Text

¶1איז מער הורא חנוכה, דער אות נתינת מאות חנוכה?

¶2ה' תשן יו טסט.

¶3אזוי, דער נס פון חנוכה איז דאך געווען אין שני ענינים, אין הלכמה און אין הלכות פון פאך השמן, אבער דאס איז וואס ס'איז נקבע געווארן, וואס אויף דערויף מאכן אין דעם שעשר ניסיק און אויף דערויף זאגט מען די מילוי פון חנוכה, וואס דאס איז כהונים כתובים לעולם איז דאס איז אין דעם נס פון נורא, און

¶4ס'איז כמה מקומות דער הנוגע אליהו איז דער ענין פון שמן איז ד ך אזוי בכפשוטו, אין דעם שמן פון חנוכה איז ד ך געווען דער נעסט וו ס מ'ה ט פון אים ריינגעג טן מיט דער מנורה, און דערמיט האט מען געמ כט ליפטע, און ד ס איז געווען ליפטע למעלה מדרך הטבע,

¶5בער ד ס'ה ט זיך נגעהויבן פון טבע, וו רום אויף לילה אחד אויף יום אחד איז ד ך הי' בו לעדליק וואס דערפ ר איז ד ך אויך פון די טעמים פ רוו ס מ'מאכט שמונה ימים הבן אויף וואס צו חל זיין,

¶6ז ער זעט עפע זיין ן אחידין טבע וו סט זוי איז אויך ערשטן אין 'עבודת האדם' איז די זאך וו ס ס'מאכט צלישטיק איז ד ס דער ”נר מצוה ותורה אור” און די התחלה דארף זיך נהויבן אין טבע, בכל פי וו ס תורה ומצוותא זיינען דאך למעלה מן הטבע, ד ס'איז ד ך 'חכמתו ורצונו' של החדש קרותו,

¶7וו ס ער ה ט ד ך ניט וו ס תתך לגמרי שלא אין ענינים פון טבע, בער די ז ך פון תורה איז ניט ווי ס'איז געגעבן געוו רן אין ז אופן, ז ד ס ז ל אין טבע אויפהויבן ד ס און דערנ ך ממשיך זיין אין טבע ד ס וואס למעלה מן הטבע,

¶8בער אן אחידון אין טבע מוז מען ה בן ט ד ס איז דער הוכטו פון תורה און מצוותי וו ס בפרט איז אויך אין עבודה פון אדם, אז אף על שני ושתחו ות העבודה איז ד ך,

¶9איז אין לוקטו אלו ולמצא ווי די לע ברוכות וו ס ד ס איז ד ך דער ענין פון אחד נפש העכער פון צבח, בער די השקלת העבודה ד רף זיין אין ן אופן וו ס ס'איז פ רבונדן מיט צבח,

¶10פון ”מודה אני לפניך” וו ס ד ס איז ד ך הודאה וו ס ס'פ רל נזט זיך צודם ה טעם וזעת ד ס הייסט ן ענין פון ס'איז נ ך אין די נידעריקסטע אופנים פון צבח, און דערנ ך ד רף מען דורכגיין צו דורך דער עבודה פון צעם וזעת,

¶11וו ס דערנ ך דערגרעט מען צו דעם לכל מאדך מ'ז ל רויס פון וואו ער פ ר איז אויך פון 'לימוד התורה' ככנית הלימוד איז ד ך זיין דער קיים לשונו אמרתך כעיני ”אחר התורה בער” ווי זוי קען מען דערצו דערגרייכן?

¶12דורך דערויף וו ס ער לערנט פריער בהבנה והשגה, און מ'לייגט זיך אין דערויף ריין בכל שכלו אין זיין חכמה במרוי דף וו ס ד ס איז ד ך פון די גליכע פנימים שבנפש, דערנ ך קען ער דערגרעסן צו דעם אופן אין תורה, וו ס אויף דערויף ז גט מען דער שם לשון אמרתיך וו ס ער איז מערניט שונא אחרי התורה, וו ס ד ס איז דער הקדוש גלך איז ד ך תורה ושונה כנג.

¶13בפשטות איז ד ך אויך תורה גופא, איז ד ך ד כמה חלקים וו ס ס'ווערן ד ך נגערופן וו ס שם לחם און מים און יים וו ס ד ס גייט ד ך אויף בכללות, אויף איז לוי די תורה און אויף אימות

¶14דער דרך, ווי די גמרא ז גט, וו ס ד ך ז גט זיך אויך מובן כפשוטו, וו רום וויבאלד ז דער אויבערשטער וועט בגעבן אין פרי ניט נאר שעת און רמז און דעות און רמז און דעות נאר אויך צען איז אויב ער ז גט, ז שמועה זו נעה און שמועה זו איננה נאה דער חילוקין פרי געציילט אים און דער חילוקין פרי איז איננה נאה אף על פי וו ס ד ס איז תורה,

¶15בער פ רמז איז ד ך ניט צוגעבארט, איז ד ך דעמ לט ווי די גמרא ז גט קיין הכרף צו כל הזמנים ולפוה געוו רן 'פנימות התורה', בפרט ז והלכות שוקן לערנען מ'זיך ניט אפשטעלן דער מיט לענען, ווי מ'ז ל אים און מעלין צו דין,

¶16בער ד ס איז ניט ווי ס'האט דערמיט ווען דער מענטש טוט

¶17לויט ס'איז ד ך נער מענטש טוט לויט ס'איז ד ך נער מענטש טוט לויט ס'איז ד ך און דערנ ך איז ד ווי מ'קומט דורך דער הנהגה המתונה און די שני סוגים פון יושבי אוהל און בעלי הסקים צו דעם כ

¶18ז מיט דער גרעסטער פסוקות מעשיפים און דורך אויס-עשה הנפש, וו ס ד ס איז די מעלה התרגי היותר האט אים געקען אים.

