Text

¶1ובהוספה אויף די ברכות וועגן וועלכע ס'האט זיך גערעדט פריער, וואס זיי זיינען דאך פארבונדן מיט כל ישראל כולם, מיטן גאנצן אידישן פאלק בכל הדורות ובכל המקומות, עאכו כמה וכמה אט די וואס געפינען זיך איצטער אין דעם זעלבן בית הכנסת און דעם זעלבן בית המדרש און דעם זעלבן בית פון מעשים טובים, סידורינו פון רבי'ן דעם שווער, ובפרט נ ך ז זיי טייען ין ין ופה ון ין וו ך ער ין ט ין וועלכן זיי ווערן דער בר-מצוה דער בת-מצוה, וו ס עמולט ווערט זיך מתחזק ביתר שאת וביתר עוז ונתגלה דער חלק אלוקה ממעל ממש וו ס אין זיי, דורך דערויף וו ס זיי ווערן דעם סכו וו ס זיי בן דעם זכות און עם חיוב פון ור ומצוותי סיי נ ם ון סיי נ ים. ון ס'ווערט ויך פון שנת אחד, וו ס ס יז ביגימטריא י ג', ער די הכנה צו אחד וו ס ס יז שנת יב בי בנוגע צו בנות.

¶2יעדערער אויף זיך פון די בר-מצוה, און יעדערער אויף זיך פון די בנות מצוות, דער קיום המצוות, כולל אויך הלכות תורה, וואס נשים זיינען דאך אויך מחוייב בזה, ווי דער אלטער רבי רעכנט אויס בפרטיות אין הלכות תלמוד-תורה שלו, אין סיום וחותם פון פרק ראשון, וכמדובר כמה פעמים. און וועלן אויך מקויים ווערן בא יעדערן פון זיי דער אפטייטש פון מצוה, און ווי ס'ווערט אפגעטייטשט בכמה מקומות, אז דאס איז פון לשון צוותא וחיבור, אז דורך דערויף וואס א איד איז מקיים דעם אויבערשטן'ס א ציווי, ווערט ער נאך מערער בצוותא וחיבור מיטן אויבערשטן, וויבאלד ז ס ווערט בגלוי, דורך זיין מעשה ין מצוות שבמעשה, דער עירע מעשה ין מצוות שבמעשי,"' ועל דרך זי אויך די מצוות וו ס זיי זיינען פארבונדן מיט דיבור, ועל דרך זה אויך די עניני מצוות וו ס זיי זיינען פארבונדן מיט מחשבה, וו ס ד ס זיינען ד ך די ששה מצוות עיקריים פון אהבת השם,

¶3ון יראת ה וו ס ס יז ך ויך כולל מ'גיט חייו ין יום כל התורה כולה, סיי מצוות עשה סיי מצוות ל ותעשה, ועל דרך זי י מונה בהוי,"' ון י לע זעקס מצוות האמורות. ובפרט נ ך ז מ פ רבינ ט ס ויך, וו ס יע ערער פון י בר-מצוה און פון י בנות-מצוה זיינען נ כמערער מוסיף דעם תוקף ההחלטה און דער חיות ההחלטה שלהם, אויף מוסיף זיין נ כמערער ווי מ'ה ט נחליט געווען מיט ר ע ע פ ר דעם, סיי ין לימוד התורה ון סיי ין קיום מצוותי ון סיי לפנים משורת הדין, ון כולל ויך די מצוות וו ס מ'טוט לפנים משורת הדין, מדת חסידות.

¶4ישראל, ז סיי בנו מ בר-מצוה ער בנות-מצוה, זיינען זיך נוהג ין עם ט פון זייער בר-עדער בת-מצוה, ער ויב ס ומט ויס בשבת ויום-טוב, ין עם ט לפני זה ושלחרי זה, מוסיף זיין, מוסיף ויף י צדקה הרגילה, נ ך תוספת מיוחדה צוליב דעם ט ג המיוחד, און צוליב די מאורע המיוחד, ובפרט נאך אז צדקה האט דאך אויך די תכונה האמורה, ונזכר ולעיל, אז דאס איז מזרז די גאולה האמיתית והשלימה, וואס דעמאלט וועט דאך זיין דער ושם נעשה לפניך אלע מצוות, פון יעדער מצוה, אין אן אופן כמצות רצונך בתכלית השלימות, כולל אויך די מצוות וו ס זיי זיינען פ רבונ ן מיטן בי מ ובפרט ין מצוות הקרבנות, און פ רבונ ן מיטן בי מ י ני כוננו ידיך, וו ס עמולט וועט וועט ו ך ויך זיין כל יושבי'עלי ב ווייזט ויך י י ן בי יפיל, ון ער לייבט צוז מען לע זיינע כוחו וו ס ס יז ך יושבי'פון זיין

