Text

¶1בהמשך להאמור אויף מוסיף זיין מוסיף והולך ואור אין מבצע חנוכה, סיי חנוכה כפשוטה בהנוגע צו הגלקת נרות חנוכה און אמירות ”על הניסים וכל” הענינים הקשורים בזה, אויך אין דעם ענין פון חנוכה איז פארבונדן מיט חינוך,

¶2וואס דאס איז דאך דער יסוד פון כל התורה ומצוותי', היינגט זיך דאך אפ אן דערויף ווי אזוי מ'הדעוועט אויף די גדיים, וואס דורך דערויף הענגט אפ דערנאך ווי ס'וועלן אויסזען די תיישים, אדער בלשון הכתוב ”חנוך לנער על פי דרכות” אט דעמאלט איז מען זיכער ווי דאס וועט אויסזען אין דעם יזקין.

¶3על דרך זה איז דאך דאס אויך ”מצוה גוררת מצוה” אויף מוסיף זיין אין דעם מבצע תורה, וואס האט דאך אויך א שייכות מיוחדת מיט חנוכה,

¶4ווי מ'זאגט דאך אין 'ועל הניסים' לשכיחם תורתך אז ס'איז געווען א מלחמה אנטקעגן דער ענין תורה, ווי תורה איז תורתך על דרך זה אויך אין דעם מבצע תפילין, וואס כדי ס'זאל זיין דער ונצחום איז דאך דאס ”וראו כל עמי הארץ כי שם הוי' נקרא עליך ויראו ממך”,

¶5דערנאך איז דאך אויך דא דער ענין פון מבצע מזוזה וואס האט א שייכות מיוחדת צו חנוכה, וואס דערפאר איז פארבינדט מען דאך אז ווען איז חנוכה משמאל ווען ס'איז מזוזה מימין, על דרך זה דער מבצע צדקה,

¶6וואס דערפאר איז דאך אין די דרושי חנוכה איז אויך אריכות הביאור אויף דעם ענין פון צדקה און א תירוץ תפאר צדקה, ביז וואנענט ווי ר' נחמי' דובראוונער ברענגט זיך אויך אר דעם ענין וואס מ'איז סובבים, די ניירים, בנוגע צו צדקה און דער שכר לימוד פון מלמדים,

¶7ווי דאס איז דער פירוש דארטן וכו', על דרך זה ”בית מלא ספרים” וואס דאס איז דער היפך פון להשכיחם תורתך לאוירן מחוקי רצונך.

¶8און דערנאך קומט דאך אויך דער ”אף הן היו באותו הנס” אט דאס איז פארבונדן מיט נשי ובנות ישראל, ובפרט נאך ווי רש"י טייטשט אפ, אז על ידי אשה איז געווען דער נס,

¶9וואס דאס איז דאך אויך פארבונדן מיט נרות שבת קודש און כשרות האכילה און שתי', און דער ענין פון טהרת המשפחה די ג' מצוות וואס אין ראשי תיבות ”חנה ושבעת בני'” איז ראשי תיבות דער ענין פון החן, וכמדובר ומבואר בכמה מקומות.

¶10און וואס דערפאר איז דאך אויך ”כאן הזמן והמקום” אויף מעורר זיין, בהוספה על האמור לעיל, אויך אויף טאן 'ביתר שאת' וביצר עוז, און אין אן אופן ווי התייצוץ בין ”אחד לחבירו, כדי” ס'זאל זיין די מעלה, ווי ער איז מבאר אין קונטרס פון איכלתו, היפך פון פירוש,

¶11זאל זיין דער אופן של קירוב איז דעמאלט איז זכות הרבים מסייעתם וכו' וכו ווי ער איז מבאר בארוכה אין קונטרס החלצו אויך בהנוגע צו אט די אלע מבצעים.

¶12און ווי גערעדט כמה פעמים, וויל מען דאך יעדער זאך מקשר זיין אויך מיט א פעולה גלייך על אתר, בפרט אז מ'געפינט זיך אין א מקום קדוש פון א בית הכנסת ובית המדרש,

¶13און די ד' אמות פון דעם שווער נשיא דורנו וועט מען אויך כרגיל כמה פעמים במשך השנה וואס ס'איז געווען מ'האט מחלק געווען די שטרות פון דלות על מנת אז מ'זאל דאס נוצן אויף מבצע חנוכה, געבן איינעם פון זיי א צדקה, און דעם צווייטן טאן א גוטע זאך דערמיט,

¶14ומה טוב אפגעבן דאס איינעם וואס ער וועט אים מעורר זיין ער זאל אנהויבן צינדן חנוכה לישלאך, על דרך זה די נשים ובנות וואס וועלן דאס באקומען איז איינעם אויף אפצוגעבן אויף צדקה, און דעם צווייטן אויך אויף טאן דערמיט א דבר טוב אדער איבערבייטן, און געבן דאס איינער וואס מ'וועט איר מעורר זיין בנוגע צו נשק, בנוגע צו הדלקות נרות שבת קודש.

