טקסט

¶1ווי מ'טרעפן זיך אלעמאל אין דער צייט אין יאר איז דאך דאס אין חודש אלול, וואס חודש אלול איז דאך דער חודש וואס דעמאלט מאכט מען דעם חשבון ווי מ'האט זיך אויפגעפירט די חדשים פון דעם יאר וואס זיינען שוין דורכגעגאנגען, וואס דאס גיט נאכמער צו שטארקייט ווי אזוי מ'זאל זיך אויפפירן אין די טעג פון דעם חודש אלול, וואס קומען איצטער אן ביז דעם טאג פון ראש השנה, וואס דער גוטער חשבון אין דעם, אדער בשעת אפילו אז מ'דארף עפעס נאך מוסיף זיין, צוגעבן אין דער פריערדיקער הנהגה, האט מען דאך נאך איצטער דריי וואכן אין חודש אלול, וואס דעמאלט איז דאך דער מלך בשדה האט מען דאך די רחמים פון חודש אלול, און אויך דער צושטאנד וואס מ'געפינט זיך צוזאמען מיטן מלך מלכי המלכים הקב'ה אין פעלד, בצוג, צו דעם מעמד ומצב וואס אידן האבן, אז ס'קומט דער ראש-השנה, און חודש תשעה לאחרי זה,

¶2וואס דאס איז דאך א חודש אנגעפילט מיט ימים טובים, און הויבט זיך אויך אן מיט ימים טובים פון ראש השנה, ובפרט נאך היינטיקן יאר איז גלייך נאך די צוויי טעג ראש השנה האט מען דאך אויך דעם יום השבת, און אזוי אויך דערנאך, אין די צוויי טעג פון סוכות, האט מען גלייך נאך דערויף אויך א יום השבת, און דערנאך אויך אין ענדע פון סוכות, גלייך נאך די צוויי טעג פון שמיני עצרת און שמחת-תורה, האט מען אויך א דריטן טאג, וואס דאס איז א שבת'דיקער טאג, און ווי מ'זעט דאך יעדערן פון אייך און מ'זעט אויך ערוואקסענע אז א הנהגה, אן אויפפירונג, די וועלכע מ'האלט אן דריי טאג נא כאנאנד, די זעלבע הנהגה, באקומט דאס א שטארקייט, אדער אין לשון קודש איז געדרוקט א חזקה, אז דאס גיט-צו נאכמער שטארקייט, מ'זאל זיך אזוי אויפפירן אין די טעג נאכדעם, און וואס נאכמערער די ידיעה דער וויסן אז ס'קומען

¶3אן דריי טעג נאכאנאנד, וואס דעמאלט האט דאס שוין באשלאסן יעדערע פון אייך, ווי זי זאל זיך אויפפירן די דריי טעג, און במיוחד ווען דאס רעדט זיך וועגן מיידעלעך און וועגן מיידעלעך איז דאך באוואוסט דער מנהג, אז אפילו גאר קליינע מיידעלעך זיינען זיך נוהג אז ערב שבת און ערב יום-טוב זיינען זיי צינדן זיי אן און מאכן ליכטיק די גאנצע הויז אין וועלכע זיי געפינען זיך, אין צוגאב אפילו אז די מוטער צינד באזונדער, און דער תחתר באזונדער, איז דאך דער מנהג ישראל אז צום אלעם ערשטן צינדט אן די קליינע מיידעלע, די קליינע טאכטער, און די טאכטער בכלל, און ערשט דערנאך צינדט אן די מוטער, במילא איז די ערשטע וואס מאכן ליכטיק די גאנצע הויס, מיט נר מצוה ותורה אור, מיט ז ליכטיקייט אויף וועלכע יעדער מיידעלע מאכט ברכה, אשר קדשנו במצוותיו וצונו, אדער פון נר של שבת אדער פון נר של יום טוב, איז דאך דער אפטייטש, אדער ווי דערמאנט, און מיט א לשון ברכה, אז זי בענטשט ער מיט און דאנקט אפ דערמיט דעם אויבערשטן,

¶4וואס ער האט אונז אנגעזאגט, אז די טעכטער און די מיידעלעך און אויך די ערוואקסענע פרויען זאלן מאכן ליכטיק יעדער אידישע הויז, אז זי זאל שיינען מיט א ליכטיקייט וואס איז פארבונדן מיט שבת און מיט יום-טוב, ובמיוחד אז ס'רעדט זיך וועגן דעם שבת און דעם יום-טוב,

