טקסט

¶1אויף פותחין בברכה אז מ'געפינט זיך אין חודש ניסן, וואס דאס איז מיט צוויי נוני'ן, איז דאך ניסי ניסים נעשו לו, און וויבאלד אז דאס איז אן ענין וואס ווערט שוין דערמאנט במשך שנה זו, שנת חמישים שהיו תהי'שנת ניסים במשך מערער ווי דריי וואכן, בקרוב שוין און נאך קיימא סיהרא באשלמותא פון חודש ניסן, און גאנץ חג הפסח מיט אחרון של פסח, און פרשת ביום השמיני מיט אלע סימנים טובים, במילא דארף מען דאך טראכטן גוט וועט זיין גוט, וועט זיכער זיין גוט, ובברכתו של הקב,"ה, וואס זי איז מידו המלאה אויף פתוחה הקדושה והרחבה, און א ברכה שאין להגבלה כלל וכלל, וביחד עם זה קומט זי אראפ אין אזא מין אופן אז יש בהם כח אויף פארנעמען די ברכה, ואדרבא דאס איז נאך מוסיף אין זייער כח, אז די ברכה זאל זיין גאר גרויס און די כחות זאלן זיין נאך גרעסער, און אויפנעמען די נס הכי עיקרי והכי אמיתי והכי נחוץ, מצפ לו בכל יום שעבור, דעם נס פון די גאולה האמיתית בהשלימה, תיכף ומיד ממש,

¶2עיקבם אפילו כהרב עין. וואס דאס איז במיוחד וואס מ'דערמאנט דאס איצטער, אזוי ווי ס'איז אנגעקומען א ידיעה א שעה פאר מנחה אן ערך, אז אשר האט אפגעגעבן א הוראה צו די מחלקות זיינע ובכל מקום שהוא, אז הי'לא תהי'זאל זיך טשעפען מיט שונאי ישראל, און טשעפען זיך ווי ביי זיי קומט אויס דער טשעפען זיך, אז דאס איז אן ענין פארבונדן מיט גוף וכו'וכו', ואין להאריך בדבר המפורסם, ובפרט נאך אויף אל תפתח פה, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז מ'דארף מוסיף זיין, ישראל אין כחם אלא בפה בנוגע צו כל ענינים פארבונדן מיט פה, אנהויבנדיק פון לימוד ההוספה אין לימוד התורה בהתמדה ושקידה, סיי נגלה סיי חסידות, ביז אין אן אופן אז ס'ווערט איין און איינציקער לימוד, נגלה דתורה אין מפנימיות התורה, א לימוד חד, וואס דאס איז דאך מבטל כל הענינים, ביחוקותי תלכו, אז מ'לערנט תורה אין אן אופן פון חוקה חקקתי וגזירה גזרתי ואין לך רשותה להרהר אחרי' לערנט מען דאך דאס מיט דער גאנצער איבערגעבנהייט, איז דאך פארשטאנדיק, אז דאס איז עוקר מעיקרא כל הענינים בלתי רצויים, ואדרבא מ'איז זיי מהפך, אז דורך דערויף

¶3צוקומען כיתרון האור מן החושך וכיתרון החכמה מן הסכלות, במילא וועט ער אויך נאכמערער לערנען, וויבאלד אז ס'ווערט אינגאנצן בטל דער ענין פון סכלות, וואס דאס איז היפך פון לימוד התורה בתכלית, איז אט דעמאלט ווערט פון ביטול ווערט דערנאך די אתהפכא ממש לאור הכי גדול, ביז וואנענט צו דעם אור הכי עיקרי פון כמוזכר לעיל דער אור פון גאולה האמיתית והשלימה, ואדרבא ניט אף על פי כן, נאר דוקא דערפאר דארף מען נאכמערער מוסיף זיין אין לימוד התורה וקיום המצוות, און דערפאר איז אויך מתאים, אז וויבאלד אז חב", ער איז זיך ניט נוהג אין ענינים פון תעניות, אפילו ווען דאס איז פארבונדן מיט א הלכה און מיט א מנהג וכו פארבייטן דאס מיט צו בצדקה פרוג, און אפילו דאס איז אויך, כאמור, טראכטן גוט וועט זיין גוט, אבער דורך דערויף זאל ניט נגרע ווערן חס ושלום אין כמות הצדקה, אויך ניט אין אייכות הצדקה, און אויך מוסיף זיין במיוחד בקשר לזה, אז מ'זאל אפגעבן דער ווערט פון ג'סעודות אויף א ענין של צדקה.

