסמך, און שנת אויך געווען א שנת הקהל, און דאס ווערט א הקדמה קרובה, ותיכף ומיד ממש, אז ס'זאל זיין די מצות הקהל", צום אלעם ערשטן, אז דער אויבערשטער אליין איז מקיים די מצוה, און איז מקהל את העם האנשים והנשים והטף, און איז מקהל און ברענגט זיי אלעמען בתוכף ומיד ממש לארצנו הקדושה, און דארטן ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש, אין דער עזרה, וואס זי שטייט דאך פארבונדן מיטן קודש הקדשים, וואס דארט איז עיקר עבודה ביום הכיפורים, האט מען דארטן האמנשים והנשים והטף, ועל דרך ווי ס'איז געווען בזמן המשנה, בזמן ווען מ'האט מקיים געווען הקהל בפשטות, צוזאמען מיט קריאת המלך, איז דאך דער דין בזה, אז כשומע מפי הגבורה זאל איצטער זיין אין דעם ערב אין מקיפור ניט סתם כשומע מפי הגבורה, נאר שומע כל אחד ואחת בתוך כלל ישראל מפי

¶15הגבורה, ביז גבורה איז דאך אויך כולל א תואר פון דעם אויבערשטן, כולל אויך דער תואר הכי גדול והכי גבעון פון דעם אויבערשטן, וואס דאס איז דאך אויך דער תוכן פון דעם תואר און דער מיינונג פון דעם ווארט גבורה און דאס זאל זיין אבער דוקא אין אן אופן מפי הגבורה, וואס דער ענין פון פה איז דאך, אז דורך די מוצאות הפה, קומט דאס אראפ אין דער ה'נברא העולם הזה על אחת כמה וכמה אז דאס קומט אראפ אין דעם יווד שבו נברא העולם הבא. ובפרט נאך, אז ביום הכיפורים ווערן דאך מתאחד ביידע זאכן צוזאמען, ווארום מ'האט דאך דעמאלט דער ענין פון אכילה און שתי'אין ערב יום כיפור, וואס איז פארבונדן ביעכל ושעתו ביום הכיפורים, און אויך דער ענין ווי דאס איז ביום הכיפורים, כמוזכר לעיל. און יהי רצון, אז תיכף ומיד ממש זאל מען האבן, כאמור, אז מ'זאל שוין אורח-זיין מפי הגבורה, תורה חדשה מאיתי תצא, מפי הגבורה, און ס'קומט ארויס אין אן אופן, אז יעדער איד און אלע אידן, אנשים נשים ותרפוטו כלל ישראל, שטייען אין עזרה פון בית-המקדש, וואס דארט איז דאך אויך, בסמיכות

¶16מקום צו והשיבה שופטייך הראשונה, וואס די שופטייך האבן שוין אפגע'פסק'נט נאך אין פתילת השנה, אז ס'וועט זיין א שנת אורה ביז שנת תורה און תשובה ותפילה, ווי דערמאנט פריער מיט די אלע ראשי-תיבות'ן, זאל דאס מקויים ווערן ווי ס'שטייט דאך אז דערנאך פאקט מען דאס פאנאנדער אין די ימים שלאחרי ראש השנה, פאקט מען דערנאך פאנאנדער די אלע ברכות פון ראש השנה, און מ'פאקט דאס פאנאנדער אין אן אופן אז דאס ווערט נכסם ובישותו של כל אחד ואחת, במוזכר כמה פעמים.

