Text

¶1ווי מ'קלייבט זיך אלעמאל צוזאמען, איז דאך דא מערערע זאכן וועגן וועלכע מ'דארף זיך דורכרעדן, ס'איז דאך אבער אלעמאל קלייבט מען אויס אזא זאך וואס פארנעמט א צענטראלן ארט, במילא איז דאס דער עיקר נוגע, און דאס האט אויך א השפעה, דאס מאכט אויך העכער און בעסערדי באציאונג צו די אנדערע זאכן אין וועלכע מ'רעדט נאך דערויף. און זעלבסט-פארשטענדלעך, אז די אלע זאכן, ובפרט נאך די ערשטע זאך, דארף האבן א ספעציעלע פארבינדונג מיט צבאות השם, און מיט די וואס האבן זיך דא צוזאמענגעקליבן, וואס זיי ווערן דאך אנגערופן צבאות השם דערפאר וואס זיי אין זייער טאג-טעגלעכן לעבן, דארף מען באווייזן א ביישפיל, און יעדערער פון זיי טוט וואס ער קען, אז ער זאל באווייזן דעם ביישפיל ווי ס'דארף זיך אויפפירן א איד, און א קינד א אידישער, וואס געהערט צו דעם אויבערשטנ'ס צבא, צו דעם אויבערשטנ'ס ארמיי, וואס ארמיי באשטייט דאך פון מערערע מענטשן, וואס זיי זיינען צוזאמענגעקליבן געווארןפון פארשידענע ערטער, און מ'קלייבט זיי צוזאמען און מ'רופט זיי צוזאמען צוליב דעם איין און איינציקן צוועק, אז זיי זאלן זיך איבערגעבן צו דעם אויבערשטן, צו דעם קאמאנדירי'ס שיף, און אויספירן זיינע שליחות, און דורכפירן די זאכן וואס ער וויל דורכפירן ארום זיך זאלן זיי זיין די אויסגעקליבענע שלוחים מיט מסירת-נפש, מיט איבערגעגעבנהייט, טוען זיי זאגן זיי דאך אפ פון פארשידענע קלייניקע זאכן און פארשידענע זאכן פארבונדן מערניט ווי מיט דער אייגענער הנאה אדער מיט די אייגענעתועלת נוצן, און מ'גיט זיך איבער אויף דורכפירן דעם רצון און די פקודה און די אנווייזונג פון דעם וואס זיי געהערן צו זיין ארמיי, וואס דאס איז צבאות השם, און וואס האט אויפדערציילט וועגן זיינע אנווייזונגען, וואס ער וויל מ'זאל טאן, ובמיוחד, וואס ער וויל אז זיי זאלןאן די וואס ער האט זיי אויסגעקליבן און זיי זיינען אריין אין זיין ארמי, אזוי אויך וועט מען אויסקלייבן א זאך וואס געהערט ספעציעל צום איצטריקן צייט, און צום איצטע היינטיקן יאר און צו דעם יום-טוב, ווי מ'זעט דאך אויך ביי אן ארמי, אז זי האט פארשידענע זאכן וואס זי דארף דורכפירן במשך פון דעם יאר,

¶2דערנאך איז דא אין באשטימטע צייטן פון יאר, וואס דעמאלט איז דא במיוחד א ספעציעלע זאך וואס ס'דארף דורכגעפירט ווערן ספעציעל אין דער צייט און אין דעם ארט, וואס דאס קומט פריער און דאס ווערט אויפגעטאן מיט דער גרעסטער מסירת-נפש, צום אלעם ערשטן פאר אלע איבעריקע זאכן, און וויבאלד אז דאס ווערט געטאן אלס אן ארמיי, איז דאך פארשטאנדיק, אז ער טוט יעדערער טוט אלץ וואס הענגט אפ אן אים, אז אויך די אנדערע וואס געהערן צו דער זעלבער ארמיי זאלן מיט אים צוזאמען טאן די זעלבע זאך, און מיט די זעלבע איבערגעבנדעהייט און מיט די זעלבע שטארקייט, און באווייזט זיי א לעבעדיקן ביישפיל, אז זיי זאלן נאך אין דערויף זיך נאכמערער צוגעבן, אויב מ'קען נאך עפעס צוגעבן כדי מ'זאל בעסער דורכפירן די פקודה, דעם ארדער אויף זיידע, פון דעם וואס צו ווענען ערמיי זיי געהערן.

