Paragraph
Paragraph rh-ma7qzk3k
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-4mk5ay70
- order
- F
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- האבן לכל הפחות למה למה אין ארץ הקודש, כמדובר כמה פעמים. במילא האט מען דאס אויך פארבונדן גלייך מיט א הלכה אין חוץ לארץ, און א הלכה בזמן הזה, און א הלכה פארבונדן אויך מיט כתיבה און מיט א שטר, אין מדיני ממונות, נוסף אויף דעם ענין פון איסורע וואס ס'איז דא בזה, וכמדובר כמה פעמים. וואס דאס איז אויך גיט אויך די געלעגנהייט צום אלעם ערשטן אויף די וואס האבן געשיקט די פדיונות, ובפרט צו יו'ד שבט, איז מען דאך שוין געווען לאחרי זה אויפן אוהל איז שוין א גרויסער טייל פון די פדיונות שוין אויפן אוהל, ס'איז דאך דא נאך מסתמא אזוינע וואס גייען נאך אין וועג, אדער ס איז נאך ניט צוגעקומען אז מ'זאל זיי שוין ברענגען אויף די פדיונות איז דאך אויך שוין דא די חזקה, כמדובר כמה פעמים, אז בשעת מ'שיקט אין א דרך הרגיל בדרך הטבע, און פארבונדן אויך מיט דינא דמלכותא, איז דעמאלט על פי דין האט מען די חזקה אז דער פדיון וועט זיכער אנקומען אין דעם ארט וואו מ'האט אים געשיקט, און מ'האט אויך די חזקה פון כל ישראל בחזקת כשרות, אז מ'וועט ברענגען דעם פדיון צו דעם ארט וואו ער געהערט, וואס דאס איז דער ציון פון דעם בעל ההילולא, ובפרט נאך אז מ'האט דאך אויך די חזקה ווי ס'איז געווען אין די שנים שלפני זה, ובפרט נאך אז איצטער איז דאך די שנת הארבעים, וואס דעמאלט איז דאך נתן הוי'לכם לדעת אויף מתבונן זיך זיי אין דעם ענין וואס מ'לערנט אפ, אז ס'איז דורכגעגאנגען דרייסיק ניין יאר
- proofread
- 0