¶5השנה, אז דער גאנצער יאר ווערט דערנאך ליכטיק, מיט א צוגעגעבענע ליכטיקייט, ווען דער יאר הויבט זיך אן מיט דריי טעג נאכאנאנד אנצינגען נר שבת און נר יום-טוב, אדער ווי דער סדר איז נר יום-טוב און דערנאך דעם נר שבת, ווארום שבת קומט דאך נאך ראש השנה און קומט אויך נאך ימי הסוכות און נאך די טעג פון שמיני עצרת און שמחת תורה. און דיר וויסן וועגן דערויף, אז אזוי וועט דאס זיכער זיין דערפאר וואס יעדערער פון אייך האט באשלאסן שוין איצטער, אז זי וועט דאס אזוי טאן איז דאס גופא איז שוין ממשיך, און ברענגט דאס אראפ דעם אויבערשטנ'ס ברכה, אז די וואס האט אזוי באשלאסן זאלן באקומען נאכמערער ברכות אין צוגאב צו אלע ברכות וואס דער אויבערשטער בענטשט יעדער אידן, סיי אנשים סיי נשים און סיי טף, אפילו גאר קליינע, פארקומען זיי אן עקסטרא ברכה, א תוספת ברכה, וואס דורך זיי קומט-צו די תוספת ברכה פאר די אלע מיטגלידער און פאר דער גאנצער משפחה,

¶6און דאס ברענגט אראפ די ליכטיקייט פון תורה ומצוותי צוזאמען דערמיט ברענגט דאס אויך ליכטיקייט אויך כפשוטו, אז מ'האט א ליכטיקן לעבן, סיי בגשמיות, ניט וויבאלד אז מ'האט א ליכטיקן לעבן ברוחניות, און מ'האט א געזונטן לעבן, ווארום ס'איז ניטא קיינע זאכן וואס זיינען ניט ליכטיק פון אלע זאכן פון א אידישן לעבן, אין ליכטיקן אופן, אין צוגאב צו די רוחניות'דיקע ליכטיקייט, אויך די גשמיות'דיקע ליכטיקייט, אז ווי ס'פירט זיך אויך דער מנהג ישראל, אז שוין פון ראש-חודש אלול ווינצן זיך אידן יעדערער אז מ'רעדט מיט צווייטן, ובפרט קינדער אז זיי רעדן מיט חברים אדער מיט חבר'טעס, אז מ'זאל האבן כתיבה וכתיבה טובה אויף דעם גאנצן יאר וואס קומט דערנאך אן, ובפרט נאך אז היינטיקן יאר ענדיקן זיך אין חודש אלול דעם שנת חמישים, וואס ווי אידן האבן דאס מפרש געווען איז דאס איז א ראשי-תיבות, אז תהי הי'תהי שנת ניסים דער יאר וואס גייט אוועק דער פופציגסטער יאר, און ס'הויבט זיך אויך דערנאך

¶7אן דער ראש השנה פון דעם איין-און-פופציגסטן יאר, וואס דאס איז ווי דערמאנט אויך ס'קומט-צו אן אלץ איז ווערט אויך דער ענין פון ארנו ניסים אדער ווי דער לשון פון פסוק איז ארנו נפלאות אז דער אויבערשטער האט שוין צוגעזאגט, אז ס'וועט זיין א ספעציעלע נפלאות פארבונדן מיט דעם יאר וואס ס'קומט אן, ובפרט נאך אז ס'דארף דאך זיין א הוספה, א צוגאב, נאכמערער ניסים ווי ס'איז געווען אין די שנת החמישים, איז דאך פארשטאנדיק, אז אויב נאך אין שנת החמישים האט מען דאך די האפענונג, און די שטארקע האפענונג, אז זיכער וועט זיין די ליכטיקייט פון די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, וועט מען דערנאך אויך האבן דעם המשך פון די הוספה בזה, אז נאך דערויף וועט מען האבן אלץ מערער און מערער ניסים ונפלאות מיט יעדער טאג פון שנת החמישים ואחת. וואס דאס וועט אויך צוגעבן נאכמער ליכטיקייט ווי ס'פירט זיך ביי א מענטשן, אז בשעת ער האט א זיכערקייט אז אין דער נעקסטער צוקונפט, אז אין די נעקסטע וואכן און חודש וועט אים דער אויבערשטער באווייזן אלץ מערער ניסים