¶3אזוי אויך בשעת מ'האבן זיך צוזאמענגעקליבן און מ'קלייבט זיך צוזאמען אין א בית-הכנסת, אין א שול, וואו מ'דאוונט צום אויבערשטן, איז דאך דאס אליין שוין פארשטאנדיק, אז מ'געפינט זיך אין א ספעציעלן ארט וואס ס'געהערט צום קאמאנדירין טשיף, בפרט נאך אז מ'קלייבט זיך צוזאמען אין אן אויסגעטיילטן טאג, אין א יום-טוב, וואס דער אפטייטש פון יום-טוב איז אז דאס איז א טאג וואס דאס איז בעסער פון אנדערע איבעריקע געוואוינליכע טעג,

¶4וואס דער אפטייטש פון הקהל איז דאך, אז מ'זאל זיך צוזאמענקלייבן פארשידענע מענטשן, און פון די אלע מענטשן זאל מען צוזאמענשטעלן איין קהל, איין ארמיי, מיטן זעלבן צוועק, און וואס די וואס גייען אלע אריין אין דעם הקהל איז געמיינט, און זיי פירן דאס דורך, אז זיי פירן זיך אלע אויף כאיש אחד בלב אחד, איינציקער מענטש מיטן זעלבן רצון און מיט דער זעלבער הארץ אויף צו דורכפירן די אנווייזונג פון דעם וואס האט זיי צוזאמענגעקליבן, מ'האט מיט זיי געמאכט הקהל, און ווי ער פסוק איז דערנאך איז ממשיך, זאגט די ערקלערונג אין דעם, אז דער צוזאמענקלייבן איז כדי מ'זאל באווייזן ליראה את הוי אז מ'האט יראהצו דעם קאמאנדירין שייף, צו דעם אויבערשטן, און דאס ריקט זיך אויס לעשות, אז מ'פירט זיך אויף און מ'מאכט פארשידענע מעשים, דורך וועלכע ס'פירט זיך דורך דעם רצון פון דעם מפקט, פון דעם וואס האט צו וועלכע ארמיי זיי געהערן.

¶5דערציילט תורה, אז וואס האט זיך געטאן דער הקהל, איז געווען דער סדר, אז בשעת ס'איז געקומען חג הסוכות, און אין חג הסוכות אין חלמי סוכות, וואס דאס איז דאך אויך דער טאג ווען מיר האבן זיך היינט איצטער צוזאמענגעקליבן, בחג הסוכות און אין א שנת הקהל האט מען דאך דעמאלט געדארפט צוזאמענקלייבןאין בית-המקדש, וואס בית-הכנסת איז דאך ווערט דאך אנגערופן מקדש מעט דערפאר וואס דארטן איז מען מתפלל דאוונט מען און מ'וועט בקשת ביי דעם אויבערשטן, און מ'וועט בקשת מערערע אידן צוזאמען, בדוגמא ווי ס'איז געווען בזמן שבית המקדש הי'קיים דער בית-המקדש גדול, איז דאס איז געווען דער בית תפילה יקרא דאס איז געווען דער בית הכנסת פון דעם גאנצן אידישן פאלק, וואס דארטן פלעגט מען זיך צוזאמענקלייבן און בעטן בא דעם אויבערשטן פארשידענע תפילות, און דער אויבערשטער פלעגט דערנאך די תפילות מקיים זיין, באמלא זיין, דערפאר וואס ער האט געזען, אז די וואס זיינען צו אים מתפללזיינען די אמת'ע וואס זיינען איבערגעגעבן אין זיין צבא, אין זיין ארמיי, און ווילן אויספירן און פירן-דורך זיינע אנווייזונגען, זיינע פקודות, ביז ארדע רף זיידעו פון דעם באשטימטן טאג. וואס די פקודה פון דעם טאג, פון חלמועד סוכות אין שנת הכל איז געווען, ווי געזאגט פריער, אז מ'קלייבט צוזאמען דוקא פוןפארשידענע משפחות און פון פארשידענע מענטשן, און מ'לייענט פאר זיי און מ'רעדט מיט זיי וועגן דער זעלבער פרשה און דער זעלבער ענין אין תורה, און מ'איז אויך פירט-אויס, אז די כוונה אין דעם איז, אז דערנאך זאל דאס ווירקן אויף כל הימים מ'זאל מיטנעמען פון דעם צוזאמענקלייבן זיך, פון דעם הקהל, אויף די אלע טעג וואס קומען דערנאך,

