פסקה
פסקה rh-jkpgy0jj
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-9xa8r37g
- order
- r8
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אז יעדער ענין זעט אין דערויף דער איד אן אמת'ן סימן, און דאס ווערט אזוי נתגשם בפועל, אז נוסף אויף די ענינים וואס ער האט שוין במזומן גיט מען אים א סימן טוב אויף רוב הטובה וואס ער באקומט תיכף ומיד ובמשך כל ימי החיים וכו'וכו במילא האט ער אויף דערויף דעם שנת עוז, ער טוט אין די אלע ענינים מתוך עוז, ווי איז חזקת הכי גדולה, צוזאמען מיט שנת בדוס, ער ווערט אויסגעלייזט פון כל ענינים בלתי-רצויים, און ער דארף ניט האבן קיין צייט אויף ענין פון בלתי-רצויים, א ענינה איז, ווי דאס זאגט אין אגרת הקודש, ללכת מחיל אל חיל ווי ס'וועט זיין לעתיד-לבוא, ווארום ס'וועט בלייבן מערניט ווי קדושה, און דארטן גופא וועט מען גיין מחיל אל חיל, און דאס וועט זיין אין אן אופן פון שנת צדקה, אז צדקה עשה הקב'ה עם כל ישראל ווי מ'זאגט אויך אין התחלת פון אלע סליחות, לך הוי'הצדקה, וואס בפשטות גיט דער אויבערשטער יעדער אידן וואס אים קומט, וואס דאס קומט דאך אים ווי ער זאגט אויף ידער איד הכי פשוט, איז סעודה שלמה בשעתא איז מען נאך פאר אים ניט יוצאה, עאכו כמה וכמה וואס דאס איז דאך פארבונדן אויך מיטן ערך הנותן, דעם אויבערשטן אליין איז דאך פארשטאנדיק וויפל דער אויבערשטער גיט, בתור שכר. דערנאך זאגט דער אויבערשטער, און מ'זאגט, אז לך הוי'אל צדקה דאס איז די איינציקע און די אמת'ע מצוה פון דעם אויבערשטן, אז כל מה שהוא עושה, איתה דערנאך, מידו המלואה הפתוחה הקדושה והרחבה, און ווי ער זאגט אין סי פון בעל שם טוב הקדושה, אז ס'גייט נאך אריבער די מאס למעלה ממדידה והגבלה, גיט ער דאס לכל אחד ואחת, ביז אין אן אופן של צדקה אמיתית, און דאס קומט אלץ אראפ אין אן אופן פון שנת קדושה, אין אן אופן וואס אידן שטייען דעמאלט אין אן אופן פון קוממיות, ואולה חסכן קוממיות שנת קוממיות,
- proofread
- 0