Paragraph
Paragraph rh-mqtg8f9b
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-wnt24psv
- order
- cT
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- במילא האט מען דאך אויף דערויף יעדערער דעם בית דין, דעם רב שבמקומו, און עאכו כמה וכמה אין די ערטער וואס ס'איז דא א בית דין, וואס דעמאלט האט מען דאך אין די לבנים גופא דער אחרי רבים להטיא שלימות א הוראה, ווי די שלימות פון הוראות פון א בית דין לגבי א רב, און מ'זאגט אויף דערויף, אז וויבאלד א משנה זאגט דאס אן יעדער אידן, ביז אז ס'ווערט אין מנין המצוות, שופטים ושוטים תתן לך בכל שעריך, וואס דער דין איז דאך דאס בנוגע סנהדרין גדולה וכיוצא בזה איז דאס דוקא אין ארץ, משא נכן אז בית דין בכלל איז דער ציווי און די מצוה אויך אין חוץ לארץ, כמובן וגם פשוט, האט מען געזען, פאר אט דעם העכער החודש וואס ס'איז דורכגעגאנגען, אז מ'קען זיך פארלאזן אויף אנשים ונשים וטף שבדורנו זה, וואס האבן דאס אנגענומען אט די עצה טובה מיוסדת על פי שולחן-ערוך, און האבן אזוי זיך אויפגעפירט במשך פון שלשים יום ויותר מזה, און ס'האט מצליח געווען במעשה בפועל, איז דאך א זיכערע זאך אז מ'וועט אזוי אויך ממשיך זיין, אויך להלן, און ניט נאר להלן, נאר אויך בתיד הקרוב ובתיד הרחוק, ביז וואנענט אז דאס וועט ברענגען בתיד הקרוב, דער אשיבה שבטייך וראשונה ויעצייך כבתחילה אז דאס איז שבטייך און ויעצייך, ווארום דאס ווערט אויפגעטאן על ידי מעשינו ועבידותינו.
- proofread
- 0