Paragraph
Paragraph rh-mnhtf478
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-kxvh042p
- order
- FV
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וואס דערנאך קומט איז אויך דא אן ענין של שמחה, ואדרבא נאך א שמחה גדולה יותר, איז דאס אבער א שמחה מסוג אחר לגמרי, וואס דערפאר איז מגיין צו כמה ענינים עיקריים, ווערט דאס ניט גערעכנט אין דעם סוג פון דער שמחה, וואס דערפאר איז דאך אויך זעט מען דאך אין מנהג ישראל תורה הוא, אז דעם אופן ווי מ'שמח בשמחת בית השואבה איז דאס ניט דער זעלבער אופן ווי מ'שמח אין שמיני עצרת, ביז אין אן אופן הכי גלוי, אז שמחת בית השואבה איז פארבונדן אויך מיט בחוץ, ביז מיט בחוץ בפשטות, משא-כן שמחת בית שמיני עצרת ושמחת תורה, איז אף על פי וואס ס'איז דאך מנהג ישראל, אז אויך בשמיני עצרת ובשמחת תורה, איז מען משמח אויך די אחרים, ביז וואנענט אז ס'איז גאר געווען א מנהג בכמה קאילו'ס בישראל, מ'פלעגט גיין בשמיני עצרת, און על אחת כמה וכמה בשמחת תורה, מבקר זיך אין אנדערע הייזער, אדער אויך אין אנדערע מקומות הסמוכים און מוסדות, על אחת כמה וכמה די מוסדות וואו ס'געפינען זיך אידן, וואס זיי פעלט אין זייער תמימות אין בריאות הגוף אדער אין בריאות הנשמה, במילא איז דארט איז נאכמערער מוכרח, אז מ'זאל אהינצו אריינברענגען דעם ענין התמימות, ביז די תמימות ופשטות, וואס דאס זעט מען ווען דאס פועל'ט אויף זיי, און מ'זעט אויף זיי א שמוחל, און פון דעם שמוחל זעט מען אז זיי ווערן פריילעך, און פון דער פריילעכקייט זעט מען אז זיי זיינען פריילעך עד כדי כך, אז זיי זיינען משמח די וואס געפינען זיך מיט זיי צוזאמען, וואס דאס איז דאך אויך די מעלות וואס מ'זאגט אויף משה רבינו, אז טוב עין הוא יבורך כי נתן מלחמה לדקה
- proofread
- 0