¶8ווערט ער שוין זיכערער בא זיך, און אזוי משפיע ווירט אזוי אויך אויף דער גאנצער משפחה, אז זיי זאלן אויך זיין נאכמער שטארק בטחון אין דעם אויבערשטן און נאכמער שטארק אין דער אויפפירונג אין דעם אויבערשטנ'ס וועגן, ובפרט אין דעם אויבערשטנ'ס וועגן וואס זיי זיינען פארבונדן מיט דער ליכטיקייט פון מצוות, חוד אין דער ליכטיקייט וואס ס'איז פארבונדן און אפגעגעבן ספעציעל צו אידישע טעכטער, ביז צו גאר קליינע אידישע מיידעלעך, אז זיי זאלן מאכן ליכטיק די הויז, וויסנדיק אפילו אז דערנאך וועט אנצונדן די עלטערע שוועסטער און וועט אנצונדן איר מוטער, האט זי דעם זכות און דוקא זי הויבט אן אויף מאכן ליכטיק די גאנצע הויז, און דערביי שטייט איר מוטער און האט א הנאה וואס דער אויבערשטער האט איר געבענטש מיט אזא גוטער טאכטער, און די טאכטער האט מערער נאכמער הנאה, וואס אין צוגאב וואס זי איז מקיים כבוד את אביך ואת אמך,

¶9און על אחת כמה אז זי איז מקיים דעם ציווי אויף מכבד זיין דעם אויבערשטן דורך מקיים זיין זיינע מצוות, אז שוין פון אנהויבס פון חודש אלול, ובפרט נאך אז אין חודש אלול האבן מען דאך שוין דורכגעגאנגען זיבן טעג פון חודש אלול, במילא האט מען שוין א זונטיק וואס איז פארבונדן מיט אלול, און אזוי אויך א מאנטיק און א דינשטיק און א מיטוואך און א דאנערשטיק און א פרייטיק, און זיכער אויך א שבת, וואס זיי זיינען דורכגענומען מיטן רוח און מיטן גייסט און מיט דער ליכטיקייט פון חודש אלול, וואס אלול איז דאך א ראשי-תיבות, אני לדודי ודודי לי, אז דאס איז א גאנצער חודש, וואס אט דעמאלט איז יעדער איד זאגט אז ער געפינט זיך צוזאמען מיט'ן אויבערשטן, און מיטן לשון פון דעם פסוק אני לדודי, און וואס נאך מערער, אז זיין אויפפירונג און איר אויפפירונג אזוי פועל גלייך, אז ס'זאל זיין דער דודי לי אז אזוי פירט זיך אויף דער אויבערשטער מיט יעדערן פון אידישן פאלק,

¶10און זיכער אזוי מיט יעדער מיידעלע אדער מיידל אדער טא כטער אדער ערוואקסענע פרוי, וואס זי האט מקיים געווען די מצוה, ווי דערמאנט פריער, אין היינטיקע יאר, דריי טעג נאכאנאנד אין אנהויבס יאר, און אזוי אויך דריי טעג נאכאנאנד אין דעם אנהויבס פון די ערשטע ימים-טובים פון יאר, וואס דאס איז דער חג הסוכות, און דערנאך אויך דער אפשלוס פון חג הסוכות אויך דריי טעג נאכאנד, וואס דאס איז חודש שמיני עצרת און שמחת תורה און יום השבת. און דער וויסן שוין וועגן דעם אלעם, וואס דאס ווייסט איר דאך זיכער, זייענדיק מיידעלעך וואס האבן באקומען א אידישן חינוך, און מ'האט דאך ערצויגן אין דעם רוח, דורך וויסן אידישע מנהגים און זיכער אידישע מצוות ובפרט מצוות וואס זיינען פארבונדן מיט אייך במיוחד, אז ס'ווערט שוין ליכטיק אין הארצן און ליכטיק אין נשמה, און במילא ווערט אויך ליכטיקער אין דער גאנצער הויז, און מ'האט שוין פון אנהויבס פון חודש אלול נאכמער ליכטיקער ווי אין אנדערע חדשים, אפילו חדשים וואס האבן אויך ימים-טובים, אבער דא איז דאך דער אנהויבס פון דעם חודש