¶17טובת גדולת ושנת געותי טוב ושנת כפליים לתושי און שנת לימוד בהצלחה ובלגה אין דער תורה חדשה, און שנת מרומים ושנת מלכות בית דוד, כמוזכר לעיל, און שנת ניסכים ושנת נפלאות ושנת סייעתא דשמיא, אין פארשטיין דעם תורה חדשה מאיתי פוטרי דארף מען דאך אויך האבן די סייעתא דשמיא, וואס דאס איז נאכמערער מוסיף אין דאס וואס מ'פארשטייט מצד עצמם, איז דאך אויך דאס א יעתא דשמיא, וויבאלד אז ס'איז דאך אט די תורה חדשה איז לא ילמדו עוד איש את רואה ככולם יודו אותי און מ'וועט לערנען און הערן און דערהערן און הערן פון מפי הגבורה כמוספר לעיל, ועוד והוא העיקר, אז די אלע ענינים וועט מען ממשיך זיין תיכף ומיד ממש, בתשיעי'לחודש, וואס דאס איז דאך די הכנה צו עשירי יהי'קודש אלע-ערליי ענינים פון עשירי, כולל אויך די עשירי בחודש תשרי, און שנת נשיא ושנת נפלאות און אראנו נשיא ונפלאות, ווערן זיי אלע ניכל אין אן אופן דוקא פון אכילה און שתי אז דאס ווערט א דם ובשר כבשרו, און טאפט דאס אן אויך בגופו הגשמי, אזוי ווי ער עסט בגופו הגשמי, און ס'ווערט דם ובשר

¶18כבשרו, אין דם ובשר כבשרו אויך א גשמי, און מ'האט די ביולע ענינים צוזאמען סיי די מעלות הגשמיות און סיי די מעלות הרוחניות, און סיי דער עיקר דער מעלה הגשמית, ווי דאס ווערט אויך נתגלה אין דעם שבט וואס מ'זאגט אויף יום הכיפורים, אז מ'האט דעם יום הכיפורים אין דער אכילה און שתי'גשמיות, וואס מ'עסט אלס הכנה לזה, זאגט מען דאס אלס א מעלה והוספה אין דעם יום הכיפורים, און יהי רצון, אז דער יום הכיפורים וואס הויבט זיך אן אין א קורצע וויילע לאחרי דיבור זה זאל דאס אויך זיין בדוגמא ווי ס'איז געווען דער יום הכיפורים כשנברא דער בית שלמה, בית מקדש ראשון, וואס דעמאלט איז דאך געווען די אכילה און שתי'ביום הכיפורים, ויצאה בת קול ואמרו, אז מ'האט געבענטשט פאר דעם עסן ביום הכיפורים,

¶19צוליב דעם וואס מ'האט געגעסן ביום הכיפורים, וואס יש מקום לומר, אז וויבאלד אז די גאולה האמיתית והשלימה קומט גלייך תוקף ומיד נאך בערב יום הכיפורים האט מען דאך דעמאלט צוזאמען מיט דער גאולה אויך דעם בית המקדש השלישי, וואס דאס איז מקדש אדנ'כוננו ידיך איז דאך במכל שטן וקל לחומר, אז מה-דאך וואס דאס איז דאך איינער פון יד ג' ג'מדות שהתורה נודשת בהם, וואס דאס איז דאך זמן מתן תורתנו פארבונדן מיט יום הכיפורים, ודוקא די בוחות האחרונות האט מען דעמאלט אויך איינע פון די י'ג'מדות, און דוקא די ראשונה שבהם, איז דאך מקל וחומר, וואס זי איז אויך כולל כל ברכות האמורות, און ווי דערמאנט פריער, אז ס'איז דא דער מנין פון י'ג'מדות, איז דא איינע פון די מנינינים, וואס דער סדר בזה איז, אז דאס איז די מדה ראשונה פון י'ג'מדות הרחמים, און ס'קומט דאך דער יום הכיפורים, איז דאך א יום הרחמים, זאגט אזוי י'ג'מדות הרחמים, וואס אף על פי וואס זיי ווערן אנגעהויבן בשר מדה איז דאך דאס למעלה ממדידה והגבלה, נאר דאס איז ווי מדידה והגבלה איז א חלק ווי מ'זאגט אויף עצמות, אז כשם שיש לו כח הגבולה

