Paragraph
Paragraph rh-hj4v7f3e
- kind
- paragraph
- text
- Text rh-s9mejcpp
- order
- V
- origin
{"by":"transcribe:whisper-local@chassidushub-whisper-v3"}- content
- אז מ'זאל גלייך אנהויבן מיט א ניגון פון שמחת תורה, און אף על פי אז ס'איז דא שמחת תורה, מיט א שמחה למעלה אין מדידה והגבלה, וואס אף על פי אז ס'איז דא אן ענין פון א מדידה והגבלה, אז מ'מוז דערנאך גלייך גיין עסן סעודות יום-טוב, וואס דאס איז אויך פארבונדן מיטן ענין פון מצוה, ובפרט פון סוכות, וואס דער אכילה איז אויך פארבונדן מיט מצות ישיבה בסוכה, און היינט ביינאכט דאס איז ניט, וואס סת אמית'ס די שבע סוכן, אט דערויף קומט אויך דא די ברכת שהחיינו. און דא האט דער רבי'ן מורא געווען, אז ס'איז דא די שאלה טאקע, פארוואס דער חילוק פון סוכן אין לוליב וואס בנוגע צו סוכה מאכט מען די שהחיינו ביידע נעכטן. משא ענכון בנוגע צו לוליב איז דארטן מאכן די שהחיינו מענעגד דעם ערשטן מאל וואס מען מענעגד די ערשטע מאל ווען די ערשטע טאג, אבער ניט די צו עי מאכן ניט קיין שהחיינו. וואס דער דארט אין כאן מקומו. און בכל אופן ער האט געזאגט, אז יעדער איינער זאל זיך שאקלען, ווי ער האט געזאגט, על-דרך ווי הלוי, און אבער ניט ווי הלוי, ווי הלוי, אז מ'וועט שקלן צופי ל, איז דעמאלט קענען פעסל ווערן, וואס מ'וועט שקלן די לוליב מרובות פעלות קען דאך ווערן נפרד וכל עליו ווערן פסל און וועט האבן וואס צו שאקלע
- proofread
- 0