פסקה
פסקה rh-hyjdhszb
- kind
- paragraph
- text
- טקסט rh-kqwgz256
- order
- TA
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- מראה באצבעו ואומר זה, אז ס'איז שוין דא דער רגע, דער לעצטער רגע פון גלות, וואס דאס איז גלייך נאך דערויף דער ערשטער רגע פון גאולה, און דערנאך גייט מען מחיל אל חיל מיט אן אופן של מרוצה, וכמדובר כמה פעמים, ביז וואנענט אז מ'גרייט זיך אויך צו ובואו לשמות בני ישראל ווי ער טייטשט אפ אין מדרש, אז נחתים לגדו מיצרים איז די זעלבסט שמות איז סלקא מבי גלותא ברחמים, און בפרט נאך אז מ'האט זיך אויך די התעסקות אין הפצת המעיינות חוצה, וואס דאס ברענגט דאך גלייך אראפ אין קא ימ'דער מלכא משיחא. וואס דערפאר איז אויך דער זמן אויף שוין רעדן, וויבאלד אז דאס איז אין די שלשים יום שלפני יום ההילולא, פון עשירי בטבת האט זיך די וואך אנגעהויבן פון עשירי בשבט, האט זיך די וואך אנגעהויבן מיט עשירי בטבת, און דאס איז שלשים יום לפני החי, וואס דעמאלט איז כל עבודתו אשר רבט במשך כל ימי חייו שטייט בגלוי, במילא איז דאך פארשטאנדיק, אז מ'האט די קיימא עשירי באשלמותא פון דעם חודש שלפני זה, איז דאס די הכנה הכי קרובה והכי מתאימה, אז ס'זאל שוין זיין דער טועמי'חיים סכו, ובפרט ניט נאר אין דעם ענין פון טועמי'נאר
- proofread
- 0