טקסט

¶1איז דאך כרגיל איז דאך פוסקים בברכה, כמדובר כמה פעמים, און ס'האט דאך א שייכות מיוחדה ליום זה צו דעם חלק הפרשה אין פרשה הסדרה, כבר שלך לך רעדט זיך דארט אויך און דעם ענין פון ברכה, און א ברכה איז פארבונדן אויך מיט א כהן, וואס כהן איז דאך מקור הברכות,

¶2און ווי אפגעטייט בפירוש בפתום, אז אף על פי וואס ס'איז נאך געווען פאר מתן תורה וכו' איז והוא כהן לכל עליון, און דערפאר איז דאס אויך פארגלונדן מיטן ענין פון צדקה אין ביידע אופנים, אז דער כהן האט געבראכט, וויבאלד אז אברהם איז דאך דעמאלט געווען פארמאטערט, האט ער אים געבראכט אויך א ענין של צדקה בפשטות,

¶3פאר אכילה ושתי', און דערנאך אויך ”ויתן לו מאסר מקול”, ווי בפירוש הפשוט גייט דאך דאס אז אברהם האט געגעבן מאסר מקול צו שם, בפאר וואס שם איז געווען הוא כהן, ווי קול עליון, איז דאס אויך אין מתנות כהונה,

¶4ובפרט ווי אפגעטייטשט דא אין פסוק, איז דאס אויך געווען אן ענין של צדקה ועוד.

¶5וואס דאס איז נאכמער מדגיש די שייכות לזמננו זה, אז גלייך אין דעם המשך הפסוקים איז ער מבאר אין פשוטו של כתובים וואס זיי דאס האט געבראכט צו ברית בין הבתרים,

¶6און ווען ברית בין הבתרים איז כולל געווען אין זיך די גאולה האמיתית ושלימה, שלימה עד כדי כך, אז ניט נאר דער ענין פון ”ארץ שבעה עממין”, נאר אויך ”את הקהני ואת הקניזי ואת הקדמוני”, וואס דאס וועט דאך זיין תוקף ומיד ממש, בעולה האמיתית והשלימה,

¶7אז שלמה איז אויך אין דעם ענין אז דאס איז נוסף אויף די שבעה עממין האט מען אויך ”קני קניזי וקדמוני”, על דרך זה אויך איז דאך אויך ווי יעדער ענין איז פארבונדן מיט מעשה בפועל,

¶8און א הוראה בעבודה בפועל, ווי חסידות איז דאך מבאר, אז דער חילוק פון עבודה מיט שבע אומות און עבודה מיט עשר אומות איז שפיגלט דאך דאס אפ און דאס הענגט אפ און דער עבודה פון יעדער אידן און פון אלע אידן, אנשים נשים וטף, צי מיט די שבע מדות אדער אויך מיט די עבודת המוחין,

¶9וואס אף על פי וואס 'עיקר העבודה' בזמנים אלו איז דאך דאס בענין המדות, ”ואהבת את הוי' אלקיך” ואת פולחן כפולחן דורך ימותא וואס דאס איז דאך עבודת המדות איז פארבונדן מיט ובבבך ס'איז אבער אויך דערנאך איז מען דאך גלייך ממשיך,

¶10ו”בכל נפשך ובכל מאדך וואס בכל נפשך” ועל אחת כמה וכמה ”ובכל מאדך” איז דאס אויך כולל כל העבודות כולם, ביז אויך די עבודה ווי דערמאנט פריער, וואס ס'וועט זיין תוכף ומיד ממש, וואס ס'איז גאר נאך ניט געווען עד היום הזה,

¶11איז דאך ניט געווען דער כיבוש פון ”קני קניזי וקדמוני”, איז דערפאר אויך ניט געווען דער ענין פון די 'ערוי מקלט' בשלימותה, איז דאך אויך פארבונדן ו”כי ירחיב הוי' את גבולך ויתרצו לך” עוד שלש ארון אין מדרחב איז דאך אויך דא די צוויי אופנים ווי ס'איז געווען פריער ווי ווען מ'איז געווען נאך אין אבר היבנין,

¶12וואס דעמאלט איז שוין געווען די התחלה פון ארון מקלט, און דערנאך איז געווארן אזוי ס'איז געווארן דער שש ארון מקלט, בשעת עברו את היבנין מ'איז אריין אין ”ארץ שבעה עממין”, און דאס איז אויך געווארן די הקדמה צו דעם תושא ארון מקלט, און ווי דערמ�

¶13אז אף על פי וואס 'כללות ענין' העבודה איצטער איז אין די מדות און אין עבודת המוחים אויף אזויפיל אפילו וואס דאס איז נוגע צו די שלימות פון עבודת המדות אויך לערנט מען אבער בארוכה בזה, ווען עבודת המדות בפני עצמם בכלל בארוכה,

¶14במיוחד אויך אין די מאמרים פון דעם מיטעלן רבי'ן, פון ”רחובות הנהר”, וואס ”רחובות הנהר” האט דאך א שייכות מיוחדה צו גאולה האמיתית והשלימה, כמדובר כמה פעמים,

¶15וואס דעמאלט וועט דאך זיין די רחבות האמיתית און די גדלות האמיתית און דער עומק אמיתי און די גבות האמיתית בכל הענינים, ביז אין 'תכלית השלימות', צוזאמען וואס ס'וועט אויך זיין דער 'תכלית השלימות' אין גאולה האמיתית והשלימה אזוי איז דאך ווי ס'איז געווען די כמה ענינים כמה פעמים אין ימים של גאולה,

¶16ווי ס'איז דאך אויך געווען א זמן וואס ס'איז געווען דער ענין וואס דער יובל איז אויך נוהג, אעפ' כן דערנאך איז דאך געווען דער ענין וואס אין ”כל יושבי' עלי'” דערפאר וואס קיינע קניזי וקדמוני האט מען ניט איינגענומען, ועל דרך זה אויך בנוגע צו אידן, איז דאך אויך דא דער ענין פון עצרת השבטים, ווא�

¶17לאחרי פון מהר סמבטים, סמבטים, כאילו כדובר ומבואר במדרשים, און צי ס'זאל זיין די גאולה האמיתית והשלימה, דארף מען דאך אויך האבן אז בא זיי זאל אויך זיין גאולה האמיתית והשלימה,

¶18כל זמן זיי געפינען זיך מבר למהר סמבטים איז דאס נאך ניט קיין גאולה האמיתית ושלימה, ס'דארף דוקא זיין אין 'ארץ הקודש',

¶19און אין 'ארץ הקודש' דארף אויך זיין ”וכל ישבי' עלי” וואס דאס איז נאך אפילו וכמדובר בארוכה אין די התוועדות שלפני זה, וואס דעמאלט וועט אויך זיין די שלימות צוזאמען מיט שבע אומות,

¶20אויך די שלימות אויך פון די ”קני קניזי וקדמוני” וואס דאס גופא איז א מכריח צו זאגן אז מ'מוז אויך לערנען די עניני עבודה וואס איז פארבונדן מיט עבודת המוכין,

¶21ועד כמה שאפשר זיך משתדל זיין אויף זיי צו ממלא זיין בפועל אין עבודת המוכין, אפילו ווען ס'איז לכאורה אים ניט נוגע צו מדות, אדער צו זיין עבודת המדות, אדער ניט נוגע צו עבודת המדות, אפילו פון אנדערע אידן, מערניט ווי צו עבודת המוכין,

¶22וואס דאס איז אויך בפשטות, מ'זעט דאך כמה דרושים פון תורת החסידות, ובפרט פון 'רחובות הנהר', פון דעם מיטעלן רבי'ס דרושים, וואס כמה מהם אפגעדרוקט געווארן דוקא לאחרונה, און דאס רעדט זיך דוקא ענינים עמוקים אין 'פנימיות התורה', אין תורת החסידות,

¶23פארבונדן מיט עבודת עמוכים, כמדובר כמה פעמים ועוד ועיקר, אז פון דעם דיבור זאל דאס אראפ אין פועל מ'זאל נאכמערער מוסיף זיין אין לימוד פון 'פנימיות התורה', און מוסיף זיין אז דער לימוד זאל זיין דוקא מתוך רחבות וגשמיות, כמה שתלוי בו, און בשעת ער האט זיך משתדל בזה,

¶24איז אט דעמאלט האט ער די הצלחה, אז ער איז מערניט ווי מ'טוט באצג ווי און דער אויבערשטער גיט אים על ידי תיחה קלה באצבע אחת, גיט אים דער אויבערשטער פרנסה גשמית, און על ידי זה אויך די רחבות המרחים, על אחת כמה וכמה די רחבות אין עבודת המדות.