¶4טוב אויף אן ענין של צדקה, וואס האט אין זיך אויך אן ענין של תורה, אז צדקה איז פארבונדן מיט א לומד תורה, וואס אים העלפט מען ארויס, אדער מיט מוסדות וואס זיי פארנעמען זיך מיט הפצת לימוד התורה בכל מקום האפשרי ובכל כמות האפשרי. וכאמור, מה טוב, אז דאס זאל זיין דער שבי פון ב'סעודות, און נאך בעסער פון ג'סעודות, וויבאלד אז בימינו אלו איז מנהג הרגיל פון רוב בני ישראל, וויבאלד אז דער אויבערטשטער האט געהאלפן אז מ'איז ארויס פון סוג העתים בפשטות, אז מ'זאל האבן ג'סעודות בכל יום, דארף ער דאך זיכער אזוי זיין מן החלב אפגעבן להוי,"' וכל חלבו יקריב ממנו, ווי דער רמב״ם פסק'נט אפ, אז יעדער ענין פון קדושה דארף דאס זיין דוקא מן החלב ומן המובחר מן המיוחד, וכמדובר כמה פעמים זאל דאס זיין א צדקה פון ג'שבי, פון ג'סעודות, און אויך בנוגע צו כל פנים זאגן ג'מזמורי תהלים פון עם זמירות ישראל, ומה טוב אין דערויף קורל זיין אדער מוסיף זיין דעם מזמור האחרון והסיום וואס פארענדיקט זיך, און דאס איז דער חותם פון כולל שמען טהלל

¶5יום הללוקו, אז ס'זאל זיין בקרוב ממש ובפשטות הנהגה כל נשמה שבעולם, ניט קוקנדיק צי דאס איז אנשים, צי נשים פון טב, ס'זאל זיין זייער הנהגה בגלוי ומתוך הרחבה, אז ס'זאל זיין הללוקה לויבן דעם אויבערשטן על הטובה, און לויבן דעם אויבערשטן על כל הברכות והצלחות וואס ער איז מוסיף נאכמערער און נאכמערער, ועל דרך זה איז כל חד וחד וועט זיך משער זיין וואס נאך ער קען טאן אין דערויף, אין דער ליכטונג און אין דעם רוח, און עאכו כמה וכמה אז דאס איז דאך כולל אין זיך אויף מעורר זיין אנשים נשים וטף וואס געפינען זיך בסביבתו, איז זיך אפהיט ניט מפחיד זיין זיי, אבער ביחד עם זה זעען אז זיי זאלן מוסיף זיין בתורה ומצוותי'מתוך הרחבה ומתוך בטחון אמיתי, און זאל מקויים ווערן, אז ס'זאל זיין דער טראכט-גוט מתוך שמחה וטוב לבב. און זיכער דער אויבערשטער וועט שוין מקדים זיין דאס זאל זיין גוט, אננעמענדיק פון דעם טוב האמיתי, גאולה האמיתית והשלימה על ידי משיח צדקנו, ובפרט אז מ'איז דאך מסיים כרגיל וכגן זה מ'וועט מאכן יעדערן פון די נוכח אם כאן א שליח אויף געבן אויף צדקה וואס מ'וועט אים געבן בהוספה מדילי,"'

¶6וכאמור לעיל, די אלע ענינים זאלן נאכמערער צוהיילן אויף תיכף ומיד ממש, האט מען די גאולה האמיתית והשלימה עי' משיח צדקנו.