¶15ועל דרך המדובר לעיל, אז א חנוכה איז דא אמאל א קביעות אז ס'האט איין טאג ראש חודש, וואס דאס איז דאך, בדוגמא פון א אשה, איז דאך דומה ללבנה, כמבואר בארוכה און אויך מובן בפשטות,

¶16וואס אין א שמש איז ניטא קיין שינויים במשך ימי החודש, משא"כ בלבנה ובאשה איז דא שינויים במשך ימי החודש, וואס דאס איז דאך פארבונדן מיטן מבצע פון טהרת המשפחה,

¶17און אמאל איז דא צוויי טעג ראש חודש, און אמאל איין טאג ראש חודש, על דרך זה אויך מוז זיין במשך חנוכה א יום השבת, און אויך אמאל איז דא איין שבת, און אמאל איז דא צוויי שבת'ן.

¶18וואס בשנה זו איז דאך ביידע זאכן דאס איז א שנת העיבור, וואס כמבואר בארוכה אין התוועדות פון ימי תשעה איז דא די גרעסטע צאל טאג טעג וואס קען זיין אין א שנה איז דאס בשנה זו שניהם מלאים, על דרך זה אויך בחנוכה איז די גרעסטע צעל טעג פון ראש-חודש,

¶19און די גרעסטע צאל טעג ווי ס'קען זיין שבתים בימי החנוכה, מער ווי צוויי קענען זיין, ס'קען אבער זיין מערניט ווי איינער קביעות שנה זו איז דאס שני שבתות, סיי בהתחלה וראש פון ימי חנוכה סיי בסיום וחותם פון ימי חנוכה,

¶20וואס דאס איז א רמז נוסף, צוזאמען מיט א נתינת-כח נוספת, אויף מוסיף זיין במיוחד אין דעם מבצע פון נרות שבת קודש.

¶21ובפרט נאך אז דאס איז דאך אט דאס וואס מ'ברענגט אראפ בנוגע אז דער וואס ער איז זהיר בנרות איז הוין לו דער בנינו רבנן אדער חתנו רבנן איז דאך דא אין דערויף צוויי פירושים אין ראשונים, א טייל פון זיי זיינען מפרש אז דאס מיינט מען נר שבת, און א צווייטער טייל איז מפרש ”נר שבת ונר חנוכה”,

¶22וואס דא זעט מען אויך דעם קישור פון שני הענינים באחד.

¶23וואס דערפאר וועט מען איצטער געבן, כאמור, די צוויי שטרות פון מטבע המדינה, פאר די אלע וואס געפינען זיך דא סיי אין עזרת אנשים און סיי אין עזרת נשים, און דאס זאל מוסיף זיין נאכמער,

¶24”ביתר שאת וביתר עוז”, די בפעולתיהם בכל ימים יהדות, תורה ומצוותי', ובמיוחד אין די פעולות וואס זיי זיינען פארבונדן אויף ”והוי' יגיה חשכי” מיט נר ברוחניות, וואס דאס איז כללות התורה ומצוותי', און נר בגשמיות, וואס דאס איז במיוחד דער מבצע חנוכה און דער מבצע נרות שבת קודש.

¶25וכמדובר כמה פעמים, אז די כוונה און דער כח פון ימי הדים ורגלים במשך השנה איז, אז ס'זאל נמשך ווערן די פעולות זייערע אין אן אופן פון פעולה נמשכת בסגנון הידועה ”במשך כל השנה כולה”, ביז מ'וועט קומען נאכאמאל אין שנה הבאה, צו די זעלבע טעג,

¶26וואס דעמאלט וועט מען דאס באקומען אין א תוספת אור, ווי ער זאגט אין אגרת הקודש, אז ס'איז דאך קיינמאל ניט געווען אזא מין אור ווי דאס ווערט נמשך ”מידי שנה בשנה”, אין ראש השנה שלו, ועד"ז אין דעם ראש פון די פעולות, איז במצוד הויף זהיר בו טפי וואס בימי חנוכה איז דאך דאס מצוות חנוכה.