¶6מען האבן דעם זעלבן רוח און דעם זעלבן גייסט און דעם זעלבן שטורעם און לעבעדיקייט אין דורכפירן דעם אויבערשטנ'ס רצון, און דא אזוי אויך ווירקן אויף די אלע מיט וועלכן מ'געפינט זיך צוזאמען ווי ס'איז געווען בשעת מ'איז געווען אין בית-המקדש, אין חל המוד, צוזאמען מיט א סך אידן, און זיי האבן אלע געווירקט, איינער אויפןצווייטן, און ווי איר האט איצטער ערשטער געזאגט ואהבת לרעך כמוך מ'האט ניט נאר געפרואווט ווירקן, נאר מ'האט געווירט ביז ס'איז געווארן כמוך דער צווייטער איז געווארן אזוי ווי ער אליין איז, ווארום ער רעדט מיט אים מיט ליבשאפט, און גייט מיט אים צוזאמען, ווי מענטשן, ווי סאלדזשעס, וואס געהערן צו דער זעלבער ארמיי, איז דאךפארשטאנדיק, אז דעמאלט פירט ער לייכטער אויס, און ס'איז אויך פארשטאנדיק, אז מערערע מענטשן צו און צוזאמען די זעלבע זאך, זיינען זיי מערער מצליח און שנערער מצליח און בעסער מצליח ווי בשעת ס'טוט ווייניקער מענטשן אדער עטלעכע מענטשן, משא'כ ווען ס'טוט די גאנצע צבאות השם אלע צוזאמען.

¶7און אט דא האט מען, אף על פי וואס דער בית-המקדש איז דאך איצטער ניטא, מפני סיבות, ווי געזאגט מערערע מאל, אבער בגשמיות האט מען דאך ניט דעם בית-המקדש הגדול האט די תורה איינגעשטעלט, אז ס'זאל זיין א מקדש מעד א בית-הכנסת, און האט געזאגט נאכמערער, זאגט אן יעדער אידן, ועשו לי מקדש ושכנתי בתוכם, אז יעדער איד, אפילו קינדער קליינע קינדער, זאלן מאכן פון זייער הויז, און פון זייער חדר, און פון זייערע כלים, זאלן זיי מאכן זאכן דורך וועלכע ס'ווערט דורכגעפירט דעם אויבערשטנ'ס רצון, און מאכן דערפון א הויז, וואו ס'איז ניכר מ'זעט, אז דארטן געהערט דאס צו דעם אויבערשטן אין טאג-טעגלעכן לעבן, פון על דרך ווי ס'איז געווען בבית המקדש הגדול. וואס דאס אויך דארף ווירקן, אז אזוי זאלן זיך אויפפירן דעם גאנצן יאר, כל הימים.

¶8לעבעדיקייט אין דערויף, אז דאס זאל געטאן ווערן בתכלית השלימות, האט דער אויבערשטער באשטעלט באשטימטע טעג אין יאר וואס זיי ווערן אנגערופן מיט ספעציעלע נעמען, ווי דערמאנט פריערער, ימים טובים, און וואס אט דעמאלט, בשעת מ'טוט דאס אין דעם ספעציעלן טאג, אין א ספעציעלן ארט איז דאס דעמאלט האט דאס אשטארקערע ווירקונג דערנאך אויף כל הימים. וואס אט דאס איז אויך דער ארט דערויף זידע פון יעדערן פון אייך און פון יעדערן פון אונז, אז ווען ס'קומט חלמי סוכות אין א שנת הקהיל, אז יעדערער זאל נעמען אויף זיך און טאן וואס ס'הענגט אפ אין אים אויף הקהיל אויף צוזאמענקלייבן די קינדער ארום זיך, זייערע עלטערן, די מוטערס אנדערע אידישע פרויען, די פאטערס אנדערע אידישע מענער, און זיי אלע זאלן זיך דערמאנען און זאלן לערנען און הערן פרשיות אין תורה, וואס דאס איז דאך דער בוק וואס דער אויבערשטער האט געגעבן און האט דארט אריינגעשטעלט די מצוות פאר יעדער אידן אין אלע דורות און אין אלעערטער, ביז אויך אין דער שטאט און אין דעם יאר, ובמיוחד ספעציעל אין דעם יאר, וואס דאס איז שנת הקהל, און רעדן און פארליינען און מבאר זיין ערקלערן די קינדער צו די אנדערע קינדער וואס ארום זיי וואס ווייסן ניט דערפון, און אזוי אויך די עלטערן זייערע אדער די קרוביםצו די אנדערע וואס ווייסן נאך ניט דערפון, וועגן דער וויכטיקייט פון דער זאך. און אט דעמאלט ווערט דורכגעפירט דעם אויבערשטנ'ס אנזאג, וויבאלד אז ער האט מקיים געווען הקהל מיט די קינדער וואס ארום זיך, און אזוי האט דער פאטער און דער מוטער מקיים געווען הקהל מיט די פאטערס און מוטערס ארום זיי, און דער אויבערשטער זעט אוןדערפון יסמח השם במסיו ווי ער האט ערשטו געזאגט, אז דער אויבערשטער האט א גרויסע שמחה וואס אידן זיינען מקיים זיין ציווי, איז אט דעמאלט גיט ער זיי אלע ברכות, און גיט דאס פון אלע ווינקלן פון דער וועלט, אז מ'דארף אנקומען צו א זאך וואס געפינט זיך ערגעץ אויף פון דער ווייטן, געפינט דער אויבערשטער אמעגלעכקייט, אז דאס זאל אנקומען צו אט דעם קינד וואס האט דורכגעפירט דעם הקהל, אדער צו זיין פאטער און מוטער, און אזוי אויך ווירשט דאס אויף כל הימים, אז דער גאנצער יאר פון הקהל, און אויך כל הימים די טעג וואס נאך דערויף, איז דער אויבערשטער ממשיך און גיט אלע ברכות, און וואס אלע ברכות געהערן דאך צום אויבערשטן, ווי די טעגעזאגטאז בראשית ברא אלקים את השמים ואת הארץ אז צו אים געהערט די אלע הימלען מיט אלע זאכן וואס געפינען זיך דארטן, איז דאך פארשטאנדיק, אז בשעת ער וויל געבן א קינד אדער דעם פאטער מיט דער מוטער געהערט דאס אלץ צו דעם אויבערשטן, און ער גיט דאס זיי אין דער פולסטער מאס וויפל זיי פארדינען און נאכמערער,

