Paragraph
Paragraph rh-ke9mk4p9
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-kf2bkykt
- order
- p
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- שהם, אז מ'זאגט אין דעם יהי רצון וויסנדיק אז מ'איז זיך ניט מתפלל על מעשה נס אף על פי כן זאגט מען אין דעם יהי רצון האמירת מזמורי תהלים אלו כאילו אמרם דוד מלך ישראל בעצמו, און דאס זאגט יעדער איד, א פשוט שבפשוטים, אז ער זאגט א קאפיטל תהלים, און ער ווייס אז דערנאך זאגט מען דעם מזמור, און פרעגט וואס איז דער אפטייטש, און מ'טייטשט אים דאס אפילו ווען ער ווייס נאך ניט דעם בשן, און מ'טייטשט דאס אים אפ, טייטשט מען אים אפ, אז זיין זאגן תהלים איז דאס כאילו אמרם דוד מלך ישראל בעצמו, און דערנאך זאגט מען ואמרא עמין, אדער עמין סלה ווי די ענינים פון דעם יהי רצון זאל דאס אראפקומען אויך במעשה בפועל, כמדובר, אין החלטות טובות בכל מקום וואס מ'הערט איצטער, אדער אין די אלע עטות וואו מ'וועט דאס איבערגעבן, ובפרט נאך אז מ'האט דאך שוין עטלעכע טעג ביז דעם שבת שלאחרי זה, וואס אין די ביידע ימים, אין חמשה עשר באב איז פארבונדן מיט קרבן העצים, און אזוי אויך בעשרים באב פארבונדן מיט קרבן העצים און פארבונדן מיט די צוויי לשונות מיט וועמען דאס איז, צי דאס איז דער ענין פון דוד אדער יואב צרוי'וכו'וכו כמדובר אמאל שוין בארוכה. וואס דאס פארבינדט אויך, אז די שלימות פון חמשה עשר באב קומט דערנאך ארויס ביז אין אן אופן פון ויכולו, אן אופן של תענוג, אין דעם שבת שלאחרי זה, וואס בצביעות שנה זו איז דאס עשרים באב, וואס עשרים איז דאך אויך בגימטריא כתר, און וואס דאס איז אין זיך אויך כולל כל הדרגות שבכתר, וויבאלד אז די גאולה ברענגט ארויס די שלימות בכל ענינים, על אחת כמה וכמה די שלימות אין ענינים עיקריים, ביז די שלימות פון כתר, ווי דערמאנט פריער סיי פנימיות עתיקא קדישא און סיי חיצונות עתיקא קדישא, און זיי ווערן ביידע די איין און איינציקע זאך, און דאס זאל שוין ווערן, על ידי מעשינו ועבדתינו איצטער האט מען שוין די קופסא אין ווער האט דאס
- proofread
- 0