¶5פרטיות'דיקן רץ י ר ל, לייבט ער וז מען לע ענינים פ רבונ ן מיט יישוב פון עם רץ י ר ל פרטי,˙ וו ס ס ווערט ווערט ויך ויפגעט ן ורך יע ער י ן ון ורך לע י ן, סיי נע ים ובפרט ווען זיי זיינען מחוייב שוין במ וו ס ס יז ך ער ער זכו וו ס ס ען זיין, ווערט ך עמולט ער צוות וחיבור האמור, וואס ערפ ר יז ויך זיינען זיי מוסיף נ כמערער על ער צדקה רגילה, יז כמתנת יו ופי הישג יד, ון בר ון בטוב ובשמחה וטוב לבב, ויך נ ויבנדיק במיוחד ין עם ט פון דעם בר-מצוה אדער בת-מצוה, אדער גלייך לאחרי זה אדער לפני זה, אדער ביי די ז כן צוזאמען ויב ס ומט ויס ב ויום טוב. ווי עוד וואו עיקר, ז ס יז נ כמער מזרז י גאולה מיטית והשלימה, ז זי ז ל זיין תיכף ומיד ממש, וו ס עמולט וועט מען זיך מ יים זיין לע מצוות בתכלית השלימות, ובלשון מור כמ ו ר ונך וו רום ס'וועט זיין ויך י מצוות התלויות בארץ, און ס'וועט זיין ויך

¶6ניט בלייבן קיינע שיריים פון ענינים מנג ין, במיל וועט ס זיין ער ר ון ויך ב לוי ביי י ן, וועט זיין מערניט ווי ער ר ון ויף לערנען ור ון ון יים זיין מ וו ון ט ן ס ויך ב י ור, מיט הידור מ ו ון נ ך מוסיף על ז וויב ל ז הידור מ ו יז וין ויך ין ין ין ולחן-ערוך, רף מען ד ך בן דער מהדרין מין המהחים רין כמדובר כמ פעמים. ועוד והוא עיקר, ז ס'ז ל זיין דער מהדרין מן המהדרין בנוגע צו מעשינו ועבודתינו וועט זיין גלייך, און נאך קודם לזה, די החלטה בעצמו, ער ברענגט שוין ר פ דעם מהדרין מן המהדרין פון דעם אויבערשטן כביכול, אין ברענגען די גאולה אמיתית והשלימה, ולא עיקבם אין ן אופן פון מהדרין מן המעזרין, במילא יז לו יקבן אפילו כה רף עין, ון מ'ה טוקף ומיד די ג ולה אמיתית והשלימה, און מ'ה טוקף ומיד עם ענני שמיא, ובפרט די בריו מ ון בנות מ ו בר ונו, לס י וו ס זיינען ערשט ריין ין עם חיוב מ ו מן התורה, און חביבין דברי סופרים און חמורין דברי סופרים

¶7וכמדובר כמה פעמים. ועוד והוא העיקר, ז מ ט ד ס תיכף ומיד ממש, ון מ ט גלייך בניסן נגאלו ובניסן עתידין להגאל, מ טייט ין כח ניסן, ון מ ט ד ך נ ך אויך כ'ח'ניסן און כ'ט'ניסן און לעמיד ניסן, וו ס ס יז אויך יום פון ראש חודש, פראווענט מען שוין די ד'ד'אטעוועלענטעווען די כח'ניסן און כ'ט'ניסן און לעמיד ניסן, ריי טעג בארצנו הקדושה, בנערינו ובזקנינו ובבנינו ובבנותינו, און מ'איז אויך עולה לרגלים, ווי ס'שטייט אין מדרש על עתיד לבוא וועט זיין די עלי ניט נ ר אין די ג'רגלים נ ר אויך בשבתות ובראשי חדשים, אנהויבנדיק פון ראש חודש עיר גלייך דעם ערשטן ט ג שבו, במילא דארף דאס אויך אזוי זיין ין י הכנה לזה, וו ס ס יז עם ערב ר ו יז. ועל רך ז ויך, וביתר שאת וביתר עוז, ווען מ ט עם כח פון ג נז חו ניסן, וו ס ס ט זיך וויי נו ןען, ניסי ניסים נסע לו על רך ווי יע ע ער בר-מצוה ון ב מ ווערט ויפגעהויבן וו רך זיין ווערנ י ן בר-מצוה דער ב מ ווערט זיך ויפגעהויבן,

¶8ביז הרמה למעלה מהרמה, וכמדובר כמה פעמים. ועוד והוא העיקר און די שליחת הצדקה וואס מ'גיט יעדערן צו פון אייך, איז נאכמער מזרז די אלע ענינים, אז מ'האט דעם גאנצן כח פון ניסן נאך אין די לעצטע רגעים פון כ'ח ניסן,

¶9דער יום כף ט אין חודש ניסן ניסים, און אויך דער יום שלשים אין חודש ניסן, און אויך דער ראש-חודש פון חודש עיר, כאמור לעיל רשי תיבות אברהם יצחק יעקב רחו, וואס דאס איז דאך כולל שלשה אבות און כל ד'אמות, והקיצו ורננו שוכני עפר והן בראשם. און מ'געפינט זיך תיכף ומיד נאך אין כ'ח'ניסן, עאכו כמה וכמה אין די טעג לאחרי זה, ילכו מחיל אל חיל, ביז יראו אל אלקים בציון כפשוטו, בציון, וואס דאס איז דאך דער ציון עירי, ירושלים, און דארטן גופא בהר הקודש, און דארטן גופא בבית המקדש השליש, ישי, ותיכף ומיד ממש.