Text

¶1בהנוגע צו דעם פירוש אין זהר, וואס ער זאגט דארטן דעם ענין פון ווי געזעט פריער, אז בסדר הספירות איז פריער 'שעתא חדא' און דערנאך יומא חדא און דערנאך רגעאא חדא פרעגט אויף דערויף די שאלה,

¶2אז אויב דאס איז בסדר הספירות אזוי האט דאס געדארפט איבערמאכן דעם זמן למטה אדער דער זמן למטה האט געדארפט איבערמאכן דארט דעם סדר איז דאך מערניט וואס האט אריבערגעטראגן די שאלה פון דעם 'מאמר הזהר' אין סדר הספירות?

¶3איז דער ענטפערט אויף דערויף אויך בפשטות, און דערפאר האט ער דאס ניט געבראכט אז דא רעדט זיך וועגן 'ושעתא חדא' יומא חדא פון זהב מלכות, און דא רעדט זיך וועגן ברגעא חדא פון בינה.

¶4וואס דאס איז בדוגמא ווי מ'זעט ביי א מענטשן בפשטות, אז א רגע אין זיין שכל איז כולל אין זיך אט דאס וואס בשעת ס'קומט דערנאך אראפ אין מדות שבלב, אדער ”אין מחשבה דיבור” ומעשה שבמלכות, אין לבושי הנפש, דארף דאס נעמען אן אריכות זמן,

¶5על דרך זה אויך בנוגע צו די ספירות, על דרך זה אויך ווי מ'זאגט אויף ”חיי שרה מאות שנה, עשרים שנה, שבע שנים”, אז דער חילוק איז, אז דאס וואס למטה איז דא א ריבוי כלים איז למעלה מזה איז דא א סך ווייניקער כלים.

¶6ביז וואנענט כמדובר כמה פעמים אויך די מעשה פון בעל שם טוב, מיט דער גרשן קוטאווער, מיט דער חיים הקדוש וכו,' וואס ער האט אים געשריבן דער שוואגער זיינער, אז די מעשה האט פאסירט ס'האט געטראפן מיט כמה זמן לאחרי זה, און חסידות פארענטפערט דאס,

¶7אז מצד דערויף וואס דער בעל שם טוב האט דאס געזען אין דער היחאת בהלכה בשעת ער איז געווען אין א היכל עליון, וואס אט דארט איז דאס וואס למטה האט דאס געדארפט נעמען אזויפיל און אזויפיל יארן, ביז ס'איז אראפ אין פועל, איז דארט איז ד

¶8וואס כמדובר, אזוי זעט מען אויך ”שנשתלשלו מהן” קומט דאס אויך ארויס דוגמתו, אז אן ענין וואס רגש שבלב דארף האבן ווייניקער זמן, מיט דעם גאנצן שטורעם, ווי בשעת דאס קומט אראפ דערנאך אין ענינים שבמלכות, ענינים פון 'מחשבה דיבור' ומעשה קומט דאס ארויס באריכות, ובכללות אין לשון החסידות,

¶9אז וואס ”למטה מטה יותר” איז ”כלים מרובים” יותר, כמבואר אין די דרושים פון 'חיי שרה' ובכמה מקומות, וואס דערפאר איז אויך די כלים פון זמן, איז וואס ”למטה מטה יותר” דארף מען האבן מערער זמן.

¶10וואס דערפאר איז אויך אט דאס וואס במלכות ובזהיר איז דא ”שעתא חדא” און יומא חדא איז בשעת דאס קומט אין א העכערן עולם, אין בינה, איז אט דארטן איז דאס אן ענין פון רגעא חדא.

¶11וואס דער סדר איז אין דערויף, ווי געזאגט פריער, אז זו וינצרו כלומר זו אז ס'איז גענוג תשובה טוט אויף, אז ס'קען אויפטאן בשעתא חדא.

¶12וואס דא איז דער טייטש אויך פארענטפערט, על פי דין איז דאך די ראיה אויף דערויף וואס הנהר תשובה איז ווערט דאך גלייך א צדיק גמור דארף מען ניט האבן קיין שעה אויף דעם.

¶13וואס דא איז דער בשעתא חדא אויך דער טייטש הרגע, א חלק הכי קטן פון זמן, נאר וואס דען?

¶14דאס איז בשעתא חדא פון מלכות, וואס דארטן ווערט א רגע אנגערופן בשם שעתא וואס דערפאר צייכנט ער צו אין קהלת יעקב ווי אזוי רגע בגימטריא איז פארבונדן מיט בינים, מיט גבורות וכו.'

¶15ברענגט אויף דערויף אויך די ראי' אויף דער בשעתא רגע באפו און ער ברענגט דאס אויך דאך אין דער הארה, אז רגע איז בגימטריא ג' פעמים אלקים מיט נאך די אותיות, וואס דאס טייטשט ער אפ, אז רגע איז דאס פארבונדן מיט באפו באפו טיילט ער פאנאנדער אויף צוויי חלקים, ס'איז דא פ.

¶16וו אס דאס איז די גימטריא פון אלקים, און דערפאר אין דערויף שטייט באפי ב' מיט אן אלף וואס דאס איז דריי מאל, דריי מאל פויף וו קומט דערנאך דער ענין פון רגע, מיט די תוספת האותיות, כמדובר שם.

¶17וואס איז דא די שייכות מיט תשובה, די אלע דריי ענינים?