¶25ועוד והוא העיקר, אז פון דעם דיבור בכל ענינים אלו, ובפרט אז מ'געפינט זיך אין דעם חודש וואס קומט שוין לאחרי דעם חודש התחלה פון חודש תשרי, און דערנאך אויך אריינגעגאנגען שוין אין חודש חשון,

¶26וכמה ימים אין חודש חשון, וכמדובר כמה פעמים און מ'איז שוין אויך צוגעקומען צו יום פון ז' חשון פון ערשטן טאג, וואס ז' חשון ווערט דאך דאס ניט א נעכטיקער טאג, נאר א היינטיקער טאג,

¶27ווארום די פעולה שלו איז נמשך אין דעם היינטיקן טאג אין ח' חשון, און פון ח' חשון אין ט' חשון, פון ט' חשון אין יו' חשון, ”העשירי יהי' קודש”, און בפרט נאך ווי ס'איז אויך פארשטאנדיק דערפון וואס אין ”ארץ הקודש” אויך בימינו אלו, אפילו ווען דאס איז דאך סגלינו מארצנו אפילו דארטן,

¶28איז אויך פון ז' חשון האט מען שוין אנגעהויבן זאגן די אלע ענינים, כולל ובמיוחד דעם ענין פון ותום ”טל ומטר לברכה”, כבדובר בארוכה אין די התוועדות שלפני זה.

¶29עוד והוא העיקר, אז מ'האט ביידע ענינים.

¶30מ'האט דעם ענין פון טל לא מצר, וואס דאס באווייזט אויף א המשכה ממעלה וואס איז נאך העכער פון אתערותא דלפתא, אפילו העכער פון 'אתערותא דלעילא',

¶31וואס זי איז אפגעמאסטן אדער האט א שייכות און א מדידה אדער על כל פנים א קצת הגבלה, על ידי די סערותא דילטתא, האט מען דוקא ”קיני קניזי וקדמוני”, דורך דערויף וואס מ'לערנט אויך אין תורה די ענינים וואס לכאורה איז דאס ניט פארבונדן מיט הלכה בפועל איצטער,

¶32אפילו ניט פארבונדן מיט הלכה בפועל מיט דער ערשטער תקופה פון די ימות המשיח, דא פארבונדן נאר מיט דעם תשובה אין אות המשיח פון ”כמים לים מכסם” וכמדובר כמה פעמים, און אויך מודגש אין דעם סיום פון רמב"ם, וואס אין הולכות תשובה,

¶33בשעת ער ברענגט דעם זעלבן ענין, ברענגט ער ניט דעם סיום פון ”כמים לים מכסם” מערניט ווי ער איז מסיים ”ומלא הארץ דיעה את הוי” וואס דאס באווייזט די שייכות און אויף דעם ענין

¶34פון דעה את הוי אז כל העולם כולו איז זיך מתעסק אין דעה את הוי ס'איז אבער נאך ניטא דער ענין אין דעם אויך פון ”כמים לים מכסים על אחת” כמה וכמה אז ס'איז ניטא דער ענין פון ”כמים לים מכסים” אין נגלה דתורה, וואס דארט איז דאך דאס ניט קיין הכרח, נגלה דתורה איז דאס ענינו אז מ'זאל האבן דעם פסק-דין בנוגע לפועל ממש,

¶35און דער עיקר פסק דין בהנוגע לפועל ממור, בענינים שהזמן גרמא, און וויבארד אז מ'געפינט זיי נאך אין גלות, איז דאס וואס 'הזמן גרמא' איז דאס דער זמן הגלות, און אפילו אז מ'גרייט זיך צו דער גאולה, איז דאך אויך די גאולה על דרך ווי ס'איז דא מעין הגאולה איז דאך דא בא די אידן וואס רעבן אין ארץ ישראל,

¶36וואס אף על פי וואס אויף זיי זאגן אויך גלינם ארצנו, ווארום אויף זיי איז אויך דא דער ענין פון מפני חטאינו, על כל פנים אין אן אופן פון חטא ווי לשון חסרון.

¶37ס'פעלט אין שלימות, ניט ס'פעלט חס ושלום דעם 'קיום המצוות' אפילו לפני משורת הדין, נאר ס'פעלט אין שלימות ווי ס'דארף זיין שלימות בא א אידן, וואס יעדער איד איז דאך א בן יחיד פון עצמות ומהות, איז דאך פארשטאנדיק אז פארשטאנדיק אז ווען איז ער בשלימות?

¶38ווען ס'איז פונקט ווי די שלימות איז פון עצמות ומהות ווערט ישראל וקוב הו אויך אין דעם ענין השלימות, וכמדובר כמה פעמים בארוכה בזה.