¶9ווי מ'זעט דאך ביי א מלך, אדער ביי א וואס פירט-אן מיט אן ארמיי ווען ער איז צופרידן פון די סאלדזשערס גיט ער זיי ניט נאר אזויפיל וויפל זיי פארדינען, נאר נאכמערער ער גיט זיי נאך מתנות, און גיט זיי נאך מערער ווי זיי האבן פארדינט און אויף וויפל זיי ריכטן זיך, און די מתנות גיט ער לויט זיין מעגלעכקייט, מעגלעכקייט אבער פון דעם אויבערשטן איז דאך, ווי געזאגט פריער, את השמים ואת הארץ. וואס דאס איז אויך די ערשטע אפלערנונג און די ערשטע נקודה און די ערשטע פקודה וואס וועגן וועלכע מ'רעדט בא דעם היינטיקן צוזאמענקלייבן זיך, וואס דאס איז, ווי דערמאנט פריער, אין א ספעציעלן טאג אין חול המועד פון יום-טוב סוכות, און מ'געפינט זיך אין א מקדש מעד, און ס'געפינען זיך מערערע אידן צוזאמען, מערערע אידישע קינדער צוזאמען, וואס יעדערער פון זיי איז אויף אים געזאגט געווארן דער פסוק וואס איר האט פריער געזאגט ישמח ישראל בעושיו אז יעדערער פון זיי איז צופרידן און פריילעך וואס ער געהערט צו דעם אויבערשטן וואס האט אים באשאפןאון האט אים געמאכט, און האט אים געגעבן די מעגלעכקייט ער זאל קענען דורכפירן דעם אויבערשטנ'ס ציווי און דעם אויבערשטנ'ס רצון, פארגעסערט דאס נאכמערער די מתנות וואס דער אויבערשטער גיט יעדערן פון צבאות השם, און גיט זיי אין צוגאב וואס ער גיט זיי אין דעם חג אסוכות, גיט ער זיי דערנאך דעם גאנצן יאר הקהל, און גיט ער דערנאך כל היבים, אויך די יארן וואס קומען נאכדעם, ובזכותיו גיט ער אויך די ברכות און הצלחות, ווי דערמאנט פריער, די עלטערן זייערע, די פארטערס און די מוטערס, וואס זיי האבן זיי אויסגעהאדעוועט אין אזא אופן, אז זיי זיינען דערנאך געווארן מיטגלידער חברים אדער חבירות אין צבאות השם,