¶27און אויך די חלוקה, אז דורך די וואס טוען אין דערויף, כפשוטו אויך טירחא בגופא, ווי מ'האט א נאמען געגעבן טאנקיסטן, אז זיי זאלן ארוכגיין אין א סדר מסודר,

¶28און דער גאנצער עולם וועט בלייבן זיצן במקומו, זיי וועלן דאס דערנאך פאנאנדערטיילן, אויך אין אן אופן מס און פון דעם סדר זאל מען פראווען דעם סדר הסדרים אין כל עניני תורה ומצוותי אין אן אופן מסודר, ס'וועט אבער זיין מיוסד אויף 'מסירת נפש',

¶29כמבואר בכמה מקומות אז עיקר בשרשו דכולו, ווי ער זאגט אין תניא דארף זיין דער ענין פון 'קבלת עול' וואס דאס איז פארבונדן מיט 'מסירת נפש', אבער דערנאך דארף דאס אראפקומען אין עבודה מסודרת פון ”ראשיכם שבטיכם” ביז ”חוטב עציך” ”ושואב מימיך” אין כללות עם ישראל,

¶30על דרך זה בחיי כל אחד ואחת ווען ער שטייט אין דעם מעמד וואס ער דארף זיין דעמאלט אין אן אופן פון ראשיכם ביז אויך אין די רגעים וואס ער שטייט אין א מעמד וואס דעמאלט דארף ער זיין ”שואב מימיך” ובכל ענינים אלו אין אן אופן מסודר, וביחד עם זה מתוך שמחה וטוב לבב,

¶31וואס שמחה איז פורץ גדר, וואס דערפאר איז דאך ווי דער רמב"ם פסק'נט אפ אין סוף הלכות שלולה פאר יעדער איד, אז יעדער איד דארף זיך פירן אין דעם ענין ווי דוד המלך,

¶32מפזר איז ער מחבקיר בכל עוז, ווארום וואו ער געפינט זיך ניט, ובפרט נאך אז ער איז מקיים א מצוה און לערנט תורה איז ער דעמאלט צוזאמען מיטן ”ארון הקודש”, וואס דארטן געפינט זיך אין בארון קיום ”שני לוחות הברית”,

¶33וואס דארט זיינען געווען די עשרת הדברות אין אן אופן פון חיקה, אז ס'איז ניט צוויי באזונדערע זאכן, דיו כתובה על הקלף נאר דאס איז אויסגעקריצט געווארן אין דעם אבן פון די ”לוחות הבריות”,

¶34על דרך זה איז דאס אמיתית ענין פון א אידן, אז יעדער זאך פון אידישקייט איז דאס איינגעקריצט געווארן פון זיין עצם מציאות, ביז וואנענט אז ס'איז ניט שייך צו מפריז זיין צווישן אים און צווישן אן ענין פון תורה ומצוותי.'

¶35און יהי רצון, אז מ'זאל טאן בכל ענינים העולם מתוך שמחה 'ובטוב לבב', און מתוך ההרחבה, און אין אן אופן פון מוסיף והולך ואורם די ענינים המבלבלים מבפנים,

¶36עאכו"כ די ענינים המבלבלים מבחוץ, כולל אויך דאס וואס רפשו גויים ולאומים יגו וועט זיך דאס אויסלאזן לריקו ולבהליו, ואדרבא מ'וועט זיי מהפך זיין,

¶37אז ס'וועט זיין לעבדו כולם שכם אחד דורך דערויף וואס זיי וועלן דערקענען, אז זייער ענין איז אויף זיין ”מלכים לומניך ושרותיהם” מניקותיך ובלשון הקצות,

¶38אז הנקבע צו עמים רבים און זאגן ”לכו ונלכו בור הוי” און די עצה שבינתיים וועט זיין דער עולתו ”עצה ותופר, דובר דבר ולא יקום כי עמנו” א ול,

¶39בגלוי ממש, ”למטה מעשרה טפחים”, וועט זיין ”כל בני ישראל הי' אור במושבותם” אין די לעצטע רגעים פון גלות, און מ'וועט שטיין דעמאלט אין אן אופן פון קוממיות, ווי רש"י אי טייטשט דאס אפ אין א קומת זקופה, און אין אן אופן פון קומות קופא ארויסגיין פון דעם גלות און משיח צדקנו בראשנו, ובקרוב מנהל.