¶11הויבט זיך גלייך אן מיט אני לדודי ודודי לי. און דערנאך איז דאס אויך אזוי נמשך, און ווערט נאכמערער ערקלערט דורך דעם משל פון דעם אלטן רבי'ן, אז גאנץ חודש שלול געפינט זיך דער מלך מלכי המלכים הקב", ובשדה ער גייט ארויס פון זיין פאלאץ, און געפינט זיך בשדה אין פעלד, מענטשן, וו ס ד ס איז ד ך דער אידישער פ לק, ובפרט מיט אידישע קינדער, וו ס נער ישראל ואוהבו דער אויבערשטער ז גט, ז יעדער איד איז ביי אים פאררעכנט, און ער ט ו ים ב עזונדער פארבינדונג און ב עזונדער צוגאנג, ווי א פ טער ט ו נער, ס'איז ג ר א קליין קינד, וו ס ד ס דריקט זיך אויס אין איין ווארט ואוהבו הו אבער דער ווארט איז כולל אין זיך, אז דאס גייט דאך אויף דער אהבה פון דעם אויבערשטן, וואס אז דער אויבערשטער איז דאך ווי די טעשה געזאגט בראשית ברא אלקים את השמים ואת הארץ איז דאך פארשטאנדיק, אז די אהבה פון דעם וואס האט באשאפן שמים וארץ וכל צבאיהם, ווי ס'ווערט אויך נרמז, אנגעדייטעט אין דעם ווארט את השמים אלץ וואס קומט צוזאמען

¶12מיט שמים, און אלץ וואס קומט צוזאמען מיט ארץ. וואס אזוי איז דאס אויך בא יעדער אידן, אין אלע זיינע זאכן פארבונדן מיט תורה ומצוותי מיט שמים, וואס דאס איז לערנען תורה און מקיים זיין מצוות, און אלע זיינע זאכן וואס זיינען פארבונדן מיט ארץ, און מיט גשמיות'דיקע זאכן, וואס דאס וועט זיין טאג-טעגליכע אויפפירונג אין אכילה און שתי און אויך שינה, אז מ'האט ליכטיקן עסן און א ליכטיקן טרינקען, און א ליכטיקן שלאפן, ווארום בא יעדער עסן און טרינקען מאכט מען פריער א ברכה אין וועלכע מ'דערמאנט און מ'בענטשט דעם אויבערשטן פאר דעם עסן וואס ער גיט און פארן טרינקען וואס ער גיט, און אזוי אויך פאר דער גיין שלאפן זאגט מען אויך קריאת-שמע, אנהויבנדיק מיטן פסוק וואס איר תוכה ערשטער דערמאנט פון שמע ישראל הוי'אלקינו הוי'אחד, וואס דאס דערמאנט אויך יעדער אידן, אז זיי געדענקט שטענדיק וועגן דעם אויבערשטן, און אז דער אויבערשטער איז ה'אחד אן איין און איינציקער איבער דער גאנצער וועלט, וואס דערפאר זאגט מען דאך דערנאך אויך, נאך דעם פסוק ווי ס'שטייט אין חומש גלייך אין א פסוק נאך דערויף ואהבת את הוי'אלקיך

¶13בכל לבבך ובכל נפשך ובכל מאדך ווי אויך פריער דערמאנט, אז יעדער איד, פונקט אזוי ווי דער אויבערשטער זאגט ואוהבהו אז ער האט די אהבה צו יעדער אידן און צו אלע אידן, ובמיוחד צו אידישע קינדער אזוי איז אויך דער אני לדודי און אזוי איז אויך די אהבה פון אידן, און בפרט פון אידישע קינדער, צו דעם אויבערשטן, וו ס זי נעמט אויך רום, ווי ער ז ט פריער, בכל לבבך ובכל נפשך ובכל מאדך די לע מעשים ון די לע דיבורים דער ריידן, און אפילו דער טראכטן טראכט מען אויך וועגן אידישקייט, און אנהויבנדיק וועגן דעם אויבערשטן, און אויך וועגן זיין תורה און זיינע מצוות, און מ'טראכט ד ס אין אן אופן, אז דערנ ך דריקט זיך דאס אויס און גיט-צו נאכמערער אין דעם טאג-טעגלעכן לעבן, אפילו אין אכילה ושתי'און אפילו אין דעם שלאפן, אז ביידע מלייגט זיך שלאפן דערמאנט מען דעם אויבערשטנ'ס נאמען, און אויך אז דער אויבערשטער איז ה'אחד און דערנאך איז דער שלאף א געשמאקער שלאף און א געזונטער שלאף, און מ'שטייט-אויף דערנאך אינדערפרי נאך געזינטער ווי מ'איז געווען א טאג פאר