¶10דער אויבערשטער די גרעסטע מתנה פארוואס זיי האבן אויפגעהאדעוועט אזוינע אידישע קינדער, אזוי אויך זייערע מורים ומורות, מלמדים ומלמדות, ראש-ישיבות אדער אנפירער פון די ישיבות און ענלעכע, און זיי אלע צוזאמען ווערט דאס א נאך א גרעסערער הקהל, ווארום ס'ווערט דער הקהל, דורך די קינדער, אויך פון די עלטערן און אויך פון די ראש-ישיבות און פון די מנהלים ומנהלות, מיט די אלע דערמאנטע פריער, ביז וואנענט אז ס'ווערט א קהל גדול, א גאר א גרויסער הקהל, און דאס ווערט אויך די צוגרייטונג, אז דורך דערויף וואס יעדערער מאכט א הקהל בא זיך אין הויז און בא זיך אין חדר און בא זיך אין ישיבה, איז איצטער ביי דעם כן את, ווערט דאס א צוגרייטונג צו דעם גרויסן הקהל פון קהל גדול ישובו הנה, וואס במהרה בימינו וועט דער אויבערשטער צוזאמענקלייבן אלע אידן, אנהויבנדיק פון די קטני קטנים, פון די גאר קליינע קינדער, ביז אנשים ונשים, ביז גאר די גרעסטע פון צווישן אידן, און פירט זיי אלעמען צוזאמען אלס איין און איינציקער פאלק, און איין און איינציקע ארמיי, און איין און איינציקע אלע פרטים וואס מ'דארף דערצו האבן, מ'דארף דאך דערביי אויך מיטנעמען די תורה וואס מ'האט געלערנט און אויסגעלערנט, געדענקען איר אויך אויף שפעטער, און אזוי אויך די זכיות פון די מצוות וואס מ'האט געטאן, פון דער מצוה וואס זי איז א כלל גדול בתורה, אז ער איז מקיים אהבת לרעך כמוך ווירט ער איין אויף אלע זיינע חברים און מיידעלעך אויף חבר'טעס, אז זיי זאלן געהערן צו דער זעלבער צבאות השם, צו דער זעלבער ארמיי, און דורך דערויף וואס מ'טוט אין דעם אלץ מערער און אלץ שטארקער און אלץ לעבעדיקער און אלץמיט מערער שמחה, אז ס'זעט זיך אן אז ישמח ישראל בעושיו, במילא זעט זיך אויך אן דער ישמח ה'במתחל, ברענגט דער אויבערשטער אין זיין גרויסער שמחה די גאולה האמורה, במהרה בימינו ממש.

¶11וועל סעקיורעטי, כייפ אן איי, אז דאס וועט טאג, וואס ליד אים אויף דער רום, פליז. דא נט בי נייס צו דעם נעל. עניבאר אופנס וואס ווי דאס מאלגט, שוועדן בי אין די רום, אין דער פרעזדענט פון דער רבי. ווי דארט וואנט ווי ס'איז שנת הקהל, וואס אויף מער ווען אנדערסטעדן ווער זיי ארט, ווי אויף טעיטש אים דער חטץ.

¶12און I עקספעקט דאס to גו רייט-תרו, טיל דער וערי ענד און די כינוס, קיד. דער רבי פעגען ביי טעלים אוס, אז דער איז מעני-מעני things to talk-אבאלט ווען ווי געט-טו געדער ווען אויף די ראליס, וואס דער איז אלויס א צענטעל theme, ווי ס'איז מור או טסטענדיק ווי אנדערס, און פון דעם theme, ווי ער סופוזט וגו עהעד, און די שוין גיב איז די סטרענגט און די עבילטי to בי עבל to דו מ ורע פינגס אין דער פוטער, און ערענטפאר ווי עס טו ביי דאן און ווי עס טו ביי דאן, הואו א דזשעו שוין קאנדוקט אים זעלבס, און ווי א סולדזער אויף גאד'ס ארמיט שוין קאנדוקט אים זעלבס, און ווען דער איז אן אינגאדערינג פון מעני פי פל פלעיסעס, און ווי געט טו געדער פון וואן פורפס, צו דעדיקייט זעלבסט צו דער קאמענדער-אין-שיף, צו די רבונות של אולם, צו פולפיל איז שליחות, איז מישן, ווי ער גיבט אוס, און קרי-או טעגזעקטפי וואס ערנאר אז ער האט ער בי עבל to carry-ארום מיתי-גד'ס קאמענדמענט, וואס ער גיסט to די ארמי על צבאות השם, און אזוי טעלס איס וואס to do, און דאס ווארט חוזן to בי אין איז ארמי, ווי ער טעלס איס וואס to do, און אזוי טשאזט וואס ווי שו עט דו, און דאס איינעמס ווי עס טוט דייל ווי א ספעסיפיק טיין און ס'איז א ספעסיפיק הלידי.

¶13אין די ארמי, דער איז מעני תינגס אין א יער איז פארסן האסטו דא. דער אןויס ספעשעל טינגס ווי עס טו ביי דאן אין ספעשעל ימים אין פלעיסס, און דאס איז אקומפלישט ווי די ביגעסט מסירות-נפש. בפאר אלולא אין דער ארמי איטש דאס... The first thing you have to do with an army is to do what you have to do, and others to follow you would do likewise, you're the one who has to set the example and show how to add to the order of the day of the army.

¶14א ספעשל-דעיר, אין א דער יום-טוב.

¶15און!