¶18וואס לכאורה איז געווען גענוג דער חילוק ווען ער זאגט בהנוגע איז מצד שעתך אדער וכו איז יומט אג, דאס ווערט נאכמער געשמאק, בשעת מ'נעמט אן די גירסא וואס ווערט געבראכט אין פירוש הרעמק, ר' משה קדאוירא וואס ווערט געדרוקט אין אור החמה, וואס דארט איז דא וואס תית החסר,

¶19און אז ער קוקט אין אור יכר דרוקט זיך איצטער דער פירוש זיינער אויף זהר, ס'קען זיין אז דארט שטייט דאס בשלימות, וואס דארטן איז משמע אז אין זיין גירסא אין זהר איז געשטאנען פיר לשונות,

¶20בשעתא ”חדא, ביומא חדא, בזימנא חדא” וברגעא חדא, און ער שרייבט, אז די פיר לשונות איז דאס כנגד די ג' ”חלוקי כפרה ותשובה, עם כל” אחת מהם,

¶21'סוף יומא', ווי דער אלטער רבי ברענגט זיך אראפ אויך אין אגרת התשובה, וואס ג' חלוקי כפרה צוזאמען מיט תשובה איז דאס פיר חלוקות, וואס זיי ווערן נרמז וואו ער זאגט דורך לשון מרמז אין די פיר ענינים.

¶22דער ענין פון בשעתא חדא איז דאס די התחלת כל הענינים, דער 'ענין התשובה', וואס דאס איז חרטה על העבר און וידוי דברים קבלה על ההבא וואס דאס איז דער 'ענין התשובה' ווערט אנגערופן בשעתא חדא ער איז ניט מפרש פארוואס, אבער מ'קען דאס זאגן, אז בשעתא איז דאס פון לשון שעה א קערטאן זיך,

¶23וואס דאס איז דער ענין און דער אפטייטש פון תשובה, אז ער קערט זיך אום צוריק למקורו ושרשו.

¶24דערנאך איז דא ווי ער זאגט אין יומא, אז תשובה אליין איז ניט גענוג, נאר מ'דארף אויך האבן יום הכיפורים, וואס דעמאלט איז דאס מכפל, וואס דאס איז וואס נאך בשעתא חדא זאגט ער, אז ס'איז דא נאך אמאל וואס ס'קומט צו און מ'דארף אויך האבן יומא חדא.

¶25דערנאך זאגט ער אין יאומה, אז ס'איז דא נאך אן ענין וואס מ'דארף נאך האבן אן ענין פון יסורים ממרכים, רחמנא ליצלן, וואס דאס איז דער ענין פון זימנע חדא זמן ה יסורים דערנאך זאגט ער אין חלוקי כפרי, אז ס'איז דא נאך, רחמנא ליצלן, אז מ'דארף האבן דער ענין וואס מצוה ממערקת מחפרת וואס דאס איז דער ענין פון ברגעא חדא דער ענין המיתה איז דאס אין רגע.

¶26אריבערגעגאנגען פון אין מעמד ומצב אין מצב הפכי.

¶27וואס דאס זיינען די פיר לשונות מיט די פיר ענינים וואס זיינען אלע פארבונדן מיט תשובה, וואס דערפאר ווערן זיי דאך אנגערופן ג' ”חלוקי כפרה ותשובה” מכולם אז דאס איז אויך אן ענין אין חילוקים בזה, און וואס דאס איז אויך מתאים די בירתא הרגילה אין זיי איז דאך מערניט ווי דריי ענינים,

¶28און דערנאך איז דא די גירסא, אז ס'קומט נאך צו דער ענין רביעי איז דאס מתאים וואס אין לקוטי תורה אין סוף פרשה בעלאם איז ער דארט מסביר ווי אזוי אין תשובה איז דא דריי ענינים,

¶29און דאס איז ”סור מרע ועשה טוב ובקש שלום” און דערנאך איז ער מוסיף דארט אין די ביאורים, אז ס'איז דא די 'תשובה עילאה' און 'תשובה תתאה',

¶30איז תשובה כה תתאה צו דעם ו און 'תשובה עילאה' תשוב כה עילאה צו דעם יו, וואס דעמאלט ווערט דאס פיר חלוקות, אדער ווי ער רעכנט דארטן אויס ס'איז דא תשובה, דערנאך איז דא בעל תשובה, וואס ער ווערט א בעל אויף דעם תשובה, דערנאך איז דא ווי דאס איז דא אין תשובה טעתא די צוויי ענינים, איז דאס אויך דא די צוויי ענינים אין 'תשובה עילאה'.

¶31וואס על פי זה קומט אויך אויס, אז אין פסוק שטייט דריי זאכן, און דער דרוש דארט בארוכה רעדט אלץ וועגן דריי חלוקים אין תשובה, כידוע אויך דעם סיפור פון צמח צדק וועגן דריי נרות צו ”שבת תשובה”,

¶32ווי דערציילט און אויך שוין געדרוקט על די רבינו נשיאינו, דורך דעם רבי'ן דעם שווער, ובפרטיות יותר אדער בכללות יותר קומט-צו די פערטע דרגא פון בעל 'תשובה עילאה', וואס דאס איז די תשובה שלימה מיט דעם ענין פון נתות לעשרה צדיקייא בתיובתא ע' ידי משיח צדקנו,

¶33בקרוב ממש בגאולה האמיתית והשלימה, ועגלא דידן לחיים.