¶20איז כשם שיש לוקח הבלי גבול, כך יש לוקח הגבול זאל מען האבן יעדערן אין זיין גבול תיכף ומיד ממש, נאך קודם התחלת יום הכיפורים די שנה זו, און נאך קודם אכילה פון די סעודה השני'ביום זה, כמוסחר לעיל, זאל מען שוין האבן די אכילה און שתי'פון לוויות'ן און שור הבר בפשטות, עאכו כמה וכמה ברוחניות. און דאס זאל זיין צוזאמען הקיצו ורבנו לשוכני עפר, און נשיא דורנו בראשונו, און אלע שוכני עפר'ן פון כל בית ישראל, אנהויבנדיק פון די אבות און אנהויבנדיק פון אדם הראשון, וואס ער איז דאך אויך פארבונדן מיט מרת המכפלה, איז דאך דארטן אויך צווישן די ג'אבות איז דאך אויך דא קרית ארבה, אויך דער זוגר רבי וואס דאס איז אדם וחוי, וואס דארטן איז דאך פארשטאנדיק אז חוי שטייט דארט אין אן אופן פון תיקון, ביז א תיקון וואס קומט לאחרי הירידה פון גלות, איז דאך דאס דעמאלט דער תיקון הכי גדול, ובפרט נאך אז ס'איז דאך עלי'כ מתאים להירידה, און דא איז נאך נאכמער פון מתאים, וויבאלד אז דאס איז א ירידה למטה מטה, איז דאך פארשטאנדיק אז די עלי'איז למעלה מעלה,

¶21ביז גבוהים על גבוהים וגבוהים עליהם, ביז למעלה מכל מדידה והגבלה, וביחד עם זה אויך די מעלה פון מדידה. און בפרט נאך, אז מ'וועט זיך קראגל בכגן זה, און אויך דאס מוסיף זיין בערב יום הכיפורים, אף על פי וואס ס'איז דאך א זמן כתוב המלאכה מרובה, גיט זיך דער אויבערשטער כח יעדער אידן און אלע אידן, אז מ'זאל האבן די אלע ענינים, און ווי דערנאך אין דער המשך המשנה, פסק-דין המשנה, וואס דאס איז דאך אן ענין וואס ס'איז ניט שייך ניט צו זאגן קיין שינויים, וכמוזכר כמה פעמים. און ס'ווערט דער ענין, ווי מ'זאגט אויך אין דער משנה, אז ס'איז דא טאקע א זאך וואס ווערט אנגערופן בשם דין וחשבון, דאס איז אבער א דין וחשבון פון עשרת ימי תשובה, און עשרת ימי תשובה די סיום פון עשרת ימי תשובה, הוא בימצו וכרועה ביאתי קרוב ווערט דאס דער דינג וחשבון אין ביידע ענינים, אין טוב הנראה והנגלה, וביחד עם זה דער טוב וואס ווערט פון אתהפכא עוד והוא העיקר, אז תיכף ומיד ווערט נתהפך דער רגע הקרוב, אנשטאט צו זיין א רגע של גלות, ווערט דאס א רגע של גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו,

¶22מ'דארף ניט ווארטן אז לשנה הבאה זאל זיין בירושלים, וואס דאס איז זאגט מען דאך בסיום פון כל מעת לעת, פון יום הכיפורים, נאר מ'האט דאס ניט לשנה הבאה, נאר תיכף ומיד ממש, בארצנו הקדושה ובירושלים עיר הקודש, ובבית המאודש ובקודש הקדשים, מיט עבודת כהן גדול ביום הכיפורים במיוחד אין דעם יום הכיפורים זה במיוחד בקודש הקדשים, בבית המקדש, ובהר הקודש, ובירושלים עיר הקודש, ובכל ארץ-ישראל, און ארץ-ישראל איז נתפשט בכל הארצות כולם, און דאס איז כולל כל הארצות כולם, מ'נעמט זיי אלעמען מיט, צוזאמען מיט די בתי-כנשיאות ובתי מדרשות ובתי מעשים טובים, לארצנו הקדושה, און דארטן ירושלים עיר הקודש, ובהר הקודש, המקדש, ותוכף ומיד ממש, והוא העיקר. מ'דארף מוסיף זיין נאך א נקודה וואס ס'האט גערעדט כמה פעמים, וואס ס'איז אבער אן ענין שהזמן גרמא, אז גאנץ עשרת ימי תשובה איז פארבונדן מיט תשובה עילאה, על ברך ווי שבת פון כל השנה כולה איז פארבונדן דוקא מיט תשובה עילאה, על אחת כמה וכמה אויף דעם יאר איז דאס יום-טיפור חל ביום השבת, האט מען