¶14עם. ובמיוחד ז מ'ה ט ד ך די לע זאכן אין חודש אלול, וו ס יעדער ט ך ווי ז ט מען ד ך נ ך מ ל, ין צוגוב וו ס מ ט געז ט אלול לדוד הוי'עורי דעם ערשטן ט ך, וו ס ז ט מען ויך, ז נ ך ערויף וו ס ס יז שוין מקויים געוו רן וו ס מ ט ד ס געז ט דעם ערשטן ט ך, ז ט מען ד ס אויך דעם צווייטן ט ך, ון זוי אויך ווי דערמ נט פריער אז מ'זאגט דאס יעדער טאג פון וואך, וואס דאס איז דאך בהדגשה ווי מ'געפינט זיך בשעת שוין דורכגעגאנגען זיבן טעג פון עלה האט מען דאס יעדער טעג פון אלע וואכן פון א גאנץ יאר, און מ'איז דאס אזוי ממשיך מ'איז דאס מברך און מ'בענטשט דעם אויבערשטן, און דער אויבערשטער בענטשט יעדער איד און אלע אידן, ובפרט אידישע קינדער, ובפרט אט די וואס זיי מאכן ליכטיק זייערע הייזער מיט די אמונה מיט וועלכע זיי האבן זיך אנגעזעט, זייענדיק אין דעם קעמפ אמונה נאך מערער ווי זיי זיי האבן דאס געהאט פריער במשך השנה און במשך החדשים שלפני זה, האבן זיי דאס אויך במיוחד דורך דעם חינוך וואס זיי האבן באקומען אין דעם קעמפ אמונה,

¶15און פון דער אמונה ווערט אין זיי מקויים וואס ס'שטייט אויף אמונה העמידה נלאחת, אז דאס גיט צו נאכמערער א מדה, נאכמערער שטארקייט אין די אלע מצוות, תורה ומצוותי'וואס מ'איז מקיים א גאנצן טאג און א גאנצן חודש פון אלע חדשים פון דעם גאנצן יאר, ובפרט נאך, אז מ'האט דאך דא איצטער שוין די אנהויבס פון דער מיטן פון חודש אלול אין שנת החמישים, און פון איר גרייטן זיך אויך אויף שנת פון אראנו נפלאות, ווי דערמאנט פריער. ובפרט נאך, אז ס'איז א זיכערע זאך ווי יעדערער פון אייך און יעדערערער פון אונז האפט, בתוך כלל ישראל, אז תיכף ומיד נאך היינט באקומט מען די גאולה האמיתית והשלימה, וואס דאס איז דאך דער אמת'ער נפלאות און דער עיקר נפלאות און די אמת'ע ניסים און דער עיקר ניסים.

¶16און דאס ווערט דערנאך אינגאנצן אן אנדער איינשטעל פון דעם גאנצן חודש פון דער גאנצער וואך און פון דעם גאנצן יאר, אז ס'ווערט א היו תהי'שנת ניסים, נאך אנהויבנדיק אין חודש אלול במיוחד, וויבאלד אז ס'איז שוין דורכגעגאנגען דער רב חדשים פון דעם יאר, און מ'שטייט אין דעם חודש פון אני לדודי ודודי לי, און דער מלך בשדה, גייט מען זיך צוזאמען מיטן מלך ווי מ'שטייט אלע בשדה פון טאג צו טאג, אויף נאכמערער צוגעבן אין מקיים זיין די מצוות פון דער תורה, וועגן וועלכע מ'ווייס דורך לערנען די תורה, און גיט-צו נאכמערער אין די טאג-טעגליכע אויפפירונג פון יעדערער פון אייך בתוך כלל ישראל, אז אין א געזונטן אופן און אין א ליכטיקן אופן, זאל נאכמערער צוגעבן אין מקיים-זיין מצוות, לויט די ענינים אין תורה וועגן וועלכע מ'האט געלערנט וועגן אט די מצוות, און וואס דארטן ווערט דאך אין תורה ערקלערט אין תורה שבכתב און תורה שבעל-פה די אלע פרטים ווי אזוי מ'דארף מקיים-זיין די מצוות, און ס'ווערט דעמאלט אויך

