transcript · Yiddish
Text
Machine text not yet checked by a person - do not quote it as the Rebbe's words.
¶1ווי כרגיל איז מען דאך אלעמאל דארף מען דאך מסיים זיין מיט אן ענין מיט א נקודה בנוגע לפועל איז קודם הסיום און נאכאמאל איבער'חזר'ן, נוסף צו דעם ענין פון ”עוסק בתורה” און מילות חסדים און מתפלל אים הציבור וואס דאס איז דאך די ג' קוין מ'זאל מוסיף זיין בפועל אין התמדה און שקידה אין 'לימוד התורה' אין בנגלה און אין 'לימוד התורה' אין חסידות,
¶2יעדערער לפי ענינו סיי בעלי אוהל סיי יושבי אוהל און סיי בעלי עסקים, ועל דרך ”זה בגמילות חסדים”, וואס זיכער איז דאך יעדערער מקיים מצות צדקה, איז דאך א מצות עשה מן התורה, און יעדערער איז דאך מחוייב אין דעם, כמבואר בהלכות צדקה, פשוט א דין אין שולחן ערוך ירודיע, אבער ס'קען דאך אין דערויף אויך זיין א הוספה,
¶3ובפרט על פי המדובר לעיל, אז נאך א פדיעה בשלום ווערט מען א מציאות חדשה, ועל דרך זה אויך אין עבודת התפילה אין המתפלל למציבו.
¶4וואס אין דערויף אויך, וואס דאס איז דאך א חובת גברא און א חובת איציא אויך, ס'איז דאך די נשיא זכיא באקרוי' ובתנוי' ונטרא לבעליי' מבוא מדרשה,
¶5אז נוסף אויף דערויף וואס זיי לערנען אליין ”תורה בהלכות הצריכות”, האבן זיי דאך אויך א חלק אין תורה פון בנייה ובעלייהו, ווי די גמרא זאגט.
¶6בהנוגע צו צדקה, זאגט דאך די גמרא אין תענית, אז ס'איז פארקערט, אז צדקה שאשה עושה איז דאס נאכמער ”דרך קצרה”, און ס'ווערט גלייך מקויים די ברכה שעל ידי צדקה שהאשה עושה נאך מערער ווי דער 'דרך קצרה' פון צדקה שהבעל אותו,
¶7ווי די גמרא איז דארט מבאר, אז דער גיט ממון און זי גיט אין פועל ממש א זאך וואס מ'קען דאס גלייך נוצן, וואס על דרך זה קען זיין אפילו אין נתינת הממון, אין אזא אופן אז יענער זאל דאס קענען גלייך נוצן, אדער אין אן אופן אז ס'זאל געווערן מצד ”סבר פנים יפות וכו'” וכו וואס אין דערויף קען דער פרוי אויפטאן נאך מערער ווי א מאנסביל, כמובן מגמרא ההיא.
¶8אף על פי וואס לכאורה שטייט דאס אין א גדתא, איז דאך אויך א גדתא א חלק פון תורה, מלשון הוראה, ובכללות ענין התורה, וואס ”לימוד לא מביא לידי מעשה” ובמיוחד, ווי גערעדט פריער,
¶9איז דאך אויך אז סיי אין תורה און סיי אין גמילות חסדים, קענען זיי דאך האבן ”יתר שאת וביתר עוז”, ניט נאר אין צדקה, נאר אויך אין תורה, ווי די גמרא זאגט ווי גערעדט פריער באקרוי' ובבסנוי' ונטרי לבעלי' עד עשיר מבוא מדרשים.
¶10על דרך זה אויך, ומתפלל אים הציבור איז דאך ווי די גמרא זאגט את ”נשיא לבאי רחמי” אז דאס איז דאך דא אויך דער ענין פון התפילה לפי הענין ווי דאס איז דער ענין בנוגע לנשים ובנות, ובפרט בדורנו זה,
¶11אז ס'איז דאך געווארן ”מנהג ישראל תורה” היא אז מ'איז מתפלל בכל יום, לפי המנהגים בזה בכל מדינה וכו וואס דאס איז דאך איצטער שוין אריין אין א גדר פון תורה היא ויהי רצון אז מ'זאלן פועל זיין בתפילתם,
¶12בכל הענינים, ועל דרך ווי צדקה, אז ס'זאל אראפקומען בפועל נאך שנעלער ווי די צדקה וואס ס'גיט דער בעל, אף על פי וואס אויך דער צדקת הבעל קומט אראפ אין א דרך צרה, כמדובר לעיל.
¶13און אויב דאס איז אזוי בהנוגע צו ”כל המדינות וכל הארצות”, על אחת ”כמה וכמה אין ארץ החיים”, ווי דער בעל השמחה והגאולה, דער אלטער רבי, זאגט אין אגרת הקודש, אז ”וזה שער השמים” אז דאס איז מכוון לנגד דעם שער שלמעלה, די ”ארץ החיים” שלמעלה, אזוי איז מכוון די ”ארץ החיים” של למטה, דאס איז דער ענין פון ארץ ישראל און צדקת ארץ ישראל.
¶14ובמיוחד הכנו בני ישראל וואס געפינען זיך בארץ הקודש, אשר ”עיני ה' אלקיך בה מראשית השנה ועד אחרית שנה” זאל מען עוסק זיין 'בלימוד התורה' והנגלה והחסידות, ובקיום המצוות בהידור, וואס כללותם איז די 'מצות הצדקה' וגמילות חסדים,
¶15און דאס אלץ זאל עולה זיין 'למעלה מעלה', על ידי אסעולה מוצעה וארצה וראשו מגי' השמימה וואס עולם זעט תפילה ווי ער זאגט אין מדרש, און דאס זאל דערנאך נמשך ווערן, ו”עד מהרה ירוץ דברו” למטה, ביז 'למטה מטה' ממש, בטוב הנראה והנגלה,
¶16אין 'לימוד התורה' און אין 'קיום המצוות' און בני חיי ומזוני, און אין די אלע ענינים אין אן אופן פון רויחא 'ובשמחה ובטוב' לבב, און זוכה זיין בקרוב ממש צו עני לי ולבנים מבין אומות העולם אין אן אופן פון ”פדה בשלום”,
¶17אין אן אופן פון ”הם ובניהם ובנותיהם וכל אשר להם” ”יוצאים ביד רמה” ובעגלא דידן לפני