¶39ועוד והוא העיקר, אז יעדערער זאל טאן ווי די צדרה מדגיש, אז ס'דארף זיין דער ענין פון לח לך, וואס דער ענין פון הליכה אמיתית איז דאך אז דאס איז שלא בערך כלל צו דעם מעמד ומצב אין וועלכן ער געפינט זיך בזמן ההוה,

¶40אדער בזמן אין וועלכן ער דערהערט דעם צווייטן מאל דעם אנזוכ פון לך לך אדער דעם דריטן מאל, און לייענט זיך דער לך לך אין פרשה לך, אין די וואך פון פרשה לך לייענט מען זיך כמה פעמים, אנהויבנדיק פון לאחרי חצות פון דעם שבת פון פרשה נח,

¶41און דערנאך אויך אין מאנטיק און דאנערשטיק פון פרשה לך, ועאכו..

¶42כמה וכמה אז מ'לייענט דאס מיטן גאנצן שטורעם און מיט דער גאנצער אריכות מיט אלע פרטים, אויך מיט אלע פרטים פון ברית בין הבתרים פון ”קני קניזי וקדמוני” אין דעם שבת פרשה לך לך הבא לעומר הכל ישראל לטובה אויב חס ושלום ס'וועט זיך פארהאלטן בחוץ לארץ,

¶43סיכער ס'איז דאך אבער ניט פארהאלטן, וויבאלד אז מ'האט דאך די הבטחה, אז ”אין הדבר תלוי בתשובה”, דערפאר וואס תשובה האט מען שוין אויך געטאן, און די קנעפלעך האבן שוין אויך צוגעפוצט,

¶44במילא א גאנצע זאך איז שוין ניט תלוי, מ'איז שוין במזומן, און מ'דארף מערניט ווי אויסשטרעקן די האנט און נעמען יעדערע כל חלקו בעולם בחלקו בארץ הקודש, עמה אחת אדער ד' אמות,

¶45כמדובר בנוגע צו ענין פרוסבו וואס דער אלטער רבי פסק'נט דאך אפ, אז בזמן הזה וועט מען אויך שרייבן א פרוסבו, און דער טעם בזה איז, דערפאר וואס יעדער איד, אפילו ווען ”גלינו מארצנו” האט ער ניט געטשעפעט ער הוי די עמה אחת אדער ד' אמות בארצנו הקדושה,

¶46במילא איז דאך אויך פארשטאנדיק, אז ס'איז דאך זיכער וואס אידן האבן דאך אויך א חלק אין קיני קניזין וקדמוני, וויבאלד אז דאס איז זיי שוין צוגעזאגט געווארן, און צוגעזאגט געווארן אין ”דבר הוי' זו הלכה” בתורתנו הקדושה, איז דאך געווארן דער ”דבר הוי' זו הלכה” איז שוין געווארן די הליכה אין יענעם מעמד ומצב פון קניזין וקדמוני,

¶47אז ס'איז געווארן ניט יענער מעמד ומצב, און דאס איז געווארן דער מעמד ומצב פון קניזי וקדמיני פון ”אתה, תיכף ומיד” ממש, איז דאך אויך דא איצטער בקיום ובגשמיות, און אפילו אויך בחומריות, ואדרבא דאס געפינט זיך גאר אונטער א שליטה פון ניט-אידן,

¶48אעפ' כן ס'איז דאך אבער דא בשלימות, בגשמיות, די כל השטחים האלו, אז בדרכי נועם ובדרכי שלום, און דוקא אין אן אופן אז לא דהי' שם לא מחלוקת,

¶49חילוקי דיעות ולא ראה מיט אלע ענינים וואס ער רעכנט אויס, עאכו' כמה וכמה ענינים אין מלחמה כפשוטה, אז דוקא מתוך שלום אמיתי און שלום בשלימות, דער חייב הפרטים ”של כל אחד ואחד”,

¶50עאכו"כ בחייב הכללים ”של כל אחד ואחד”, און מ'גייט תיכף ”ומיד, ולך לך” איז דאך שוין א כופל לשון איז דאך דאס פארבונדן ווי דער רבי מהרש איז מאריך בארוכה, מלכתחילה אריבער, אז לח לך איז פארבונדן דוקא מיט ענין פון דער גאולה האמיתית והשלימה, ווי ער זאגט אין מדרש, און ער איז דאס מבאר בארוכה,

¶51ביז אין אותיות אין 'הבנה והשגה' וואס מ'קען דאס געבן צו פארשטיין צו אנשים און צו נשים און צו טף ולכולם ביחד, אין אזא מין סגנון וואס יעדערער פון זיי וועט דאס פארשטיין בבת אחת, על דרך ווי די גאולה האמיתית והשלימה איז דאך אויך ענינה אז זי קומט בבת אחת צוזאמען אלע אנשים און נשים וטף,