¶17ווי ס'גייט אויך אויף יעדערן פון אייך, צדיק באמונתו יחי'און מ'טייטשט דאס אפ אל תקרי יחי'אלא יחי'אז יעדער איד, סיי אינגעלאך און סיי מיידעלאך, גייט אויף אים דער טיטול פון עמך כולם צדיקים במילא איז דאך א זיכערע זאך, אז יעדערע פון אייך בתוך כלל ישראל, אדער ענין מיט דער גאנצער שטארקעט אין דעם ענין פון אמונה, און דאס איז ממשיך אט די שטארקעט אין די אמונה אין ט ג-טעגלעכן לעבן, ובמיוחד אין די מצוות וואס מ'איז מקיים יעדער טאג, און די תורה וואס מ'לערנט, בפרט כדי צו וויסן ווי אזוי צו מקיים-זיין די מצוות, וואס דאס גיט נאכמערער צו אין דעם אויבערשטנ'ס ברכות, בשעת ער זעט, אז אידן בכלל, און אידישע קינדער במיוחד, און אידישע מיידלעך בפרטי פרטיות, האבן צוגעגעבן אין החלטות טובות אויף טאן נאכמערער אין מקיים-זיין מצוות און לערנען תורה און די אלע ענינים, ווי דערמאנט פריער, אז דאס איז נאכמערער מוסיף, אז דער חודש פון חודש

¶18אלף ושנת בה'שנת ניסים זאל זיין ניסים גלויים, ביז אין אן אופן פון אראנו נפלאות, אנהויבנדיק פון דעם נס הכי עיקרי, ווי דערמאנט פריער, אז תיכף ומיד האט מען די גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, און מ'איז ממשיך דערנאך מחיל אל חיל ביז יראה אלא אלקים בציון וואס מיינגט מען דאך דאס די שטאט ירושלים, די הויפטשטאט פון גאנץ ארץ ישראל, און דארטן גופא אין ירושלים ביז אין הר הבית, און ביז די בית וואס ס'איז געבויט אויפן הר הבית, וואס דאס איז דאך דער בית-המקדש, ובמיוחד אין דעם קודש הקדשים, אמן כן יהי רצון, תיכף ומיד ממש.

¶19תשל, און ווי נען דאס איז דא טי ים ווען דער משל איז אז דער קינג איז אין דער פילד. נאך, ווי ס'איז דא נאך ספעשיעל thing about this year, ווי ס'איז דא יענדער די מונת פון אלול, ווי האב דער הללער די אויף ראשי-שנה, מנוי'ס תצפות ראשי-שנה. און די ראשי-שנה איז טו דייס, וואס די די וואס פאל וש ראשי-שנה אמע ריאטלי איז א שבת. ס'איז די סנג פון סוכות, ס'איז די פרסט טו דייס אויף סוכות, און דער רייט עפטער דארט ווי האב א שבת. און אבן די לעסט דייס אויף וקדושים, מיני עצרת, און סמכת תורה, אלס ופאל ער מדייט לבית שבת. נאך גענעראלי אין תורה און מצוות, ווענעבא ווי האבן סומטענגען ווען ווי דו שרי טיימס אין א רוי, זא דאס איז קולל דחזקה, א גיבט דאס אקסטער סטרענדז אין דו וען דוינען די סענגס. נאעו ענין אב וטרענט ביי ריינגען, נאר נאר מיט בפרט נאר אן מור ארן אלול, אדער כז. ערנען הויבט אבער אן ווער אין אלול. דערויסטערנאך איז דער רענער אזוי. און דערפארקען ניט צווייטן בנוגמא, ווי נאר נוגע צווייטן צווייטן, נאר נוגע צווייטן בנוגע צווייטן...

¶20יינגעפינדיק, ווי ער זאל זיין בפשטערט, ביז צו דער ענין, און מ'וועט זיין בפשטות, און דערנאך ווערט אים, און דערנאך ווערט דערויף צוזאמען, ראש השנה, און דען שבת. סווי יז גויין צו לייט קענדלס תרי דעות אין א רוב, און דאס וויל גיין גרעיט סטרענץ און גרעיט העפינעס, און י'בילתן גאץ פון דאס וואנדערפון מצוה, דאס וועט ברענגען לייט און גודנס אין דער ווא רל דער לייטן די קענדלס, נאר, איז אן אן ווער אין דער מונט פון אלול. וואס אז לאנג אז you make the decision now, and you decide that you're going to do it, so even thinking about it, this already ברענגס גאד'ס blessings down to every one of you. און דאס ברענגסט אן עסטע ברכה, because we know, אז דער לייט וואס ווי ברענגען צו דער ווארל נאר און ברענגס פיזיקל לייט אין דער רום, ון ון לייקט די קענדל און דאס איז א פיזיקל לייט,