¶16and all who joined to conduct themselves as one person with one heart, with one wish, what's that wish?, to fulfillפיל what the one and only who called us together, who brought us together together, wants us to do, and what is that? וירא את ה'תופיר על מי תגד, תופיר דגבונות שלאולם, and to do inaction by וויטש די וויל אז וויל אז ווי שם יוזבח איז אקומפליש ט. ותוחה טעלט זאס, וואס ווי ווי ס דער סדר אין הקל, ווי ווי ס דער סיסטעם וועט וועט ועט וועט זיי אוטלייזט דער, און הורא דער פארק ווען ער וואס עס איז אין דער holy city of Jerusalem ווען ווי דער holy טעמפל. אין דאס דעות, און די יום-טוב הפסוקות, א חלמוד, like toaday, ווען דער וואס א יאר אויף הכל, ווי האט געדער טאגעדער די בית-המקדש, ווי ס'וועסט ווי ער געדערעין-פלעיס, ווען וואס די פלעיס ווער ווי עוסט טו עפר ער פרייעס, און דער סיין פין איז like toaday ווי געט טו געדער אין א שול, ווי ס'איז קולט דער מקדש מעט, און מניע בית-המקדש, בקש ווי פראי'ד to גאד, לייך at that time of the בית-המקדש, so the same thing is the בית הכנסת אויף כלליות האל at that time, that'ס וואלט דער בית-המקדש וואס אן אין-גאדערינג פלעיס וואס אלי פופל איז גארט ווארט א געדער ביי דעם בית-המקדש און פראי'ד, so the same thing is also here, עס זיי פרייט דער, ווי נחבונו שלהם פולפילט די ר פרייערס, ווי ורידוע פיקס עס, ודאפו וואס די בוברעד סאלדזשער צו איז ארמי, און זיי פולפילט די ערב פון די דער.

¶17אויף די סוכות, ווען א יום-טוב אבהקיל קומס טו געדער, די יום-טוב אב סוכות אין איר אבהקיל, ווען דער איז אן אינגאדערינג פעמיליש און פי פל, און ווי רידט או ים די סיין פרשיות אין דער תורה, ווי דאס פרשטות האבן צו צי טו עט, to אינספיר אוס, צו ווירק ווי ער ראונד, און טעקן אויף פאר די סיום-טוב אבהקיל סוכות, טעקן אויף פארן די סיום-טוב, everything that we have to do for the rest ofyear, and we should do it with full-spirit and punk and זייל and זי ס, to carry-out the ולא ב ה'מי זבח, but not only for ourselves, but to influence everybody else who's here, just as it was in the בית-המקדש, ווי מיני-מיני Jewss from all over the world. One Jew influence the other Jew, because it was ואהבת לרעך כמוך. It wasn't just an ordinary friendship, it was they were concerned! Every Jew wanted to see, that the other Jew should be just like he is, און to have everything that goes along with them, and everything that we have to do.

¶18So the same thing is down here where we are in the army of ה,", we have to carry-out what the רבינו של רב וו אנט וסט וסטו דו, און when we do it together, when there was א ביג, ביג קנאהרה, מלטיט ודער פיפל. It works a lot easier, you know, ששש, when everybody איז toגעדער, it certainly gives you an appetite יט ואנא דומה,

¶19נאכאמאלו. המקדש א ליטל בית המקדש, איז דאך ביי נישלו, מ'וועט וועסט ליסנען קינדער לך. Make for me א בית המקדש, אין אייטש און ערי וואנען פון א ווי וי ר ליבס! און יו רמיבער האט דער רבי ספארק סומטיט גו טו וס וואס איז דער רבי אסקב ס! שש! דאס ווי שוין מאכט אור הויס, אור רום, everything that ווי הענדל, everything that ווי יוז, ווי שוין צי טו יט, דאס ווי שוין יוז דאסצו make our house א בית, א מקדש, we call איר א בית חב",ד, און אין דאך רום ווער ווי שוין הוי חומש און ספרים ווי שוין לערן, און ווי שוין די חבונות של עולם שוין שוין, אז ער איז אויבער ווי ווי, אין אי רע אספעקט! so, this will also help us, that from the year of הכל, we take along with ourselves, this whole concept, and this strength that the יום טוב gives us, to do so much more, but we're all together doing the same thing, and God gave us special days in the year, which are ימים-טובים, when to do it, and where to do it, and this gives us the possibility to be able to do the rest of the year, and all over ווי ווי ווי ווי בי, דאס קינדלאך, If you heard it, or not, this, you better listen to this, this is the order of the day, this is the order of the day, ענד.

