פסקה
פסקה rh-kvmm9mf5
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-nx1s07dm
- order
- sh
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- ווייס איצטער יעדער איד, אז מ'האט אים שוין אויפגעהויבן פון גשמיות העולם והארץ בפשטות, און מ'האט אים בכח עליון על ידי נשיאי דורנו האט מען מיט אים געמאכט רוך חוטר לאוירן וואס אויר איז דאך ווי ער טייטשט אפ אין תורה אור דער ענין פון ספירת הכתר, וואס דערפאר ווערט דורך דערויף נמשך דער קיום און די מציאות און דעם קיום פון אור, וואס ער האט אין זיך נאך א יויד נוסף בזה האט מען יעדער אידן אויפגעטאן דעם זרוק חוטא לאוירא בעבר, במילא איז חוטא לאוירא איז א זיכערע זאך, אז ס'איז אויך נתקיים געווארן אן עיקרי קאי. ובפרט אז מ'איז זיך מסיים, און מ'וויל האבן אויך אז ס'זאל זיין אין דערויף א השתתפות במעשה ידיך, במעשה בפועל, און א שתצפת אויך על כל פנים פון אצבע קטנה שלו, וואס דערפאר איז דאך אויך כרגיל איז מען מסיים מיט מאכן פון אנשים ונשים וטף א שליחות של מצוה אין די מצוה הצדקה, וואס כמדובר אין דעם מאמר וואס זיכער האט מען אים געלערנט, און מ'וועט אים ממשיך זיין צו לערנען בחודש השלישי לצאת ישראל בארץ מצרים בא ומדבר עיר ביום הזה בא מדבר סיני אז דאס גייט אויף ראש-חודש, און מ'וועט דאס לערנען אויך ווייטער, והלבי די נפשי, און דער עיקר המעשה הוא העיקר, האט מען דאך אויך ווי ער טייטשט דארטן אפ דער ענין פון צדקה, אז דאס איז כולל די אלע ג'קוין, תורה עבודה און גמילות חסדים, און דאס ברענגט גלייך אראפ ווי צדקה עשה הקב'ה שפיזרן בין האומות, איז דאך א זיכערע זאך אז ער איז מקיים, ואלקיכם כהנו, מיט א זריזת הכי גדולה די צדקה וואס אתם תלוקטו לאחד אחד בית ישראל, און ס'ווערט דער בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו ווערט דאך דעם הקהל אן איין און איינציקער קול, און דער קול שטייט אין א מעמד ומצב פון גדון, און עם ענני שמיא געפינט מען זיך גלייך אין ארצנו הקדושה אין אן אופן
- proofread
- 0