¶19וו ס ז ד ס איז דער ענין פון בכל מבחר איז ד ך ד סייט ביי פלא את תקפים וו ס ד ס איז ”בכל ממונך” און סייט ביי תורה ותפילה, און ציו לתורה ותפילה, וו ס ד ס איז דער ענין פון ”בכל מדה ומדה” שמאדיק, ס'ז ל ערשט אין העכערטער.

¶20וו ס דערפון איז נ ך פ רשט נדיק, אויף די שדועי-בחור בעלי השכות, ניט פון ביי ריתן לשון וועל, וו רום זייער ענין איז ד ך, ז זיי זיינען נ ך ניט רויס אין איינעם עולם,

¶21נ ר זיי געפינען זיך נ ך אין די ד' אמות של תורה ותפילה, און זייער עבודה ד רף זיין דוקא ווי אויך צוקומען בכל שיעות ובכל שעה צו דעם טארגות פון שמן ולשון וו ס ד ך איז די גזי הליתה רמיני א דרך אין עבודה, אין די עבודה שלמעלה מהגבלה.

¶22אין לימוד אין לימוד מיט חתמדה ושתידה, וו ס ד ס איז העכער פון מדידה והגבלה אין זמן, אפילו פון זמן פון תורה, דער טוב פון כוסלו הישיבה, און אין חלק התורה ליין אין דעם חלק התורה, וו ס ער איז העכער פון מדידה והגבלה ניט נ ר פון עולם נ ר אפילו פון אדם, וו ס ד ס איז דער ענין פון שמן, העכער אפילו פון יין.

¶23פשוטו איז ד ס, ז מ'ז לערנען פנימייק התורה, על ידי הקדמה כעבודת התפילה, אט דעמ לט ווערט אפילו ניט נ ר אין לימוד נגלה דתורה, אפילו כאפילו אין לימוד 'פנימיות התורה', וו ס ווערט ד ס מערניט ווי פון אלקות, און וו ר ס ד רף מען ד ך ה בן די הבטמה פון עבודה תרפילה, נ ר אין 'פנימיות התורה' גופא קען ד ך זיין ן אופן ווי 'פנימיות התורה' ווי ס'ווערט נגערופן בשם גרון וו ס ד ס איז ן ענין פון 'הבנה והשגה',

¶24נ ר 'הבנה והשגה' פון 'פנימיות התורה', כדי ד ס ז ל אים דורכנעמען אינג נצן ד רף מען ה בן פון רזי דורזים, העכער פון 'הבנה והשגה', אפילו פון פון ווי ד ווי ד ס שטייט אין קנינים שבתורה איז ד ך ד ך כלל ופרט איז דערפ ר אין שמן ד די ועבד

¶25רחמי וו ס ד ס איז חכמת משה ושכמית ימה דער כח המציא.

¶26און דערפי לויט ווי איז ”בכל עציבת בי” נפש אין ן אופן פון וואס ד ס איז ד ך לא בטיל וו

¶27ס ד ס איז קניני זיך דער אוהו ז ל ד ס זיין דורכגונגען מיט שמן אין גופא וו

¶28ס ד ס איז דער שמן המנורם וו ס ט ד ס איז אויך, בשעת מ'ד רף ה בן ן ענין וועט שני פטול לעולם, וו ס אין דערויף איז ניטא קיין שינויים, ד רף ד ס זיין אויך קיין דער ענין פון 'עבודת האדם' אין ז ן נפש וו ס ד רף איז ניטא קיין שינויים, וו ס ד רט איז העכער די נפש פון דין גאול ווי די סרי עבלות אויף דערויף ד רף מען ה בן דעם ענין הנפש אין עבודת חוקים, וו ס ד ס איז פ רפונדן מיט עצמו ות הנפש.

¶29און וויבאלד ז מ'איז מפתח, און מ'ז גיט מען פריער אויף דערויף כוחות, וו ס ד ס איז די כוחות וו ס די רבינו נשיאים, די מידי הישובה והמנעמים שלה בהווה אויך,

¶30און זיי ה בן געקעבן כוחות, ז די אלע וועט שוין ריין אין די ד' אמות ז לן קענען בכל יום ויום, ניט נ ר די יום השבת, ס'איז יום-טובי ימים נוראים אפילו 'ימות החול' הבן די זמנים ביום וו ס דעמ לט ה לט מען ב דעם ענין השמן, און דערנ ך איז דער שמן משפע בכל דבר ובכל מקויים, ז ד ך נעמט-רויך די פיר און צוו נציק שעה פון ז' מיט לב, ז ס'ז ל ווערן דבר שמן און ווי ס'רעדט דאס אין סקידות, ז ד ך דערנ

¶31ך עצולה אויף פ רצונדן זיך מיט אין שעה, ווי ער ז גט אין תניא, ז חכמה ידא רטיש אורא ונשיא דערפ רוו ס ד ס איז ”הוא לבדי הוא ואין זו” עשו ז ל דערויף אים זוי זיין בחיי היום גומי און ד רט גיט אים דערנ ך טוב אויף רויסגעויבן די צינדלך ז ל ער מיטנעמען פון דעם שמן און פון דעם שמן ריפה על כל חייו כולם,

¶32און ז ל דורכגיין לבטר תחתי אין ן אופן, ז ביי אים ז ל זיין לפתיק, קיין נר מצוה בתורה אור ומאור שבתורה און ד רט וועט אים מ כט אים אויך לפתיק בכל עניניו בעולם, ז ס'ז ל זיין ”בכל דרכי אחד” האור און ד ך איך נאך דער אלף ליטע געטיילטע יראוינים פון די וכן וזרענען חסידות אין שקל.