¶20אין ויתכהל המוד סוכות, ושדת חק אל. We all have a job to do, און דער אלע פענס און א פארטס, און דער פענס און א פארטס, און דער פענס דער פארטס און און א מאלדעס, דארף ער פירסט אויבער די פרשה פון די תורה, וואס געדט געבן, און געבן די תורה, און געבן די תורה און פוט אינטו די תורה אל די מצוות וואס ווי האט to דו, אין אל טעימס, אין אל פלעיסס, אין אל גענערעשיאנס, ווארעבר ווי א. און ווי ס יער, ווי ריד, און ווי האב א דזאב. די דזאב ונא וואס די דזאב איז, קידס? לאמי טאן י, אז יעברא ליסן וריי כער פון יבו בו רזען גר לז. יא יז, זאגט יו גאנט גו אויף טער און ראונד-א פ נער קידס, און טעל זיי וואס מיינס הקל. you have to tell them, what'it's written אין די תורה! You have to tell them, וואס עס מיינט ביי א סולדזער בהן, ביי פראה צבאו התוועדות יו.", און די פארענטס, די גארן סיי ן זאב. mare."'ס נז. צוזאמסערעכוועט געווען מיט דער רביינס, די נועבד'ס, די פי יפעל, זו קומען קאנטעקטן ביזנעס, איז א זיי גאריטא טו די מיינען, און דער מאדער האט גאריטא טו די ווימען, איז זיי גאריינען? פארבינדט זיך הצדקה המיפטן זאל אויך.

¶21גוד פרעמיסס וס, יף ווי וויל ווי וויל ווי יז עס ט וו ין וי ר פרעמ סע ווי ר ווי יז,"'‰˜ ון ווי ל'טי י רו ווי,"'‰˜˜ זיי ווי ער ר י ף ר פרענט זיי ווי,"'‰˜ ווי ער זיין יספ ך במ אתם,"',"'‰˜,"'‰˜ זיי ווי,"' וואס ווונדערפול קיד זיי געהאט, וויו אנדערפול סולדזשעס I גאט, גאט באקומט ווי רי האפי, that we are doing his קאמענדנאנס! איז רבינו שלא לם, יהא קידס, he האט סו מעני ברכות אויף דער, וואו, ווי, מען, האט זי גאט א באנטשע ברכות צו גיב אס, און ווי, יא נאר ווארט אלס? דאס איז סאמפן רעלי ניו! דער רבי זעט, that if we need סאמפן, יהא? דאס'איז אין סאן קארנער אויף דער ווארלט, We want something, let'ס זי, but ס'איז נאר הער, ס'איז נאר אין אמעריקע ס'איז נאר אין אי נייט ס-טייטס! ס'איז אין סעם ריאלט קא נוראו אין דער וו רלט!

¶22באיף ווער גוד קידס, ווער גוד סולדזשעס אויף השם, די רבונו של אלם מעכסט יט סו, that from that color of the world, קומס דער איידעם, דער ברכה, דער ברכה that we need, און דער ברכה that we want, און גד פיינדט א ווי, הרא גט זיך דאס אל טו אוס. And this works for us all year around, and beginning with הכל. און... ווי איז דאס? זוי ווי עס זאגט, י'דאס טערעט יארסעלף! פרושת ברכה אלקים את השמים ואתה הארץ. ומעי תגד וואס דא וואס איז דא ווארט ווארט ווען פראוועט העבן און א רך. ה'קריא יט די ווא לד, און ה'קריא יט עד אל די ברכות אין דער ווא לד. So when he wants to do something, he's the boss! When the boss wants to do something, he does whatever he wants, and he's able to give us anything that we want, trust-ליקס, זאזן דער רבי א גענערל, who איז פליזדעס ווי די סולדזערס. ווען א גענראל לייכסט זיין סולדזערס? ער גיבט אים אל קיינע גיפטס, ער גיבט אים בונוס'ס, און אבער מה וואס ער טייטל טו, און ער גיבט זיי דאקורדיק טו עס און עבילעטי.

