פסקה
פסקה rh-jkk2mptc
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-a2mbmc1a
- order
- Zt
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- וכמה מקומות, אז שבת ווערט אנגערופן יום מנוחה וקדושה, למך נתתה, ביחד עם זה איז דאך אבער ניט קיין מנוחה לחיי העולמים, דאס וועט דאס זיין לעתיד-לבוא, על ידי מעשינו ועבודתינו בכלל, ובפרט אין יום השבת, וואס ס'ווערט אנגערופן יום מנוחה. וואס דא האט מען אויך דעם סיום, סיי אויף מסכתא תמיד, כמוזכן לעיל, אז מ'הויבט-אן פון התחלת פון מסכתא תמיד, בשלשה מקומות, היו הכהנים שומרים בבית המקדש, וכמדובר כמה פעמים א דבר פלא וואס מ'איז ניט פותים לב, אז דאס קומט אויס ווי בקביעות שנה זו, ובלימוד פון שנה זו, ובפרט אין עשיית סיומים, איז דאך פון די לייכטעסטע סיומים איז דאך מאכן א סיום אויף א מסכתא וואס האט טאקע בגמרא, אבער אין די מסכתות גופא, בכמות איז די קירצעסטע שבזה, וואס דאס איז מסכתא תמיד, און אין איר גופא האט מען דאך אויך דעם סיום ווען ס'קומט דער יום הרביעי און דער סיום פון יום הרביעי, בפרט אז ס'האט אויך דעם סיום מעין פון דעם סיום פון די מסכתא ראשונה פון כל מסכתות השס, און אויך מעין פון די ששים מסכתות, וואס פארענדיקט זיך אויך מיט הוי'עוז לעמו יתן הוי'יברך את עמו ושלם אדער על כל פנים למצע הקב,"ה כלי מחזיק ברכה לישראל לאהשלום, וואס דאס איז אויך דער סיום המסכתא, כמדובר כמה פעמים, וואס דא האט מען די ביידע זאכן דעם סיום פון מסכתא ברכות און התחלתו, וואס ראשית חכמה יראת הוי'מאמר תקורין את שמה בערבין, און על דרך זה אויך דעם סיום, אז די כלי מחזיק ברכה, וואס ברכה גייט דאך דאס בכללות על ענין התורה, וואס הויבט זיך אן מיט א בי'ת, דערפאר וואס ווי ער זאגט אין זהר און אין מדרשים, אז בי'ת איז א ראשי-תיבות ברכה, און די כלי המחזיק פון דער ברכה איז דער סיום המסכתא, דער ענין השלום,
- proofread
- 0