Paragraph
Paragraph rh-jrgh2rz5
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-pr4jw2a1
- order
- DY
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אנושי על אחת כמה וכמה היפך ההסברה אין קדושי, אז מ'האט אלע פערצן אורחים, און מ'האט זיי מערניט ווי די זיבן טעג, און דערנאך ניט וואס חס ושלום צו זאגן אזוי. אדרבא דעמאלט דארף זיין די כל הענינים באופן של קליטה. און אט דעמאלט ווערט דאך אויך די שאלה, וויבאלד אז דאס איז כולל אלע שבעה ימים שלפני זה, וואס דערפאר איז דאך דאס די עצרת וקליטה פון כל שיבת הימים, ווי שטייען דארטן די שבעה אושפיזין פון זהר און די שבעה אושפיזין פון פנימיות התורה, ווי געציילט דורך נשיא דורנו, וכמוזכר כמה פעמים, מ'האט זיך מזכירין חברון כדי להזכיר זכות אבות, איז דאך פארשטאנדיק, אז מ'דארף מזכיר-זיין ניט נאר דער מספר אז דאס איז שבעה אדער יו ד', נאר אויך מזכיר זיין פונקט ווי דעמאלט איז מען מזכיר דעם ווארט חברון על דרך זה ניט מ'זאגט בדרום אדער בנגב אדער כיוצא בזה, על דרך זה דא איז אויך ניט כדאי יוצא-זיין דערמיט וואס מ'איז מזכיר דעם מספר, נאר אויך דערמאנען זיי בשם, ווי ס'שטייט די שמות בגלוי, אויך סיי אין פרימיות התורה סיי אין זהר, איז אברהם יצחק ויעקב ומשה ואהרן ויוסף ודוד, וואס דאס איז לפי רוב הגירסות, לפי המסקנה, אף על פי וואס ס'איז דאך דא א דיעה ברגעות ויוסף'ן, צי ער קומט גלייך נאך יעקב און צי ער קומט במקומו, ווי דערמאנט פריער. ועל דרך זה אין די חסיד'ישע אושפיזין דער ברשם-טוב און דער מגיד און דער אלטער רבי און דער מיטעלער רבי און צמח צדק
- proofread
- 0