¶23עפער וואלט, אז ער איז דער גענראל? ער גאט די קי צו כל די טרעשערס. אז מ'איז אין פינקעס, זי רבי, די כבונות של עולם? היא איז די ווארן ווי האסט די טרעשורס ווי אל די ברכות. ווי ער גארניט געט דאס ברכות, because ווי ער דוין וואר ה'יתבח וואנסט אוס טו ד. סו ווער ווערט עס וועט פאגן? וויף דער עורר אויף דער די? ווארט איז דער עורר אויף דער די? און סוכות, וועגוין'טו דעם מקדש מעט, וועגוין'טו דיסט ליטל מיניעטשער בית המקדש, and we bring together juice from all over the world, and we bring together Kindדלע פון all over the world, and each one Sayס ישבחי ישראל באותיו אייטש ווען זיי זי ס, thank you... ...and giving me the ability to be one of your soldiers, To be able to do what you asked me to do. Boy, we are really lucky. Can you imagine all those kids out there, והנארי'נהי'צו די... שש, קאן יו ימעגידן ווי אנלאקי זיי איז ארי נעבך, דאס זיי דא נט נאו וואס דער רבי דאס פוקט וו ס, און זיי די דא נדעסטענד, דאס ווי גא ט די קי ייהו שש, ווי גא ט די קי צו דער רבונו שלא לם'ס סוף וואס ער האט אל די ברכות אין א ון דער רבי געבן סיי שוין א יז י זאב, ארי הכל! ארי הכל! ארי הכל! ארי הכל!

¶24איז דו געט-טוגער קידס, און מר א דולערס, און מר פי פעל, און טעל אים ליסן, ישירא הוא יו א, און ווייט וא ר, און יגדע-דזשאינד ציבא תשם, יגדע בכמה סאלדזשער, גדע זארמי, און יגדע דו וואס רבינו של העולם וואנסט דאס to דו, and that'ס דא ווי ווי רבינו של העולם וויל בי עבל to גיב וס אל די גיפטס ווי ער וו אנסט גיב וס, און בכתוב יו קינדערלאך! דער רבי הוייס טרעסט דא� I don't know if you really ליסן דו ווי י'שו עד. י'נען, דער רבי אלוייס טעלט דאס, און אי אלוייס געט א, א שרויל דאו ן מי ספי ן ווען דער רבי זעסט דאס, היא זעסט אין יע זכות, אין יע זכות, אויף יו קינדער אויף יו סאלדזשער אויבער די שם, און אל די ליטל טעני טאץ'ס, אין יע זכות יו פערנטס איז בלעסט. ו'וועט think it works the other way around. No, but because you... לא אי דער הוראות דרבי סובא וואס אני מעיינגסט דאס אנדערסטענדערסטענדעס ווי ווי האב א ליטל שכל אין די נואדל, ווי ווי האב א ליטל שכל אין די נקפלה ווי ווי ווי די אנדערסטענדען וואס דער רבי זעזט?

¶25היא זעזט סיפפל, you're שאין נו, because your parents brought you up the way you are, אני made you became soldiers of דער צבאות השם, די רבינות של עולם, אין טענקען יאר פערענטס, בקוז ער האט זאך שוועט קינדערלאך לי קיין איז דאס בלעסעט יאר פערענטס with everything that they need. איז ניט און ניט ווארי וועט, יהי., נאו והאהר קומט אן אדער פארטן טענג.

¶26דער פארטן, איז קומט דער רבי'ן טעלט זאס? ס'איז ניט און אי פערענטס, בוטן די מלמדים אתמלמדות, די טיטשערס. סאמטעמס you feel, you know, you give your life away for kids, you don't always see right away what you would like to see the blessing, uh-huh, when you bring up good students, this is speaking to the teachers, when you bring up good students, and you bring up kids who could be members of צבא ת השם, the חבונו של העולם takes cognizance of that, and that goes also for the administration, for the מנעלים, all those who are involved, and when these kids become better kids, און די פרענ'ס און די טשעס, everybody איז united together, נא כל גדול, זעת דער רבי, ווייס איז די פרעפ ריישאן פאר דער ריעל ביג אי ווענט! און ווייט איז די ריעל ביג אי ווענט? בקאס ווי made איר הום אין בית המקדש מעט, אין וישיבה, אין ווארעווער ווי גו, ווייס ראלי, יא-הר?!

¶27ווייס ראלי איז די פרעפ ריישאןפאר דער ביג קול גדול! ווען די רבינו של עולם איז גענען טייטי טאץ, און די אלע קינדס, און די מען און די ווימען, און די אלד מען און די ווימען, און די אלד ווימען, און ארבעבארי, און א'איז גענען ליד אית אלפות, one nation, one army, one united front, with דער תורה דארף ווי לערנט, ווי די מצוות און די זכותים דאס ווי האבן, און, בקעס ווי האבן אלא די ביג מצוה ואהבת לרעך כמוך, און בקעס דער ביי איז דאך די הנה דו ווי געדינען מר ביי'ס צו זיינען דזשבת השם, די גיילס געדינען מר גיילס צו זיינען דזשבת השם, און ווי אלול קומען צו די ארמי על השבות בך, זאגט דער רבי, that the more you do with life, that the רבינו של אלם איז happy with us, and we are happy with him, the רבינו של אלם repose us, and the רבינו של אלם will send us his blessings for each and every one of us and to our families.

¶28And now,