פסקה
פסקה rh-mfbm9wbd
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-grg4qdng
- order
- FV
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ניט מ'מעג נעמען אן ענין של קדשים און דערמיט מאכן א קרבן שלמים וכיוצא בזה דארט איז ער קיין באלעבאס ניט, ס'איז קרבן שלמים, אדם כי יקריב מכם קרבן להוי איז דער פירוש פון מכם בפשטות איז דאך מן הבקר ומן הצונו ומן הקוותים פון די אלע דריי ענינים וואס ער רעכנט אויס דארף דאך דאס זיין, בשלימות איז דאס, ווען דאס איז דוקא פון חולין, און אט די חולין פארקויפט ער זיי אין אן אנדערע שות, און אויף דערויף זאגט דער רמב אז ווי אזוי ווערט דער ענין פון מחירה? ג'אופנים, וואס די ג'אופנים איז דאס כסף און שטר און חזקה, וואס דאס איז דאך, כמדובר כמה פעמים, די ג'קוין, כסף אין לשון נכתף נכספתי דער קו הימין, שטר בדוגמא פון מתן תורה איז דאך אן ענין פארבונדן מיט קו שמאל, און דערנאך איז דא דער ענין פון חזקה בג'פעמים הוי חזקה, וואס דאס איז פארבונדן מיט א חוזק הכי גדול, וואס דאס איז דער ענין פון א חזקה, און פארבונדן אויך מיט חוט המשולש. און אויף דערויף זאגט מען, אז ס'איז דא אין דערויף דער ענין פון די דריי אופנים, פון כסף און שטר און חזקה. וואס דאס איז די ג'אופנים ווי אזוי א איד פירט דורך שליחותו בעלמא דין אויף לעשות לו ית ברך דירה בתחתונים, אז מ'מאכט פון די תחתונים וואס זיי זיינען תחתונים איז דורך איינע פון די דריי אופני עבודה, אדער דורך אהבה אדער דורך יראה אדער דורך תפארת, וואס דאס איז די דריי אופנים, וואס כסף און שטר און חזקה איז ער קויפט-ער זיי און נעמט ער זיי פון התחתון שאין תחתון למטה הימנו, און ער מאכט דערפון א חפצא דמצוה אדער א חפצא דקדושה,
- proofread
- 0