¶23אלע מעלות פון שבת שבתים פון יום הכיפורים און אלע מעלות פון שבת פעם אחת אין דעם יום הכיפורים, וואס ער האט דאך ביידע ענינים, שבת שבתים און שבת, ועוד והוא העיקר, אז מ'האט דעם יום שכולו שבת ומנוחה לחיי העולמים, וואס דאס איז דאך אויך מעין און פארבונדן מיט די מצות הצדקה, וואס צדקה ברענגט דאך אראפ דער שבת ומנוחה לחיי העולמים צו דעם וואס דארף אנקומען צו דער צדקה, ועל דרך זה, און וואס יעדער איד דארף דאך אנקומען צו קצות של הקב,"ה הרבבי צדקה פיזל לבין האומות איז תיכף ומיד ממש האט מען די צדקה שלו, אז ער איז מלקט לאחד אחד בית ישראל און שטעלט זיי אלעמען אריין, מתוך שמחה וטוב לבב בכל חלקם, צוזאמען מיטן חילוק שבעולם, שלהם, צוזאמען מיט כל בני ביתם, וואס דאס איז דאך אויך דער ענין פון יום הכיפורים, עבודת כהן גדול ואף על פי שמפרישים אותו דארף דוקא זיין אין אזא אופן אז ער האט א בית כפשוטו, ביתו זו אשתו וכו'וכו כמדובר כמה פעמים ועוד והוא העיקר, אז פון דעם דיבור בכלל זה קומט דאס אראפ אין פועל ממש, אז צוזאמען מיט דער אכילה וואס מ'גרויסט

¶24זיך איצטער עסן וואס די נשי ובנות ישראל האבן דאס שוין אנגעגרייט, אדער שוין אנגעגרויבן, אנגעהויבן די הכנות צו אט דער אכילה זאל אויך זיין אין דער סעודה עצמה די סעודה פון שור הבר, און פון לווייתן און שור הבר בפשטות, פון אכילה ושתי ודם ובשר כבשרו, צוזאמען מיט משיח צדקנו, צוזאמען מיט נשיא דורנו, ביז צוזאמען מיט כהן גדול משה ואהרן עמהם וואס משה איז דאך אויך געווען א כהן גדול זאל דאס אלץ זיין בארצנו הקדושה, כמוזכר לעיל בפשטות, און על דרך זה אין ארצנו הקדושה אין ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש ובבית המקדש און אין קודש הקדשים, אז מ'וועט זען עינינו סורנו וזכרזינה עינינו בשובך לציון ברחמין וועט אויך זיין דער תחזינה די עבודת הקודש פון דעם כהן גדול של דורנו אין קודש הקדשים ביום הכיפורים זה, צוזאמען מיט די אלע ענינים וואס ער האט אויפגעטאן, וואס זיי שטעלן זיך אויך אויס אין אן אופן פון אן אלף ווי אריינגעשטעלט אויך אין מחזור א דבר הפשוה לכל נפש, וואס ס'איז דאך אויך כולל אין זיך דעם עיקר, אז ס'זאל זיין

¶25דוקא אין אן אופן וואס כל ישביה עלי וואס דעמאלט איז דאך דא אלע תפילות, ס'איז דאך ניט סתם א תפילת ציבור, נאר א תפילה פון כל ישביה עלי סיי מצד המתפלל און סיי מצד דעם מקום און סיי מצד דעם זמן, כמוזכר לעיל, אז דאס ווערט א שנת ניסן ונפלאות און א יום ניסן ונפלאות נאך בערב יום הכיפורים, בפרט לאחרי תפילת המנחה, אז תיכף ומיד ממש אין נענה כל אחד ואחת מהיתנו, אין דער תפילה וואס מ'האט ערשט מתפלל געווען, ותחזינה עינינו לשון עתיד, ווערט דערתחזינה עינינו בפשטות ובהובר, אז מ'זעט בשוב הוי'ציון צוזאמען מיט יעדער אידן און מיט אלע אידן, און הישיב לא נאמר אלא ושב עמו אנכי און ס'ווערט דער אמו אנכי מן המוסר אל המרחב, ובתוכף ומיד ממש.