פסקה
פסקה rh-kv4knjqc
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-jekzd6kq
- order
- NF
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- דוחה געווען, מצד קדושת יום הראש השנה, וואס דעמאלט דארף זיין דער יכלל השמנים ושתום המתקים ווי דערמאנט פריער, וואס דערפאר איז דאך וואס מ'דארף דאך דאס זיכער דערמאנען סום גדליה, על דרך ווי די גמרא זאגט, אז מ'געגעוועט צו רבים וכיוצא בזה, אז בשעת מ'האט מאיזו סיבה דוחה געווען א תענית איז שוין געווען דעמאלט די הצעה און די שקלא וטריא, אז אפשר זאל מען דאס דוחה זיין לגמרי און ס'זאל ווערן אויס תענית וצום ועינוי, משא'כ דער צום קדלו איז גאר מלכתחילה, אזוי איז געווען אין אן אופן אז דאס איז געווען אן ענין של נדחה, בבלי ווי די קביעות בשנה זו, אז מ'האט פעמיים דער ענין פון תחייה, איז דאך יעדער ענין וואס מ'האט דאס פעמיים איז דאס פארבונדן מיט גאולה, וואס גאולה איז אויך פארבונדן מיט תעניות, אז בא תעניות ווערט דאס דעמאלט, בלשון הכתוב, ניט סתם מועדים טובים נאר מועדים טובים בהאמת והשלום אהבו אט דא זאגט מען דאך אויף די אלע תעניות, אז בקרוב ממש וועט זיין די גאולה האמיתית משיח צדקנו, במילא וועט דאך דעמאלט זיין נאך אין דעם סיום פון צום גדליה, ווי ס'איז דאך דעמאלט די שקלא-וטריא האמורה, צי אויף די תעניות גייט אויך
- proofread
- 0