¶52און ווי דערמאנט פריער אויך די עשרת השבטים שמאחורי הר סמבטיון, איז בא זיי אויך סיי אנשים און סיי נשים און סיי תב שלהם ווערן בטל די אלע עניני חלוקות, אויך אין שטח הדירות שלהם, צווישן די וואס מאחורי הר סמבטיון און די וואס געפינען זיך דא און די וואס געפינען זיך אין מחסנו הקדושה,

¶53און ס'ווערט פון זיי אלעמען צוזאמען א קהל 'לשון יחיד', און דער קהל ווערט א ”קהל גדול”, און ס'ווערט גלייך והוא העיקר א ”קהל גדול ישובו הנה” אין הנה ללשון שמחה, מתוך שמחה וטוב לבא, ותיכף ומיד ממש לארצנו הקדושה בשלימותה, ווי זי איז פון שבע עממים, נאכמער ווי זי איז פון עשר עממים,

¶54על ידי ההקדמה לזה פון לימוד אין 'פנימיות התורה' נאכמערער און נאכמערער, און נאכמערער אויך אין 'רחובות הנהר' פון 'פנימיות התורה', וואס דאס איז דאך פארבונדן מיט לערנען די ענינים פון משיח צדקנו, און גאולה האמיתית והשלימה ווי זיי זיינען אין 'פנימיות התורה', במילא ווערט דאס אויך פארבונדן און אויסגעטייטשט, און דערנאך אויך מתפרש און פאנאנדערגעשפרייט,

¶55אויך אין נגלה דתורה, און ס'ווערט די התאחדות פון 'פנימיות התורה' און נגלה דתורה, אז תורה אחת שטייט דאס בגלוי על דרך ווי ס'איז דאך אנגעהויבן די עבודה אין תומחי תמימים און דערנאך נמשך געווארן אין א חוט מימים און די אלע לשונות און די אלע מחלקות וואס מ'האט געמאכט צו תומחי תמימים און צו א חוט מימים, כמדובר בארוכה אין די התוועדלות שלפני זה.

¶56ועוד והוא העיקר, אז מ'זאל מוסיף זיין נאכמערער מתוך שמחה וטוב לבב אין התוועדיות, חסידותיות, און אויף וועלכע מ'וועט רעדן וועגן ענינים פון 'פנימיות התורה', והוא העיקר, ביז רעדן אין אן אופן פון 'הבנה והשגה', ביז 'הבנה והשגה' בהרחבה, און וואס דאס איז פארבונדן מיט הרחבה אמיתית, פארבונדן דוקא מיט טלפי החברים בזה,

¶57ועוד והוא העיקר, אז מ'נעמט מיט, והוא העיקר, די בתיק ”נשיאות ובתי מדרשות ובתי” חסדים טובים וואס זיי געפינען זיך ”בכל העולם כולו, על” אחת כמה וכמה אויף דעם ארט וואו עס געפינט זיך איצטער, וואס דאס איז דאך א בית פון מעשים טובים און בית פון בית תפילה, און א בית של 'לימוד התורה' פון נשיא דורנו פון רבי'ן דעם שווער,

¶58והוא בראשנו, והקיצו ורננו שוכני עפר, ותוקף ומיד ממש, ומתוך שמחה וטוב לבב, ועוד ועיקר תיכף ומיד ממש, ובהקדמת לקבלת השליחות לצדקה, און יעדערער וועט מוסיף זיין פון נדבת לבו,

¶59און נדבת לבו וועט דאס זיין אויך אין אן אופן בהרחבה, וואס דאס וועט נאכמערער צוהיילן די הרחבה בא יעדערן אין 'הבנה והשגה' פון לימוד 'פנימיות התורה', אין הרחבה אין 'הבנה והשגה' פון פנימיות פון נגלה דתורה,

¶60על אחת כמה וכמה הרחבה אין 'הבנה והשגה' פון ”קיום המצוות בפועל ובמעשה” בפועל, וואס דאס אלץ וועט נאכמערער צוהיילן די מעשה בפועל פון כולו האמיתית והשלימה, בנערינו ובזקנינו בבנינו ובבנותינו, וארצנו הקדושה,

¶61און דארט אין ירושלים עיר הקודש ובהר הקודש, און דארט גופא אין ”מקדש אדנ' כוננו ידיך”, ותיכף ומיד ממש.

¶62אמן.