¶21ביי רענגען די ספיריטעל לייט, און די ספיריטול לייט ווייסט וואס קומט דער לייט אויף דער טויר און דער לייט און די מצוות, ווי עס בראו ט ביי די לייטינג אויף די קענדלס, אבער נאו ווען ווען מיר דער זיינ ן, אז אבער נאר ווי נאר אזוי. או, און סטארטיק פון דער פירט דער פון אלול, דער וואס א ספעשעל קוסטם וואס ער ביידי האט, ווען מיר מיט אי צ אדער, און וו ען רייט לעטערס, און ספעשע לי'המן טשולדרן. וואס איז דאס ווי סיי? הכתיבה וחתימה טובה, דאס ווי וויש אי פרענדס צו בי אנסקרייבד און צו בי סיילד אין א גו וד יער, אין א יער ווי ליף. התוועדות פורים תשל'ן זאגן א גוט יער, אין א יער אוי� אויף תשנ ון אלף, בגאס אזוי ערר אלף איז די יער פון אראנו ניסים, אדער ווי דער רבי עקסל ינט אראנו נפלאות, ווי מיינט גד פרעמינסט איז דאס, אז אין דער עסט יו ער זאל זיין גויען זיין גלייט מירקלס, גרייט וו נדערס. און א יף דורך דער יער פון תשנ ון, ווא בליבט, דאס גד וועט גיב איז מירקלס, ווי דערנאך משאו ווען מ'קערי'אויבער די סמונה אין דער פייס, אינטו דער נעקסט יער, דאס גד איז גוי ן גיין איז אן גרייטער מירקלס?! דאס ה ווארט זיך איז גוי ן יז גוי ן יז די גו ער.

¶22year. And because we have this faith, and because we have this hope, so this is going to bring more happiness and more light into our life, and it's going to bring more miracles into the world, and it's going to make us happier, and when we're happy and we feel that good things are going to happen, so then we influence everybody else in our family, אז זיי should also be happy. And that makes us even more careful to do all the things that God wants us to do, because this brings more light into the world, the light of the מצוות, especially the young girls, would you have the opportunity to bring light into דער ווא רל, טו לומעי'ט די הויף, ביי לייטן שבת קענדלס און יום-טוב קענדלס. you.

¶23you can count, we know, די סעבן יעס אין די ווי, דאס מיינט פון דער בגינגען אויף אלול און טער צו דעי, ווי ער איז ערי דער דער ווי קאל רדי, סונדי, מונדי, טוטסדי, ווענדזדי, תורסדי, און עס שבת, און דער טעם און די ספירט פון אויף די ספירט פון אויף אלול איז א זארעדע פול, ווי ער האט א ווי. וואס ס'איז א ספעשעל סיום אויף אלול? אני לדודי ודודי לי, ווי ער מיינט איז אין דער פרענ גד איז קלו זא.

¶24נא, ווען ווי דו, עקט פרא פעלי, און עס ווי גרל ווי לייטן קענדל ז, דורן דער מאנט ווועלט, זיי מען די קאמיטמען, צו דאס ברענגט זיך אים איבן קלו סער צו גד, דורן דער מאנט וועלט. נא, סערט ני, אין א קאמפ וואס ווי אין, ווי סערט ני, ווי ער עדוקי ט רייט, און יו אל האבן פרפער זוועסט עדוקיישאן, און יו'בא לערנט אבער אל די מצוות וואס יא איז ספעשעלי עסיינד פאר ווימען צו דו, כא לייטן קענדלס, און אדער מצוות וואס זאגן א שפעשעלי געבן צו די גרל צו דו, א. So, when אין דעם מאנת of אלול איז קען קלוסער to גוד, נווען, אז ווי האט די זער עסטער מצוות. נא, אין דעם מאנדב אלול, also, ווי נא, דער פיימוסט מעשיל, דער אלתער רבי טערס, דערפער דער מאנדב אלול איז דאך דער קינג גו ענט ווען דער פילד, דער קינג ליבט דאס פאלאץ, דער גרייט קינג ליבט דאס פאלאץ, און ער גויט אן פעלאץ, און ער גויסט אויף דער פילד. איז דורך דערויף וואס ער שטייגט אין תורה ומצוותי,"' קאל די גי ויש-פי פל א יז לדרי נ, און דער עס פאר ווי ער פאר א זיין, און ג-זייט זייט זייע ן זיין? זייט זיין! זיין!

¶25א ספעשל לאו וואס גוד שאות דורך די מונת פון אלול. וואס דאס זאגט אין בראשית, אין בראשית ווי זיי אז גוד קרע יט דער העבן און די ארת, ווי ער זעט דאך דאס גארפארשטעט דאס גארט געבן, וואס דער קריאטר אויף העבן און די ארת, שאות צו א וס, דאס גיבט אונז סאך א גוט פי לינג, עט מי כסט זיך פילן, עט מי כסט זיך פילן סוו קלו סטו ה'ן, און אין דערויף איז דערויף איז דערויף קיום. און דאס איז, ווען מ'זעט ואהבת את השם אלוקיך בכל לבבך ובכל נפשיך, טו לאו ה'ויט יער ה'הארט און יער הולט שול, און everything that you'האב, because we know that just as ה'לאו זסטו ווי אזוי אויף טו שוין ה'אהבה לאו טו ה'השם.

¶26ווע דו וע יט? ווען אלי עספעט פון דיילי לי ף. דערפון וואס דער עיקר זורער ניט צו אריינגען די טשע? טשע? דערפון וואס מ'האט גלי'אט גוו אבער דייל? ‰‡?

¶27פון ווען התוועדות יו ניסן ה'תשמות שלו.

¶28ווען בשעת... גוד blesseth זיין'ס children. אלו ווי ווי די רצונן קומפן פון קעמפ אמונה, און אין אמונה איז די פלעיס ווי ווי רא יבד מער אמונה, אבער מאר ווי בן י'האט בפו ר. וואס סעטן, אזי ער זייער טשילט האס פייס, ערי ער זייער טשילט האז אמונה, באיאנגען קאמפ אמונה,", you גאט אן ספעשעל מעזער, אן עקסטרא מעזער, אויף דער פייס, און א ספעשעל אדיוקיישאן ווי רעש יבט אין קאמפ אמונה. דאס ספעשעל מעזער אויף פייס געבט אים מרש טרענדס צו דו ואל די מצוות אל יער ראונד. געהאט די ביי. און דערנאך אויף דער מאנט אויף דער אןויף ניסן. אידן, עס ווען מרוצן אי ףרעכתחילה אידן. א יך און ס'דארף, און מ'זאל זיי... וואס די פארפעסטן מר וואס מ'זאל זיין זיי. און די מרוצה טוויב. די גרייטע מראקל איז די מראקל אויף משיח, זאגט גע דער רעדעמטשון, און דען ווי וויל האבן די גרייטע מראקל געב אונז. צערענען נע ווען ס'איז מנתו ואני לדודי, די מונת ווען דער קינג איז אין דער פילד, סא רטענען ווי סטאטיע מור, עס וויל מי כסט העלפי ער, וויל בי עס וויל מי כסט בעטער, צוו אל וי מצוות וואס ווי דו, ותרו ו די פייס.

¶29ווי נא ווי ער זאגט ווי עמך כולם צדיקים. אלע די ווייש פי פל, אשפעשרי די ווייש טשולדרן, איז דאס איז דא?

¶30און דערנאך איז דאך א צדיק וואס זאגט, אז דער רבי עסקל ינט וועט דאס איז דאך א צדיק? גיבט די פערסן מלא-לייך. מקום. So, we have our faith אין איר דיילי לייף. דאס וויל אינקעריסן איר אפזערבןס אויף די מצוות, און דאס וויל ברענגען מער בלעסינג, און ספעשעלי פאר די גרלס וואו די דו די טינגס וואס זיי לערנען ווי ס'איז פארזט וו, און סער טענה'ן ווי די ספעשעל מצוות וואס זיי האבן, זיי וועלן די ספעשעל בלעסינג, און די ספעשעל בלעסינג. און די גרייטע בלעסינג פון וועל ווע ל,",",",",","‰ˆ ירושלים דהלי סיטי,","," to די הר הבית ווער און די הר הבית, און די מאנטען ווען די בית-המקדש די טעמפל סטו דד, ווער ווי'ויל סי דער בית-המקדש, און אין דער בית-המקדש ווי'ויל סי די הלי'ו הליז, אמן, hopefully and truthfully it will come truly now. אמן.